Дзеі 11 разьдзел

 

 

Дачуліся апосталы і браты, якія былі ў Юдэі, што і язычнікі прынялі слова Божае.

 

Слышали пакъ суть апостоли и братия, живущие во Іудеи, яко и погани приняли слово Божие.

І калі Пётр прыйшоў у Ерусалім, абрэзаныя дакаралі яго,

 

И егда прішел Петръ во Ерусалим, роптаху на нь, еже были от обрезания,

кажучы: ты хадзіў да людзей неабрэзаных і еў зь імі.

 

глаголюще: «Почто вшолъ еси к мужемъ необрезаным и елъ с ними?»

А Пётр пачаў ім пераказваць па парадку, кажучы:

 

Начавъ же Петръ речь сперва, и по ряду сказываше имъ, глаголя:

у горадзе Ёпіі я маліўся і ў жарсьці бачыў уяву: сыходзіў нейкі посуд, нібы вялікае палатно, за чатыры рагі апусканае зь неба, і спусьцілася да мяне;

 

«Азъ бых во граде Іоппійстемъ, моляся, и видехъ во захваче ніи мысли видение: сходящъ сосудъ некій, яко плащеницу велию, от четырь краи висящу с небеси, и спустися даже до мене,

я паглядзеў у яго і, разглядваючы, убачыў чатырногаў зямных, зьвяроў, плазуноў і птушак нябесных.

 

в нюже егда смотряхъ, видехъ четвероногие звери земли, и гады, и птице небесные.

І пачуў я голас, які сказаў мне: устань, Пётр, закалі і еж.

 

Слышах же и гласъ, глаголющь ко мне: “Воставъ, Петре, заколи и ежь”.

А я сказаў: не, Госпадзе, нішто паганае альбо нячыстае ніколі не ўваходзіла ў вусны мае.

 

Рекох же: “Никако, Господи, всяко бо скверно и нечисто николиже вніиде во уста моя”.

І адказваў мне голас другі раз зь неба: што Бог ачысьціў, таго ты не ўважай за нячыстае.

 

Отвеща же ми вторицею гласъ с небеси, глаголющъ: “Яже Богъ очистил, ты не скверни”.

Гэта было тройчы; і зноў узьнялося ўсё на неба.

 

Се же бысть и третицею, и потом взяшася вся на небо.

І вось, у тую ж самую часіну трох чалавек, пасланых з Кесарыі да мяне, спыніліся перад домам, дзе быў я.

 

И се, абие трие мужи сташа пред храміною, в нейже бехъ, послани с Кесареи ко мне.

Дух сказаў мне, каб я ішоў зь імі, зусім не сумняваючыся; пайшлі са мною і гэтыя шэсьць братоў, і мы прыйшлі ў дом таго чалавека.

 

Рече же ми Духъ ити с ними, ничтоже разсужая. Шли ж со мною и шесть братиа сия. и вніидохом в домъ мужа,

Ён расказаў нам, як ён бачыў у доме сваім анёла (сьвятога), які стаў і сказаў яму: пашлі ў Ёпію людзей і пакліч Сымона, якога завуць Пятром;

 

тойже сказа намъ, како виде ангела в дому своемъ, ставши и рекша ему: “Пошли во Іоппию мужей и призови Симона, нарицаемаго Петра;

ён скажа табе словы, якімі ўратуешся ты і ўвесь дом твой.

 

онъ речеть къ тобе слова, в нихже спасешися ты и весь домъ твой”.

А калі я пачаў прамаўляць, зыйшоў на іх Дух Сьвяты, як і на нас спачатку.

 

Внегда же начахъ глаголати, нападе Духъ Светый на них, якоже и на нас в начале.

Тады ўзгадаў я слова Госпада, як Ён казаў: Ян хрысьціў вадою, а вы будзеце ахрышчаны Духам Сьвятым.

 

И воспомянухъ на слова Господьня, еже глаголаше: “Іоаннъ убо крестилъ ест водою, вы же имате крестити Духом Светымъ”a,

І вось, калі Бог даў ім такі самы дар, як і нам, што ўверавалі ў Госпада Ісуса Хрыста, дык хто ж я, каб мог усупрацівіцца Богу?

 

понеже убо равный даръ далъ ест имъ Богъ, якож и нам, веровавшимb въ Господа нашего Ісуса Христа. Азъ же кто бехъ возбранити Богу?»

Выслухаўшы гэта, яны супакоіліся і праславілі Бога, кажучы: відаць, і язычнікам даў Бог пакаяньне ў жыцьцё.

 

Слышавши же сия, умолъкоша и славяху Бога, глаголюще: «Се убо и поганом далъ ест Богъ покаание въ жизнь».

Тым часам тыя, што расьсеяліся ад ганеньняў, якія былі пасьля Сьцяпана, пайшлі да Фінікіі і Кіпра і Антыахіі, нікому не прапаведуючы слова, апрача Юдэяў.

 

(Зачало 28) Тые пакъ, еже были розъбеглися для скорби, бывшее при Стефане, пріидоша до Фіникия, и до Кипра, и до Антиохіа, ни къ единому глаголюще слова Божия, толико к самым Іудеомъ.

А былі сярод іх і некаторыя Кіпрэйцы і Кірынейцы, якія, прыйшоўшы ў Антыахію, прамаўлялі да Элінаў, зьвястуючы Госпада Ісуса.

 

Быша же неціи от нихъ мужие Кипрьстіи и Киринеістіи, ониже, пришедши во Антиохию, глаголаху ко Еллиномъ, благовествующе Господа Ісуса.

І была рука Гасподняя зь імі, і вялікае мноства ўвераваўшы навярнуліся да Госпада.

 

И бе рука Гос по дьня с ними, много ж число веровавших обратишеся къ Господу.

Дайшло слова пра іх да царквы Ерусалімскай, і даручылі Варнаву ісьці ў Антыахію.

 

И поведена бысть речь сия во уши сбору, иже бе во Ерусалиме, и послали Варнаву до Антиохіи.

Ён, як прыйшоў і ўбачыў мілату Божую, узрадаваўся і ўгаворваў усіх намерамі сэрца трымацца Госпада;

 

Он же внегда пришолъ тамо и узрелъ ласку Божию, возрадовался и напоминалъ всехъ, да бы в умысле серца своего пребыли прилучени къ Господу,

бо ён быў муж добры і поўны Духа Сьвятога і веры. І прыхілілася многа людзей да Госпада.

 

былъ убо мужъ добръ, исполненъ Духа Свята и веры; и приложися народъ мног Господеви.

Потым Варнава пайшоў у Тарс шукаць Саўла і, знайшоўшы яго, прывёў у Антыахію.

 

И оттоле иде Варнава во Тарсъ взыскати Савла, и знашедъ его, приведе во Антиохию.

Цэлы год зьбіраліся яны ў царкве і вучылі многа людзей; і вучні ў Антыахіі ўпяршыню пачалі называцца хрысьціянамі.

 

Быша же ту целый годъ, собирающеся во церкви и научающе народъ многъ тако, иже во Антиохіи напредъ ученици нарекошеся христиане.

Тымі днямі прыйшлі зь Ерусаліма ў Антыахію прарокі.

 

В тые жъ дни снидошеся пророци во Антиохию.

І адзін зь іх, якога звалі Агаў, устаўшы, перш абвясьціў Духам, што па ўсім сьвеце будзе вялікі голад, які і быў пры кесары Клаўдзіі;

 

Востав же единъ от них именем Агавъ, назнаменаше Духомъ гладъ велик быти по всей вселенней, еже и бысть при Клавдие-кесари.

тады вучні пастанавілі, кожны паводле дастатку свайго, паслаць дапамогу братам, якія жывуць у Юдэі,

 

Тогда ученици единый каждый водле можности своея умыслили послати ку потребе живущим во Іудеи братиамъ,

што і зрабілі, паслаўшы сабранае да прасьвітараў праз Варнаву і Саўла.

 

еже и вчиниша, пославше ко старейшимъ рукою Варнавлевою и Саулевою.