Дзеі 4 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
Калі яны гаварылі да народу, прыступіліся да іх сьвятары і начальнік варты Сьвятыні і саддукеі,
(Зачало 10) Глаголющим же имъ к людемъ, найдоша на них свещенници и воевода церковный, и саддукеи,
узлаваныя тым, што яны вучаць народ і прапаведуюць у Ісусе ўваскрасеньне із мёртвых.
жалующе того, иже учать людей и возвещають о імени Ісусове воскресение изъ мертвыхъ,
І наклалі на іх ру́кі і адда́лі (іх) пад варту да наступнага дня, бо быў ужо вечар.
и возтягоша на нихъ руце, и положиша их в соблюдение до утра, бе бо вечеръ уже.
І многія з тых, што пачулі слова, уверавалі. І было такіх мужчын лікам каля пяцёх тысячаў.
Мнози же, отслышавши слово, вероваша, и бысть число мужей яко пять тысещъ.
І сталася, што на другі дзень былі сабраныя іхныя начальнікі і старэйшыны, і кніжнікі
Бысть же наутрей, собралися князи ихъ, и старейшины, и книжъници во Иерусалимъ,
ў Ярузаліму, і Ганна архірэй, і Кайяхва, і Яан, і Аляксандра і ўсе, хто быў з роду архірэйскага.
и Аннан, архиерей, и Каіафа, и Іонна, и Алекса[н]дръ, и елици беша от рода архиерейска,
І, паставіўшы іх пасярэдзіне, пыталіся: якою сілаю ці якім імем зрабілі вы гэта?
и поставльше их посреде, вопрошаху: «Коею силою и коімъ именем сотвористе сее вы?»
Тады Пётра, напоўніўшыся Духам Сьвятым, сказаў ім: начальнікі народу і старэйшыны Ізраэлю!
Тогда Петръ исполнися Духа Свята, рече к нимъ: «Князи людстии и старейшины Ізраилевы!
Калі нас сёньня дапытваюць пра дабрадзеяньне чалавеку хвораму, кім ён аздароўлены,
естъли же насъ пытаете о добродеании человека хромого, о чемъ сей исцелися?
хай будзе ведама ўсім вам і ўсяму народу Ізраэлю, што Імем Ісуса Хрыста Назарэя, Якога вы ўкрыжавалі, Якога Бог уваскрасіў ізь мёртвых, Ім ён пастаўлены перад вамі здаровым,
Разумно буди всемъ вамъ и всемъ людемъ Ізраилевым, яко во імя Ісуса Христа, Назорея, Егоже вы распясте, Егоже Бог воскреси от мертвых. О Сем сей стоить пред вами здрав.
Ён ёсьць Камень, пага́рджаны вамі будаўнікамі, (але) Ён стаў Галавою вугла,
Сей естъ камень, укореный от васъ, зижущих, бывый во главу углуa. И несть о ином ни о единомъ спасения,
і няма ні ў кім іншым выратаваньня. Бо няма іншага імені пад небам, дадзенага людзям, якім нам належыць быць уратаванымі.
несть бо иного имени под небесем, даного человеком, о немже подобает спастися намъ».
Бачачы ж сьмеласьць Пятра ды Яана і сьцяміўшы, што яны людзі ня кніжныя і простыя, зьдзіўляліся. І пазнавалі іх, што яны былí разам зь Ісусам.
(Зачало 11) Видящи же Петрово дръзновение и Іоанново и зразумевша, яко человеци некнижни еста и прости, дивляхуся, знаяху же их, яко со Ісусом беста.
Але бачачы разам зь імі таго чалавека, які стаяў аздароўленым, нічога ня маглі запярэчыць.
Человека же видеста с ними стояща исцелевъшаго, ничтоже можаху противу рещи.
Загадаўшы ж ім выйсьці з сынэдрыёну вон, разважалі паміж сабою,
Повелевшим же има вонъ изъ сонмища изыти, стязахуся,
кажучы: што зробім з гэтымі людзьмі? бо сапраўды стаў добра вядомым усім жыхара́м Ярузаліму цуд, які сатвораны цераз іх, і мы ня можам (гэтага) аспрэчыць,
къ собе глаголю ще: «Что сотворим человекома сима? Яко убо разумно быст знамение, бывшее ими, всемъ живущим во Иерусалиме, явно ест, и не можемъ запрети.
але, каб больш гэта ня было распаўсюджана ў народзе, цьвёрда забаронім ім, каб больш ня казалі аб Імені гэтым нікому зь людзей.
Но да не более прострется в людехъ, прещениемъ да запретим има къ тому не глаголати о имени семъ ни единому человеку».
І, паклікаўшы іх, загадалі ім зусім ня гаварыць і ня навучаць у Імя Ісусава.
И призвавше их, заповедаша имъ отнудь не провещавати ни учити о имени Ісусове.
Але Пётра і Яан адказаўшы ім сказалі: судзіце самі ці справедліва перад Богам — слухацца вас болей, чым Бога?
Петръ же и Іоаннъ, отвещавше к нимъ, рекоша: «Праведно ли ест то пред Богомъ — васъ послушати более, нежли Бога, судите.
Бо мы, якія ўбачылі і пачулі, ня можам ня гаварыць.
Не можем бо мы, яже видехом и слышахом, не глаголати».
Дык яны пагразіўшы звольнілі іх ня знаходзячы як можна пакараць іх дзеля народу, бо ўсе славілі Бога за тое, што сталася,
Они же пригрозивше имъ, пустиша е, ничтоже обретше, како мучити их, людей ради, яко вси прославляху Бога о бывшемъ;
бо чалавеку таму было́ больш чым сорак гадоў, над якім стаўся такі цуд аздараўленьня.
леты бо бяше множайшими четыридесяте человек той, о немже бысть чудо сее исцеления.
Звольненыя яны прыйшлі да сваіх і пераказалі ўсё, што ім сказалі архірэі і старэйшыны.
(Зачало 12) Отпущена ж бывша, пріидоша ко своим и возвестиша, елика к нимъ архиереи и старейшины реша.
А тыя, выслухаўшы, аднадушна ўзвысілі голас да Бога і сказалі: Валадару! Ты Бог, Які стварыў неба і зямлю, і мора, і ўсё, што ў іх!
Они же, слышавше, единодушно воздвигоша гласъ къ Богу и рекоша: «Владыко Боже, сотворивый небо, и землю, и море, и вся, яже въ них,
Вуснамі Давіда, слугі Твайго, (Ты) сказаў: чаму забунтаваліся пагане, і народы надумалі марнае?
иже усты Давы да, отрока своего, рекый: “Въскую шаташеся языци и людие повчишася тщетным?
Паўсталі цары зямлі, і валадары сабраныя супраць Яго: супраць Госпада і супраць Хрыста Ягонага.
Предсташа царие земстіи и князи собрашеся вкупе на Господа и на Христа Его”b.
Бо сапраўды сабраны супраць Сьвятога Слугі Твайго Ісуса, Якога Ты памазаў, — Гірад і Понцій Пілат разам з паганамі і народам Ізраэля;
Собрашеся воистинну во граде семъ на светого от рока Твоего Ісуса, Егоже помаза, Иродъ и Понтиский Пилатъ со языки и людми Ізраилевыми вчинити,
выканаць усё, чаму Рука Твая і Задума Твая наканавала стацца.
елика рука Твоя и советъ Твой прежде нарче быти.
І цяпер, Госпадзе, глянь на пагрозы іхныя і дай рабам Тваім з усёй адвагай гаварыць Слова Тваё,
И ныне, Господи, призри на запрещения их и дай жъ рабом твоимъ со всем дръзновениемъ глаголати слово Твое.
у той час як Ты працягваеш Руку́ Тваю на ўчыне́ньне аздараўле́ньня і зна́каў і цудаў у Іме́ні Сьвятога Сына Твайго Ісуса.
Простри руку Твою, да бывають исцеления, и знамения, и чудеса іменемъ светымъ Сына Твоего Ісуса».
І, як (яны) памаліліся, было пахістана мейсца тое, у якім яны былі сабраны, і ўсе былі напоўнены Духам Сьвятым і гаварылі Слова Бога з адвагай.
И помолившимся имъ, подвижася место, идеже бяху собрани, и исполнишеся вси Духа Свята, и глаголаху слово Божие со деръзновениемъ.
І ў мноства (людзей) што ўверылі было адно сэрца і адна душа́, і ніхто нічога з маёмасьці сваёй ня называў уласным, але было́ ў іх ўсё супольнае.
Народу же веровавшему бе серце едино и душа едина, и ни единъ же что от имения своего поведаше свое быти, но бяху имъ вся обща.
І зь вялікай сілай Апосталы давалі сьведчаньне пра ўваскрасеньне Госпада Ісуса. І вялікая Багадаць была на ўсіх іх.
И велию силою воздаяху апостоли сведетелство о воскресеніи Ісуса Христа, и милость велия была ест межи всеми ими.
І ня было сярод іх нікога ў нястачы, бо ўсе, хто валодалі землямі альбо дамамі, прадаючы прыносілі цану праданага
Не бяше бо нищъ ни единъ в них, но елици быша господие селом или домомъ, продающе, приношаху цены продаемых
і клалі да ног Апосталаў. І давалася кожнаму столькі, хто якую меў патрэбу.
и полагаху е пред ноги апостолъ; и розделеваху единому каждому, еже аще кто что требоваше.
А Ёсія, празваны Апосталамі Барнабам, што значыць «Сын суцяшэньня», — лявіт, родам кіпрыец,
Осій же, нарицаемый от апостолъ Варнава, иже исказуется «сын утешенія», с племеня Леввиева, Кипрянин родом,
маючы сваё поле, прадаўшы (яго) прынёс грошы і паклаў да ног Апосталаў.
имея село, продавъ, принесе цену и положи пред ноги апостолъ.
