Дзеі 6 разьдзел

 

 

У гэтыя дні пры памнажэньні вучняў адбылося нараканьне ў элліністаў на жыдоў, таму што ўдовы іхныя былі занядбаныя ў штодзённым служэньні (міластыняй).

 

(Зачало 16) Во днех же тыхъ, умножившимся ученикомъ, быс[т]ь роптание Ельліномъ ко Іудеомъ, яко погордеваху вдовицами их во служении вседневъном.

Дык дванаццацёра склікаўшы (усё) мноства вучняў сказалі: нягожа нам пакінуўшы Слова Бога служыць сталамі.

 

Тогда дванадесять апостоловъ, созвавши множство ученикъ, рекоша: «Негодно ест намъ, оставившимъ слово Божие, служити столомъ.

Пагэтаму, браты, выберыце спасярод вас сем дазнаных мужчын, напоўненых Духам Сьвятым і мудрасьцяй, якіх мы паставім на гэту службу,

 

Осмотрите убо, братия, мужевъ з васъ добре сведетелствованыхъ седмъ, исполненых Духа Светого и премудрости, ихъже поставим на службу сию.

а мы ўсьцяж будзем у малітве і ў служэньні словам.

 

Мы же в молитве и у навченіи слова Божия пребудем».

І спадабалася гэтае слова ўсёй грамадзе; і выбралі Сьцяпана, мужчыну поўнага веры і Духа Сьвятога, і Піліпа, і Прахо́ра, і Міканора, і Тымона і Пармена і Мікалая нованаверненага антыахійца,

 

И люба бысть речь сия всему множству. и избраша Стефана, мужа, наполнена веры и Духа Свята, и Філиппа, и Прохора, и Никанора, и Тимона, и Пармена, и Николаа, пришелца Антиохійскаго, —

іх паставілі перад Апосталамі, і (яны) памаліўшыся, усклалі на іх ру́кі.

 

сих же поставиша предъ апо столы, и помолившеся, возложиша на нихъ руце.

І Слова Бога расло, і лік вучняў у Ярузаліме вельмі памнажаўся. Да таго ж мноства сьвятароў упакорыліся веры.

 

И слово Божие растяше, и множашеся число ученикъ во Ерусалиме велми. Многъ теже народъ свещенник послухаша веры.

А Сьцяпан поўны веры і сілы, чыніў цуды і знакі вялікія ў народзе.

 

(Зачало 17) Стефан же, исполненый веры и силы, творяше знамения и чудеса велия в людехъ.

А нікаторыя з сынагогі, гэтак званай (сынагогі) лібэртынцаў і кірынэйцаў і аляксандрыйцаў, ды з тых, што з Кілікі і Азіі, паўсталі спо́рачы са Сьцяпанам,

 

И восташа неціи от сонма, глаголемаго Ливертинска, и Киринейска, и Александрійска, и иже от Киликия и Азия, гадающеся со Стефаномъ,

але ня маглі ўсто́яць супраць мудрасьці і Духу, Якім (ён) прамаўляў.

 

и не можаху противитися премудрости и Духу, имъже глаголаше.

Тады падбухто́рылі людзей сказаць: мы чулі яго, як гаварыў рэчы ганебныя на Масея і на Бога.

 

Тогда ильстиве наведоша мужей, ониже бы рекли, яко: «Слышахомъ его, глаголюща слова хулны на Моисея и на Бога».

І падбурылі народ і старэйшынаў і кніжнікаў і, напаўшы, схапілі яго і павялі ў сынэдрыён,

 

И тако подвигоша люди, и старейшины, и книжники, и збегшися, восхитиша его и приведоша на сонмище.

і паставілі хвальшывых сьведак, якія казалі: гэты чалавек ня кідае гаварыць блюзьнерчыя словы супраць гэтага сьвятога мейсца і Закона.

 

И поставиша сведетеля ложны, ониже рекоша: «Человекъ той не престаеть глаголати словъ хульныхъ на град сей светый и на закон,

Бо мы чулі, як ён казаў, што Гэты Ісус Назарэй зруйнуе мейсца гэтае і зьменіць звыча́і, якія перадаў нам Масей.

 

слышахом бо его глаголюща, яко Ісусъ Назоренинъ — сей разорить место сее и изменить обычае, яже предалъ намъ Моисей».

І ўсе, што сядзелі ў сынэдрыёне, узіраючыся на яго бачылі аблічча ягонае, як аблічча Ангела.

 

И возреша на нь вси седящие во сонмищи, видеша лице его, яко лице ангелово.