Дзеі 6 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
А ў гэтыя дні, калі памножылася вучняў, сталася нараканьне Эліністаў на Гебраяў, што ў штодзённым служэньні занядбоўваюцца ўдовы іхнія.
(Зачало 16) Во днех же тыхъ, умножившимся ученикомъ, быс[т]ь роптание Ельліномъ ко Іудеомъ, яко погордеваху вдовицами их во служении вседневъном.
Дванаццаць жа, паклікаўшы мноства вучняў, сказалі: «Ня гожа нам, пакінуўшы слова Божае, служыць пры сталах.
Тогда дванадесять апостоловъ, созвавши множство ученикъ, рекоша: «Негодно ест намъ, оставившимъ слово Божие, служити столомъ.
Дык нагледзьце спасярод вас, браты, сем засьведчаных мужоў, поўных Духа Сьвятога і мудрасьці, якіх мы паставім на гэтую патрэбу,
Осмотрите убо, братия, мужевъ з васъ добре сведетелствованыхъ седмъ, исполненых Духа Светого и премудрости, ихъже поставим на службу сию.
а мы будзем трываць у малітве і служэньні слова».
Мы же в молитве и у навченіи слова Божия пребудем».
І спадабалася слова гэтае перад абліччам усяго мноства, і выбралі Стэфана, мужа, поўнага веры і Духа Сьвятога, і Філіпа, і Прохара, і Ніканора, і Тымона, і Пармэна, і Мікалая Антыяхійца, празэліта.
И люба бысть речь сия всему множству. и избраша Стефана, мужа, наполнена веры и Духа Свята, и Філиппа, и Прохора, и Никанора, и Тимона, и Пармена, и Николаа, пришелца Антиохійскаго, —
Іх паставілі перад апосталамі; і яны, памаліўшыся, усклалі на іх рукі.
сих же поставиша предъ апо столы, и помолившеся, возложиша на нихъ руце.
І слова Божае расло, і вучні ў Ерусаліме вельмі множыліся лікам, і вялікая колькасьць сьвятароў паслухаліся веры.
И слово Божие растяше, и множашеся число ученикъ во Ерусалиме велми. Многъ теже народъ свещенник послухаша веры.
А Стэфан, поўны веры і сілы, чыніў цуды і знакі вялікія ў народзе.
(Зачало 17) Стефан же, исполненый веры и силы, творяше знамения и чудеса велия в людехъ.
Паўсталі ж некаторыя з сынагогі, называнай Лібэртынскай, і Кірэнэйскай, і Александрыйскай, і тых, што з Кілікіі і Азіі, спрачаючыся са Стэфанам,
И восташа неціи от сонма, глаголемаго Ливертинска, и Киринейска, и Александрійска, и иже от Киликия и Азия, гадающеся со Стефаномъ,
і ня здолелі супрацьстаць мудрасьці і Духу, Якім ён гаварыў.
и не можаху противитися премудрости и Духу, имъже глаголаше.
Тады падбілі мужоў сказаць: «Мы чулі яго, як гаварыў словы блюзьнерскія на Майсея і Бога».
Тогда ильстиве наведоша мужей, ониже бы рекли, яко: «Слышахомъ его, глаголюща слова хулны на Моисея и на Бога».
І падбухторылі народ, і старшыняў, і кніжнікаў, і, стаўшы, схапілі яго, і прывялі ў сынэдрыён.
И тако подвигоша люди, и старейшины, и книжники, и збегшися, восхитиша его и приведоша на сонмище.
І паставілі яны хлусьлівых сьведкаў, якія казалі: «Гэты чалавек не перастае гаварыць словы блюзьнерскія супраць гэтага сьвятога месца і супраць Закону,
И поставиша сведетеля ложны, ониже рекоша: «Человекъ той не престаеть глаголати словъ хульныхъ на град сей светый и на закон,
бо мы чулі, як ён казаў, што Ісус з Назарэту зруйнуе месца гэтае і зьменіць звычаі, якія перадаў нам Майсей».
слышахом бо его глаголюща, яко Ісусъ Назоренинъ — сей разорить место сее и изменить обычае, яже предалъ намъ Моисей».
І ўсе тыя, што сядзелі ў сынэдрыёне, углядаючыся на яго, бачылі аблічча ягонае, нібыта аблічча анёла.
И возреша на нь вси седящие во сонмищи, видеша лице его, яко лице ангелово.
