Дзеі 6 разьдзел

 

 

У тыя дні, калі колькасць вучняў павялічвалася, эліністы пачалі наракаць на габрэяў, што яны забываюць пра іхніх удоваў у штодзённым служэнні.

 

(Зачало 16) Во днех же тыхъ, умножившимся ученикомъ, быс[т]ь роптание Ельліномъ ко Іудеомъ, яко погордеваху вдовицами их во служении вседневъном.

Тады Дванаццаць склікалі ўсіх вучняў і сказалі: «Нягожа, каб мы занядбалі слова Божае і служылі пры сталах.

 

Тогда дванадесять апостоловъ, созвавши множство ученикъ, рекоша: «Негодно ест намъ, оставившимъ слово Божие, служити столомъ.

Таму, браты, выберыце з вашага ліку сем мужоў добрай славы, поўных Духа і мудрасці, якім даручым гэтую паслугу.

 

Осмотрите убо, братия, мужевъ з васъ добре сведетелствованыхъ седмъ, исполненых Духа Светого и премудрости, ихъже поставим на службу сию.

А мы будзем трываць у малітве і ў служэнні слова».

 

Мы же в молитве и у навченіи слова Божия пребудем».

Спадабалася гэта ўсёй грамадзе, і абралі Стэфана, мужа поўнага веры і Духа Святога, Філіпа і Прохара, Міканора і Тымона, Пармэна і Мікалая, празеліта з Антыёхіі,

 

И люба бысть речь сия всему множству. и избраша Стефана, мужа, наполнена веры и Духа Свята, и Філиппа, и Прохора, и Никанора, и Тимона, и Пармена, и Николаа, пришелца Антиохійскаго, —

якіх паставілі перад Апосталамі. Яны, памаліўшыся, усклалі на іх рукі.

 

сих же поставиша предъ апо столы, и помолившеся, возложиша на нихъ руце.

А слова Божае пашыралася, і значна павялічвалася колькасць вучняў у Ерузалеме. І шмат святароў паверыла.

 

И слово Божие растяше, и множашеся число ученикъ во Ерусалиме велми. Многъ теже народъ свещенник послухаша веры.

Стэфан, поўны ласкі і моцы, чыніў вялікія цуды і знакі сярод народу.

 

(Зачало 17) Стефан же, исполненый веры и силы, творяше знамения и чудеса велия в людехъ.

Некаторыя з сінагогі, называнай лібертынскай, кірэнэйскай і александрыйскай, і некаторыя з Цыліцыі і Азіі ўсталі і пачалі спрачацца са Стэфанам.

 

И восташа неціи от сонма, глаголемаго Ливертинска, и Киринейска, и Александрійска, и иже от Киликия и Азия, гадающеся со Стефаномъ,

Але не маглі супрацьстаяць мудрасці і Духу, з якімі ён прамаўляў.

 

и не можаху противитися премудрости и Духу, имъже глаголаше.

Тады яны падгаварылі людзей, каб казалі: «Мы чулі, як ён блюзнерыць супраць Майсея і Бога».

 

Тогда ильстиве наведоша мужей, ониже бы рекли, яко: «Слышахомъ его, глаголюща слова хулны на Моисея и на Бога».

Так падбухторылі народ, старэйшын і кніжнікаў і, напаўшы, схапілі яго і павялі ў Сінэдрыён.

 

И тако подвигоша люди, и старейшины, и книжники, и збегшися, восхитиша его и приведоша на сонмище.

Паставілі ілжывых сведкаў, якія казалі: «Гэты чалавек не перастае блюзнерыць супраць святога месца і Закона.

 

И поставиша сведетеля ложны, ониже рекоша: «Человекъ той не престаеть глаголати словъ хульныхъ на град сей светый и на закон,

Мы чулі, як ён казаў, што гэты Езус Назаранін зруйнуе гэтае месца і зменіць звычаі, якія перадаў нам Майсей».

 

слышахом бо его глаголюща, яко Ісусъ Назоренинъ — сей разорить место сее и изменить обычае, яже предалъ намъ Моисей».

І ўсе, хто сядзеў у Сінэдрыёне, уважліва глядзелі на яго і бачылі аблічча ягонае, падобнае да аблічча анёла.

 

И возреша на нь вси седящие во сонмищи, видеша лице его, яко лице ангелово.