Дзеі 18 разьдзел

 

 

Пасля гэтага Павел пакінуў Атэны і прыбыў у Карынт.

 

По сих же изыде Павелъ от Афінъ и приде въ Коринфъ,

Знайшоўшы нейкага юдэя па імені Аквіла, родам з Понта, які нядаўна прыйшоў з Італіі, і Прысцылу, жонку ягоную, — бо Клаўдзій загадаў усім юдэям пакінуць Рым, — прыйшоў да іх.

 

и обрете некоего Евреянина, именемъ Акилу, Понтянина родомъ, новопришелца от Италія, и Прискилу, жену его, — занеж Клавдие поведелъ отлучитися всемъ Евреомъ от Рима, — и приде к нимъ.

А паколькі займаўся тым жа рамяством, заставаўся ў іх і працаваў. Яны ж займаліся вырабам намётаў.

 

Понеже того ж ремесла бяху, пребысть же у них и делааше; и были суть мастерства того, ониже шатры ткаху.

Кожны шабат ён прамаўляў у сінагозе і пераконваў юдэяў і грэкаў.

 

Стязашеся же на сонмищех по вся суботы и учиша Іудея и Елліны.

Калі прыйшлі з Македоніі Сіла і Цімафей, Павел заняўся навучаннем і сведчыў юдэям, што Езус ёсць Месіяй.

 

И яко придоша от Макидония Сила и Тимофей, тужаше духомa Павелъ, сведетелствуя Иудеомъ Христа Ісуса.

А калі яны пярэчылі і блюзнерылі, ён абтрос сваю вопратку і сказаў ім: «Кроў вашая на галаву вашую. Я — чысты. Цяпер іду да язычнікаў».

 

Противящим же ся имъ и хулящимъ, оттрясъ ризы своя, рече къ нимъ: «Кровь ваша да будеть на главы ваше! Чистъ азъ, отныне же во языки иду».

Адышоўшы адтуль, прыйшоў у дом аднаго чалавека па імені Ціт Юст, які шанаваў Бога і дом якога быў побач з сінагогай.

 

И прешедъ оттуду, пріиде в домъ человека некоего, Тита праведнаго, чтуща бога, егоже храм бе возле сонмища.

Крысп, кіраўнік сінагогі, паверыў у Пана з усім домам сваім. І шмат хто з карынцянаў, якія слухалі, паверылі і ахрысціліся.

 

Тогда Криспъ, началникъ собору, верова со всем домомъ своимъ; и мнози от Коринфянъ вероваху и крещахуся.

Пан ноччу ў бачанні сказаў Паўлу: «Не бойся, але кажы і не маўчы,

 

Рече же Господь во виденіи в нощи Павлови: «Не бойся, но глаголи, и да не умолкнеши,

таму што Я з табою і ніхто не адважыцца зрабіць табе зло, бо ў Мяне шмат людзей у гэтым горадзе».

 

зане Азъ есмъ с тобою и никтоже приложит озлобити тя, яко люди Мне суть мнози во граде семъ».

І прабыў ён год і шэсць месяцаў, навучаючы іх Божаму слову.

 

И пребылъ ест ту Павелъ полтора лета, навчая их слова Божия.

Калі Галіён быў праконсулам у Ахаі, юдэі аднадушна паўсталі супраць Паўла і прывялі яго ў суд,

 

Галиону же, градову судіи, сущу во Ахаіи, нападоша единодушно Іудеи на Павла и приведоша его на суд,

кажучы: «Ён намаўляе людзей шанаваць Бога нязгодна з Законам».

 

глаголюще, яко противу закона сей развращаеть чести Бога.

Калі Павел хацеў адкрыць вусны, Галіён сказаў юдэям: «Юдэі, калі б размова ішла пра нейкую крыўду ці несправядлівы ўчынак, я б выслухаў вас,

 

Хотящу же Павлу отворити уста своя, рече Галионъ ко Іудеомъ: «Естъли бы кривда была некая или проступка злая, о Іудеи, справне быхъ послухалъ васъ.

але калі спрэчка ідзе пра слова і пра імёны, і пра ваш Закон, то разглядайце самі. Я не хачу быць суддзёю ў гэтых справах».

 

Естъли же гадания суть о словехъ, о именехъ или о законе вашемъ, ведайтеся сами, судиею убо азъ симъ не хощу быти».

І выгнаў іх з суда.

 

И изгна их от судилища.

Схапіўшы кіраўніка сінагогі Састэна, усе білі яго перад судом. А Галіёну не было да гэтага ніякай справы.

 

Тогда вси Еллини, немъше Состена, собороначалника, бияху его предъ судищемъ; и Галионъ о томъ ничтоже деаше.

Павел жа прабыў там яшчэ даволі шмат дзён і, развітаўшыся з братамі, паплыў у Сірыю, а з ім Прысцыла і Аквіла. У Кенхрах ён абстрыг сабе галаву, бо даў такое абяцанне.

 

Павелъ пак, пребывши ту еще дни многы, розставшися з братиею, плавился въ Сирию, — и с нимъ Прискила и Акила — и острыже главу свою во Кехрехъ, имяше бо слюбъ.

А калі прыйшоў у Эфес, пакінуў іх там, а сам увайшоў у сінагогу і размаўляў там з юдэямі.

 

Присташа же во Ефесе, и техъ остави ту, сам же, вошедъ в сонмище, гадашеся со Іудеи.

Калі ж яны прасілі пабыць у іх даўжэй, ён не згадзіўся,

 

Молящимъ же имъ его, да бы должейшее время пребылъ у них, не обещася,

а на развітанне сказаў ім: «Я вярнуся да вас, калі захоча Бог». І адплыў з Эфеса.

 

но розстался с німи, глаголя, яко: «Подобаеть ми на сес празникъ пріидущій быти во Ерусалиме; паки же навращуся к вамъ, Богу хотящу». И отвезеся от Ефеса; Акилу ж оставиша во Ефесе.

Прыбыўшы ў Цэзарэю, ён увайшоў і прывітаў Касцёл, затым адышоў у Антыёхію.

 

(Зачал[о] 41) І пришедъ во Кесарею, въступи и цело ва хрестианъ. И оттоле шолъ до Анътиохіи,

Правёўшы там пэўны час, выйшаў і праходзіў па чарзе краіну галатаў і Фрыгію, умацоўваючы ўсіх вучняў.

 

и пребылъ в ней время некое. Оттоле же прохажаше по ряду Галатійскую страну и Фригію, утвержая вся ученики.

Нейкі юдэй па імені Апалос, родам з Александрыі, чалавек красамоўны і знаўца Пісанняў, прыйшоў у Эфес.

 

Іудеанин же некто, Аполосъ именемъ, изъ Александрие родомъ, мужъ вымовный и навченый во книгахъ, приехалъ во Ефесъ.

Быў ён настаўлены на шлях Пана і з запалам прамаўляў і вучыў старанна пра Езуса, хоць і ведаў толькі хрост Яна.

 

Сей былъ наставлен пути Господьню, и горя духомъ, глаголаше и вчаше с пилностию, яже о Господи, ведый толико крещение Іоанново.

Ён пачаў адважна прамаўляць у сінагозе. Калі яго пачулі Прысцыла і Аквіла, прынялі яго да сябе і растлумачылі яму шлях Божы.

 

И сей началъ смеле глаголати на сонъмищи. Внегда же услышали его Акила и Прискила, прияша и к собе и истее сказаху ему путь Господень.

А калі ён збіраўся ісці ў Ахаю, браты напісалі вучням, каб тыя прынялі яго. Калі ён прыйшоў, шмат дапамагаў тым, хто паверыў дзякуючы ласцы.

 

Хотящу пак оному прейти во Ахайю, предпослаша братия, написавше ученикомъ прияти его. Он же, пришедъ тамо, бысть на помощ велию веровавшим благодатию,

Адважна пераконваў юдэяў, публічна даказваючы праз Пісанні, што Езус — гэта Месія.

 

твердо бо Іудеи обличаше предъ людми, исказуя от писанией быти Христа Ісуса.