Дзеі 10 разьдзел
Дзеі Сьвятых Апосталаў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
Муж жа адзін у Цэсарэі, імям Карніл, сотнік аддзелу, званага Італьскім,
(Зачало 24) Мужъ некий бе во Кесаріи, именемъ Корнилей, сот ник от полка, нарицающегося Италі[й]ска,
набожны а багабойлівы з усім домам сваім, каторы даваў шмат убожніны люду і кажначасна маліў Бога,
благочестенъ и бояйся Бога со всемъ домом своимъ, даяй милостыня многы людемъ и моляся Богу всегда.
ясна відзеў у відзені каля дзявятае гадзіны дня ангіла Божага, што ўвыйшоў да яго й сказаў яму: «Карніле!»
Сей виде во виденіи яве во часъ девятый дня анъгела Божия, пришедша к нему и рекша ему: «Корнилие!»
Ён жа, уцеміўшыся ў яго і спалохаўшыся, сказаў: «Што, Спадару?» І сказаў яму: «Малітвы твое а ўбожніны твае ўзышлі на памяць у Бога.
Онъ же, возревъ на нь и, пристрашенъ быв, рече: «Что ест, Господи?» Рече же ему: «Молитвы твоя и милостыни твояa възыдоше на паметь пред Богомъ.
Дык пашлі да Ёппы і прывядзі Сымона, каторага мянушка Пётра.
И ныне пошли во Оппию мужей и призови Симо на, нарицаемаго Петра,
Ён жыхара ў якогась Сымона кажамякі, каторага дом ля мора».
сей пребываеть у некоего Симона, кожедела, егоже домъ ест при мори. Той речет тобе глаголы, в нихже спасешися ты и домъ твой».
Як жа ангіл, што казаў яму, адышоў, ён, пагукаўшы двух із чэлядзі свае і набожнага жаўнера з тых, што кажначасна былі зь ім,
И внегда от[ъ]иде ангелъ глаголавый Корнилию, призва два от рабъ своих и воина добречестъна от слу жащих ему,
І зьясьніўшы ўсе ім, паслаў іх да Ёппы.
и сказавъ имъ все, посла их во Оппию.
Назаўтрае ж, як яны йшлі і бліжыліся да места, Пётра каля шостае гадзіны ўзышоў на дом маліцца.
Во утрейшій же день идущим имъ по пути и граду приближающимся, возыде Петръ на горницу помолитися в час шестый.
І ён выгаладніўся, і захацеў есьці. Прымеж тога, як гатавалі, найшло на яго захапленьне,
Бысть же приалчен и хотяше вкусити. Готующим же онымъ обедъ, нападе на нь ужасъ,
І бача адчыненае неба і зыходзячую нейкую судзіну, бы вялікую пасьцілку, прывязаную за чатыры рагі, спушчаную на зямлю,
и виде небо отверсто и сходящъ сосудъ некий, яко плащеницу велику, от четырех краи привязан и низу спущающся на землю,
У каторай былі ўсялякія чатыраногія а паўзуны а птушкі нябёсныя.
в немже бяху вся четвероногая земли, и гади, и птици небесные.
І быў голас яму: «Устань, Пётру, бі а еж».
И бысть глас к нему: «Воставъ, Петре, заколи и яжъ».
А Пётра сказаў: «Ніякім парадкам, Спадару, бо я ніколі ня еў нічога збудзененага альбо нячыстага».
Петръ же рече: «Отдали сее от меb, Господи, яко николиже ядохъ всяко скверно или нечисто».
А голас ізноў удругава да яго: «Што Бог ачысьціў, таго не ўважай за нячыстае».
И се, гласъ опять к нему второе: «Яже Бог очистил естъ, ты не скверни».
І гэта было трэйчы, і судзіна якга была ўзята на неба.
Сее бысть трежды, и паки взятся сосудъ на небо.
І як Пётра сумляўся, што значыла відзень, каторую ён відзеў, мужы, пасланыя Карнілам, распытаўшыся праз дом Сымонаў, сталі ля дзьвярэй;
Внегда же Петръ самъ в собе дивляшеся, что бы знаменовало видение сее, еже виде, и се, мужи, посланые от Корнилія, пытающи дому Симонова, стоя ли предъ враты,
І гукнуўшы, папыталіся: «Ці тут жыхара Сымон, каторага мянушка Пётра?»
и вызвавши некоего, пытаху, естли же Симонъ, нарицаемый Петръ, изде пребываеть.
І як Пётра разважаў празь відзень, Дух сказаў яму: «Тры мужы шукаюць цябе;
Петру же помышляющу о виденіи, рече ему Духъ: «Се, мужи трие ищуть тебе.
Дык устань, зыйдзі далоў і йдзі зь імі, ані не сумляючыся, бо Я паслаў іх».
Востав же, сниди долу и пойди с ними, ничтожъ разсужая, занеж Азъ послал их».
І Пётра, зышоўшы да мужоў, сказаў: «Во я, каторага вы шукаеце; што за справа, дзеля якое вы прышлі?»
(Зачало 25) Сошед же Петръ к мужем и рече: «Се, азъ есмъ той, егоже вы ищете. Что за дело ест, иже пріидосте семо?»
Яны ж сказалі: «Карніл, сотнік, муж справядлівы а багабойлівы, што мае сьветчаньні ад усяго народу жыдоўскага, навучаны сьвятым ангілам паслаць па цябе, каб прывесьці да дому ягонага й чуць словы ад цябе».
Они же рекоша: «Корнилей-сотникъ, мужъ праведенъ и бояся Бога, и сведетелство доброе имея от всехъ людей Іудейских, поведено ему бысть от ангела свята призвати тя в домъ свой и слышати речи от тебе».
Дык, пазваўшы іх, прыняў нанач. А назаўтрае, устаўшы, пайшоў зь імі, і некатрыя з братоў зь Ёппы прапушчалі яго.
Тогда появъ их у дворъ и учьтилъ. Наутрей же, востав, Петръ иде с ними, и неціи братия от Іоппии идоша с нимъ.
Назаўтрае ж прышлі яны да Цэсарэі. Карніл жа чакаў іх, згукаўшы радню а блізкіх прыяцеляў.
И второго дня внидоша во Кесарию. Корнилей пакъ ждаше их, созвавши племя свое и другы любезные.
А як Пётра ўходзіў, Карніл вышаў яму наўпярэймы і, паўшы да ног ягоных, пакланіўся.
И бысть, якоже вхожаше Петръ, стрети и Корнилей и, падъ на ногу его, поклонися.
Пётра ж падняў яго, кажучы: «Устань, таксама я сам людзіна».
Петръ же воздвиже и, глаголя: «Въстани, и азъ самъ человекъ есмъ».
І, гутарачы зь ім, увыйшоў, і засьпеў шмат, што былі зьбершыся,
И розмолвяя с нимъ, вніиде и знайде собравъшиеся многы,
І сказаў ім: «Вы разумееце, што бяспраўна Жыду мець узаем’е альбо давядацца да чужаземца; але імне паказаў Бог не ўважаць нікога за збудзененага альбо нячыстым зваць людзіну.
и рече к нимъ: «Вы весте, яко негодно ест мужу Іудею прилучитися или приступити ко иноплеменнику, но мне приказал Богъ ни единаго скверна или нечиста глаголати человека,
І затым, будучы пазваны, я прышоў, не пярэчачы. Дык пытаюся, што за прычына, што вы паслалі па мяне?»
Темже и без суменения пріидохъ позванъ. И пытаю вас, для чего посласте по мя?»
Карніл жа сказаў: «Ад чацьвертага дня я поставаў аж да гэтае гадзіны і а дзявятай маліўся ў доме сваім, і вось, стаў перад імною муж у зырка-сьветлым адзецьцю
и Корнилей рече: «От четвертаго дня даже и до сего часа бех постяся. И во девятый часъ молихся въ дому моемъ, и се, мужъ ста предо мною во одежи светле
І сказаў: «Карніле, малітва твая пачута, і ўбожніны твае ўспомнены перад Богам;
и рече ко мне: “Корнилие! Услышана бысть молитва твоя и милостыне твое помянушеся предъ Богомъ.
Дык пашлі да Ёппы па Сымона, каторага мянушка Пётра; ён жыхара ў доме Сымона кажамякі ля мора; ён прыйдзе й скажа табе».
Пошли въ Оппию и призови Симона, иже нарицается Петръ; сей пребываеть в дому Симона, в кожедела, близ моря”.
Якга я паслаў да цябе, і ты добра зрабіў, прышоўшы. Дык цяпер мы ўсі стаім перад Богам, каб выслухаць, што казаў тэ Бог».
И скоро послахъ къ тобе. Ты же добре вчинил, пришеды к намъ, ныне убо вси мы предъ Богомъ пріидохомъ послушати вся повеленная тобе от Бога».
Пётра ж, адчыніўшы вусны свае, сказаў: «Запраўды я пазнаю, што Бог не глядзіць на асобы,
(Зачало 26) Отверзъ же Петръ уста своя, рече: «Поистинне разумеваю, яко на лица не зрить Богъc,
Але ў кажным народзе, хто баіцца Яго і чыне справядлівасьць, прыемны Яму.
но во всякомъ языце бояйся Его и делая правду приятенъ Ему естъ.
Вы ведаеце Слова, каторае паслаў Ён сыном Ізраелявым, абяшчаючы супакой перазь Ісуса Хрыста, Спадара ўсяго,
Слово, еже посла Богъ сыномъ Ізраилевымъ, благовещая миръ Ісусомъ Христомъ — Сей ест всем Господь.
Сьветчаньне, што было абяшчана па ўсёй Юдэі, пачынаючы ад Ґалілеі, просьле хрысту, агалашанага Яанам;
Вы весте бывшій глаголъ по всей Іудеі, наченъ от Галилеи, по крещении, еже проповеда Іоаннъ,
Як Бог памазаў Ісуса з Назарэту Духам сьвятым а моцаю, Каторы хадзіў усюдых, чынячы дабро а ўздараўляючы ўсіх, што былі апанаваныя нячысьцікам, бо Бог быў ізь Ім.
яко Ісуса от Назарета помаза Богъ Духомъ Светымъ и силою, Онже прииде, добродетелствуя и исцеляя вся насилованныя от диавола, зануже Богъ былъ ест с Нимъ.
І мы сьветкі ўсяго, што Ён учыніў у краю жыдоўскім а ў Ерузаліме, Каторага запрауды яны забілі, засіліўшы на дзерве;
И мы есмо сведетели всему, еже сотвори во стране Іудейстей и во Ерусалиме Егоже убиша, повесивше на древе.
Але Бог ускрысіў Яго на трэйці дзень і даў яму быць бачаным,
Сего Богъ воскреси въ третій ден и далъ Его явна быти
Не ўсяму люду, але сьветкам, уперад прызначаным Богам, нам, каторыя елі а пілі зь ім па ўскрысеньню Яго зь мертвых.
не всемъ людемъ, но сведетелем, прежде нареченным от Бога — намъ, иже с Нимъ ядохом и пихом по воскресеніи Его от мертвых.
І Ён казаў нам агалашаць люду і сьветчыць, што Ён ё наканаваны Богам Судзьдзя жывых і мертвых.
И повеле нам проповедати людемъ и засведетелствовати, яко Той ест нареченый от Бога Судия живымъ и мертвымъ.
Празь Яго ўсі прарокі сьветчаць, што кажны, што вера ў Яго, адзяржыць дараваньне грахоў імям Ягоным.
О Семъ вси пророци сведетельствують оставление грехомъ прияти именемъ Его всякому, верующему во Нь».
Як Пётра яшчэ казаў гэтыя словы, Дух сьвяты паў на тых, што слухалі слова.
(Зачало 27) Еще же Петру глаголющу слова сие, паде Духъ Светый на всехъ слышащих слово.
І вернікі з абрэзаных, прышлыя зь Пётрам, былі зумеўшыся, што дар Сьвятога Духа выліўся на паган;
И ужасошеся верніи, еже быша от обрезания, пришедшіи съ Петромъ, яко и на поганы даръ Светаго Духа излияся,
Бо чулі іх гукаючых мовамі і ўзьвялічаючых Бога. Тады Пётра адказаў:
слышаху бо их глаголющихъ разными языки и величающихъ Бога. Тогда отвеща Петръ:
«Ціж можа хто забараніць вады, каб ня былі ахрышчаны тыя, што, як і мы, адзяржалі Сьвятога Духа?»
«Еда воду возбранити можеть кто, еже не креститися, симъ, они же Духъ Светый прияша, яко и мы?»
І казаў ім хрысьціцца ў імя Спадара. Тады яны прасілі яго застацца на колькі дзён.
и повеле имъ креститися во имя Ісусъ Христово. Тогда молиша Его, абы пребылъ у нихъ дней неколико.
