Да Каласянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Каласянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Жадаю бо, каб вы ведалі, як шчыра турбуюся аб вас і аб тых, што ў Ляодыцэі ды аб усіх тых, што мяне ня знаюць, асабіста ня бачылі мяне,
Хачу-ж, каб вы ве́далі, якую барацьбу маю за вас і за тых, што ў Ляодыкіі, і за ўсіх, што ня бачылі аблічча майго ў це́ле,
каб уцешыліся сэрцы іхнія ў любаснай сулуцы ды ўзбагаціліся дасканальным пазнаннем тайніцы Бога Айца і Хрыстуса,
каб це́шыліся сэрцы іх, злучаныя ў любві, ды дзеля ўсякага багацьця даска́налага разуме́ньня, дзеля пазнаньня тайны Бога і Айца і Хрыста,
ў якім сукрыты ўсе скарбы мудрасьці і веды.
у якім усе́ скарбы мудрасьці і ве́даньня схаваны.
Гавару вам гэта, каб хто ня зьвёў вас падступнымі доказамі;
Кажу-ж гэтае, каб хто-не́будзь ня зьвёў вас, пераконываючы словамі;
бо хоць я целам і адсутнічаю, але духам я з вамі, ўглядаючыся на ваш лад і вытрываласьць веры ў Хрыстуса.
бо, хаця й няма мяне́ це́лам, але духам я з вамі, радуючыся і ўглядаючыся на ваш лад і цьвёрдасьць ве́ры вашае ў Хрыста.
Як, восьжа, вы прынялі Хрыстуса Езуса Усеспадара, так і трымайцеся ў Ім,
Дык вось, як вы прынялі Хрыста Ісуса Госпада, хадзе́це ў Ім,
укарэненыя і ўбудаваныя ў Яго моцнай верай, спасьцейліва і з удзячнасьцю яе навучыўшыся.
укараніўшыся і збудаваныя ў Ім, дый акрэпшы ў веры, як вы былі навучаны, з падзякаю багаце́ючы ёю.
Сьцеражэцеся, каб хто не абласуціў вас філязафічным подступам і мрояй пустою, абапёртай на пераказах чыста людзкіх, ці на стыхіі сьвету, а не на Хрыстусе;
Глядзе́це, каб хто ня зьвёў вас філёзофіяй і пустым подступам па пераказу чалаве́чаму, па стыхіям сьве́ту, а не па Хрысту;
у Ім бо жыве ўся поўня Боства цялесна,
Бо ў Ім жыве́ ўся поўня Божства цяле́сна,
і вы-ж напоўненыя ў Ім, Ён бо галава усякага валадарніцтва ды ўлады.
і вы напоўнены ў Ім, Які ёсьць галава ўсякага начальства і ўлады;
У Ім вы і абразаныя, але ня рукою чалавечай, а Ім-жа, Хрыстусам, зьняўшым з цела похатную грэшнасьць;
у Ім вы і абрэзаны абрэзаньнем нерукатворным, зьняўшы з це́ла грахі цяле́сныя ў абрэзаньні Хрыстовым,
пахаваныя зь Ім праз хрост зь Ім вы такжа згробуўсталі разам вераю ў магуцтва Бога, збудзіўшага Яго з умерлых;
пахаваныя з Ім у Хрышчэньні; у Ім вы і ўскрэсьлі разам праз ве́ру ў сілу Бога, Які ўскрасіў Яго з мёртвых,
дый вас, што былі ўмерлымі ў грахох неабразанага цела, ажывіў разам зь Ім, адпушчаючы нам усе правіны;
дый вас, якія былі мёртвыя ў грахох і неабрэзаньні це́ла вашага, ажывіў разам з Ім, дараваўшы нам усе́ грахі,
скасаваўшы тэкст, што зьмяшчаў дэкрэт проці нас, ён зрабіў яго няважным, прыбіўшы да крыжа;
зьнішчыўшы навукаю напісанае аб нас рукою, што было супраць нас; і ўзяў Яго спасярод і прыбіў да крыжа;
а разброіўшы відовішчна валадарствы і ўлады, трыумфаваў над імі.
разьдзе́ўшы начальства і ўлады, адважна аддаў іх на сорам, перамогшы іх у Ім.
Хайжа тады ніхто не асуджае вас за еміну, ці напітак, або сьвяткаванне якое, маладзіка, ці шабату;
Дык няхай ніхто не асуджае вас за е́жу, ці піцьцё, ці за ўчасьце́ ў сьвяце, ці маладзіку, ці субоце:
гэта бо толькі спакмень мабытнага, рэчаіснасьць-жа — у Хрыстусе.
гэта ёсьць це́нь таго, што ма́е быць; це́ла-ж Хрыстовае.
Дый ніхто няхай не бянтэжыць вас сваявольнай пустамудрасьцяй уніжонасьці ды культу анёлам, асьмяляючыся мроіць аб тым, чаго ня бачыў,
Няхай ніхто не спакушае вас, накланяючы мудрасьцяй пакоры і служэньнем ангелаў, уваходзячы ў тое, чаго ня бачыў, марна пышаючыся розумам це́ла свайго
а ня трымаючыся Хрыстуса Галавы, містычнай, ад якое ўсё цела, суставамі й вязямі споенае і змацаванае, расьце ростам Божым.
і ня трымаючыся Галавы, ад якое ўсё це́ла, суставамі і вязямі злучанае і змацаванае, расьце́ ростам Божым.
І калі вы з Хрыстусам умерлі для элементаў (жыўнеў) гэтага сьвету, то чамуж вы — якбы жылі шчэ ў ім — трымаецеся ягоных загадаў:
Дык, калі вы паме́рлі з Хрыстом для стыхіяў сьве́ту, чаго-ж, быццам жывучы ў сьве́це, трымаецеся закону:
(таго) «не крані», (таго) «ня руш», (таго) «не каштуй» —
не чапай, ані прабуй, ані датыкайся, — што́ ўсё на тле́ньне ад ужываньня, —
ўсё гэта (моў) тлее ад ужывання, водле вучэння й наказаў людзкіх.
водле за́паведзяў і навукі чалаве́чае?
Алеж гэта напазор толькі выдаецца мудрасьцю, ў самавольных культах упакарання і умору цела, а не ў рэчаіснасьці, ў пашанотным насычанні цела.
Гэта ма́е толькі выгляд мудрасьці ў самавольным служэньні, мудрасьці пакоры і мардаваньні це́ла, не ў пашане да сытасьці це́ла.
