Да Эфэсянаў 1 разьдзел

Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Л. Дзекуць-Малея

 
 

Павал з волі Божае Апостал Езуса Хрыстуса — сьвятым усім у Эфэзе й верным у Езусе Хрыстусе.
 
Паўла, воляй Божай Апостал Ісуса Хрыста, — сьвятым, што ў Эфэсе, і верным у Хрысьце́ Ісусе:

Ласка вам і супакой ад Бога Айца нашага і Усеспадара Езуса Хрыстуса.
 
ласка вам і мір ад Бога Айца нашага і Госпада Ісуса Хрыста.

Дабраслаўлёны Бог і Айцец Усеўладара нашага Езуса Хрыстуса, які ўбагаславіў нас усякім духоўным багаслаўленствам нябесным у Хрыстусе;
 
Багасла́ўлены Бог і Аце́ц Госпада нашага Ісуса Хрыста, Які пабагаславіў нас у Хрысьце́ ўсякім духоўным багаслаўле́ньнем у нябёсах,

выбраў бо ў Ім нас перад стварэннем сусьвету, каб сьвятымі быць нам і беззаганнымі перад Ім у любасьці;
 
бо Ён выбраў нас у Ім да стварэньня сьве́ту, каб быць нам сьвятымі і беззаганнымі перад Ім у любві,

прадназначыўшы нас на усынаўленне Сабе праз Езуса Хрыстуса з ласкавасьці волі свае,
 
празначыўшы нас на ўсынаўленьне Сабе́ праз Ісуса Хрыста з ласкавасьці волі Свае́й,

на славу свае, ласкі якою абдарыў нас у любым сваім Сыне.
 
на пахвалу славы ласкі Свае́й, Ён абдорыў нас у ўмілаваным,

У Ім маем адкупленне ягонай крывёю, адпушчэнне грахоў, па шчодрасьці ласкі ягонай,
 
у Якім ма́ем адкупле́ньне Крывёю Яго, адпушчэньне грахоў, водле багацьця ласкі Яго,

якою абдзяліў нас у поўні мудрасьці й развагі;
 
якую Ён размножыў нам у ўсякай мудрасьці і розуме,

адкрыўшы нам тайніцу волі свае, водле свайго дабраўпадобнага задуму ў Ім:
 
даўшы нам пазнаць тайну волі Свае́й, праз ласкавасьць Сваю, што ране́й пастанавіў у Сабе́,

каб, як настане поўня часаў, абнавіць усё ў Хрыстусе, тое, што ў небе, і тое, што на зямлі.
 
дзеля ўпарадкаваньня поўні часоў, каб усё было пад галавою Хрыстом, тое, што ў нябёсах, і тое, што на зямлі.

У Ім і мы сталіся лёсам выбранымі, дзеля вялічання хвалы ягонай, прызначаныя да гэтага пастановаю Таго, каторы дзее ўсё водле рады сваей волі:
 
У Ім, у Якім мы і сталіся насьле́днікамі, былі мы напе́рад празначаны на гэта празначэньнем Таго, Хто ўсё выпаўняе хаценьнем волі Свае́й,

мы, якія раней ужо спадзяваліся на Хрыстуса.
 
каб быць нам на пахвалу славы Яго, нам, што ране́й спадзяваліся на Хрыста;

У Ім і вы, пачуўшы слова праўды — эванэлію вашага збаўлення — ды ўверыўшы ў Яго, былі назначаны пячацьцю абяцання, Святога Духа,
 
у Ім і вы, пачуўшы слова праўды, Эвангельле вашага збаўле́ньня, і ўве́раваўшы ў Яго, запячатаны Духам Сьвятым прырачэньня,

што ёсьць задаткам нашай спадчыны на вокуп набытку ды на вялікомленне славы ягонай.
 
які ёсьць залог спадчыны нашае на выкуп удзе́лу, на пахвалу славы Яго.

Дзеля гэтага і я, пачуўшы аб вашай веры ў Езусе Усеўладару ды аб любасьці да ўсіх сьвятых,
 
Дзеля гэтага і я, пачуўшы аб вашай ве́ры ў Хрыста Ісуса і аб любві да ўсіх сьвятых,

не перастаю дзякаваць за вас Богу, спамінаючы ў маіх малітвах,
 
няўстанна дзякую за вас Богу , успамінаючы вас у малітвах маіх,

каб Бог Усеўладара нашага Езуса Хрыстуса, Айцец хвалы, даў вам духа мудрасьці ды адкрыцьця на пазнанне Яго,
 
каб Бог Госпада нашага Ісуса Хрыста, Аце́ц славы, даў вам Духа мудрасьці і адкрыцьця на пазнаньне Яго,

і прасьвятліў зрок вашага сэрца, каб вы ведалі да якой надзеі вас паклікае й якое багацьце слаўнае спадчыны ягонай для сьвятых,
 
прасьве́тленыя вочы сэрца вашага, каб вы пазналі, якая ёсьць надзе́я пакліканьня Яго, ды якое багацьце слаўнае спадчыны Яго для сьвятых,

ды як бязьмерная веліч ягонага магуцтва ў нас, веручых праз дзеянне тае магутнае сілы ягонае,
 
ды як бязьме́рная ве́ліч магутнасьці Яго ў нас, ве́руючых праз дзе́янне магутнае сілы Яго,

якую зьдзейсьніў Ён у Хрыстусе, ускрасіўшы Яго з умерлых і пасадзіўшы праваруч Сябе ў небе
 
Якую Ён зьдзе́яў у Хрысьце́, ускрасіўшы Яго з паме́ршых і пасадзіўшы праваруч сябе́ на нябёсах,

вышэй за ўсякае князёўства і ўладу, і сілу, і гаспадараванне, ды ўсякае назовы, якаяб яна ні была, ня толькі ў гэтым вяку, але і ў будучым;
 
вышэй за ўсякае начальства і ўладу, і сілу, і панаваньне, і ўсякае імя, названае ня толькі ў гэтым ве́ку, але і ў будучым,

і ўсё падуладніў (спакарыў) пад стопы ягоныя, а яго самога вывышыў надусё, як Галаву Эклезіі,
 
і ўсё пакарыў пад ногі Яго І даў Яго за галаву над усім у Царкве́,

што зьяўляецца ягоным целам і поўняю Таго, які ўсё ў-ва ўсіх дапаўняе.
 
якая ёсьць Яго це́ла, поўня Напаўняючага ўсё ў-ва ўсім.