Да Эфэсянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
І вас мяртвых праступкамі й грахамі вашымі,
І вас, мёртвых праступкамі і граха́мі вашымі,
ў якіх вы калісь звычаем гэтага сьвету жылі, згодна з уладаю князя сіл паветра, духа, што дзее цяпер у сынох бунту.
у якіх вы калісь хадзілі па ве́ку гэтага сьве́ту, па волі князя ўлады паве́транае, духа, што дзе́ець цяпе́р у сынох праціўле́ньня,
Між тымі й мы ўсе калісь жылі у нашых похацях цялесных, выконваючы прымхі цела і прыродных нахілаў, будучы з натуры дзяцьмі гневу, як і другія.
між якімі і мы ўсе́ жылі калісь у пажаданьнях це́ла нашага, выпаўняючы жаданьні це́ла і думак, і былі па прыродзе дзяцьмі гневу, як і другія, —
Але Бог, багаты міласэрдзям дзеля вялікае любасьці свае, якою умілаваў нас,
Бог, багаты літасьцяй праз вялікую любоў Сваю, якою палюбіў нас,
мяртвых праступкамі ажывіў нас разам з Хрыстусам — ласкаю ды збаўлёныя —
і нас, мёртвых праступкамі, ажывіў разам з Хрыстом, — ласкай вы выбаўлены, —
і разам з гробу збудзіў ды ў небе асадзіў у Хрыстусе;
і ўскрасіў з Ім, і пасадзіў на мясцох нябе́сных у Хрысьце Ісусе,
каб у наступных вякох аказаць мог багацьце свае ласкі з дабраты свае да нас у Хрыстусе Езусе.
каб зьявіць у надыходзячых гадох многасьць багацьця ласкі Свае́й у ласкавасьці да нас у Хрысьце́ Ісусе.
Вы бо ласкаю збаўлёныя празь веру; і-то не ад вас: бо (і яна) дар Божы —
Бо ласкай вы выбаўлены праз ве́ру; і гэта не ад вас — Божы дар:
не за учынкі, каб ніхто не хваліўся.
не ад дзе́л, каб ніхто не хваліўся.
Бо мы стварэнні ягоныя, у Хрыстусе Езусе, стварэнні для добрых дзел, загадзе Богам празначаных для нашага выконвання.
Бо мы — Яго стварэньне, створаныя ў Хрысьце́ Ісусе на добрыя ўчынкі, якія Бог загадзя празначыў, каб мы ў іх хадзілі.
Памятайце, восьжа, што вы, калісь пагане целам, празываныя «неабразанцамі» ад так званага абразання рукатворнага на целе,
Дык памятайце, што вы, калісь пагане це́лам, называныя неабрэзаньнем ад так званага абрэзаньня ў це́ле, рукатворнага,
былі тады бяз Хрыстуса, адлучаныя ад правоў ізраельскага грамадзянства, чужыя запаветным абяцанням, без надзеі і бяз Бога на гэтым сьвеце.
што вы былі ў час гэны бяз Хрыста, прызнаваныя чужакамі ад грамадзянства Ізраільскага і чужыя запаве́там прырачэньня, ня маючы надзе́і і бяз Бога ў сьве́це;
Цяпер-жа ў Хрыстусе Езусе вы, калісь далёкія, сталіся блізкімі крывёю Хрыстуса.
а цяпе́р у Хрысьце́ Ісусе вы, што былі калісь далёка, сталіся блізкімі крывёю Хрыстоваю.
Ён бо — ёсьць мір-згода нашая, што ўтварыў з двух адно, скрышыўшы сьцяну перапоны варожасьці ў целе сваім:
Бо Ён ёсьць мір наш, што́ ўчыніў з абодвух адно і разбурыў стаяўшую пасярэдзіне за́гарадку,
сказаваў закон цьвёрдых наказаў прыказанняў, каб із двух зрабіць у сабе аднаго новага чалавека, ладзячы мір-згоду,
зьніштожыўшы, варожасьць Це́лам Сваім, а закон за́паведзяў — навукай, каб з двох стварыць у Сабе́ аднаго новага чалаве́ка, ладзячы мір,
і пагадзіў з Богам абодвых у вадным целе праз крыж, умарыўшы ім варожасьць.
і ў адным це́ле пагадзіць абодвух з Богам праз крыж, забіўшы на ім варожасьць;
Ён, прыйшоўшы, дабравесьціў супакой вам, далёкім і блізкім;
і, прыйшоўшы, абвясьціў мір вам, далёкім і блізкім,
праз Яго бо і адны і другія маем доступ да Айца ў адным Духу.
бо праз Яго абое маем доступ да Айца ў адным Духу.
Дык вы ўжо ня чужынцы й ня прыходжыя, а суграмадзяне сьвятых і дамашнія ў Бога,
Дык вы ўжо ня чужыя і ня прыходні, але суграмадзяне сьвятым і хатнія ў Бога,
асталяваныя на фундаманце Апосталаў і Прарокаў, дзе вуглавым каменем ёсьць сам Хрыстус.
збудаваныя на падваліне Апосталаў і Прарокаў, маючы Самога Ісуса Хрыста за кутні камень,
На Ім уся будыніна, стройна споеная, вырастае ў Святыню Божую,
на якім уся будыніна, разам змацаваная, расьце́ ў сьвяты храм у Госпадзе,
на якой і вы будуецеся на прыбытак Бога ў Духу.
на якім і вы разам будуецеся на жыльлё Божае Духам.
