Да Эфэсянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Яна Станкевіча
І вас мяртвых праступкамі й грахамі вашымі,
І вас, мертвых у выступах а грахох вашых,
ў якіх вы калісь звычаем гэтага сьвету жылі, згодна з уладаю князя сіл паветра, духа, што дзее цяпер у сынох бунту.
У каторых вы некалі хадзілі, подле звычаю сьвету гэтага, подле дзяржаўцы ўлады ў паветру, духа, што цяпер дзее ў сынох непаслухменства,
Між тымі й мы ўсе калісь жылі у нашых похацях цялесных, выконваючы прымхі цела і прыродных нахілаў, будучы з натуры дзяцьмі гневу, як і другія.
Памеж каторых і мы ўсі жылі калісь у жадах цела нашага, робячы зычэньне цела й разуменьня, і з прыроды былі дзецьмі гневу, як і іншыя,
Але Бог, багаты міласэрдзям дзеля вялікае любасьці свае, якою умілаваў нас,
Бог, багаты міласэрдзям, зь вялікае міласьці Свае, каторай умілаваў нас,
мяртвых праступкамі ажывіў нас разам з Хрыстусам — ласкаю ды збаўлёныя —
І нас, мертвых у выступах, ажывіў з Хрыстом,
і разам з гробу збудзіў ды ў небе асадзіў у Хрыстусе;
І ўскрысіў разам, і пасадзіў у нябёсах у Хрысту Ісусу,
каб у наступных вякох аказаць мог багацьце свае ласкі з дабраты свае да нас у Хрыстусе Езусе.
Каб паказаць у прыйдучых вякох нязьмернае багацьце ласкі Свае з дабрыні да нас у Хрысту Ісусу.
Вы бо ласкаю збаўлёныя празь веру; і-то не ад вас: бо (і яна) дар Божы —
Бо вы спасёны ласкаю перазь веру, і гэта не ад вас, Божы дар:
не за учынкі, каб ніхто не хваліўся.
Не ад учынкаў, каб ніхто не хваліўся.
Бо мы стварэнні ягоныя, у Хрыстусе Езусе, стварэнні для добрых дзел, загадзе Богам празначаных для нашага выконвання.
Бо мы — твор Ягоны, створаны ў Хрысту Ісусу да добрых учынкаў, каторыя Бог наканаваў, каб мы хадзілі ў іх.
Памятайце, восьжа, што вы, калісь пагане целам, празываныя «неабразанцамі» ад так званага абразання рукатворнага на целе,
Дык памятуйце, што вы, калісь пагане подле цела, каторых звалі неабразанымі званыя абразаньням на целе, зробленым рукамі,
былі тады бяз Хрыстуса, адлучаныя ад правоў ізраельскага грамадзянства, чужыя запаветным абяцанням, без надзеі і бяз Бога на гэтым сьвеце.
Што вы былі таго часу бяз Хрыста, аддаленыя ад грамадзтва Ізраельскага, чужыя да ўмоваў абятніцы, надзеі нямаючыя, і бяз Бога на сьвеце;
Цяпер-жа ў Хрыстусе Езусе вы, калісь далёкія, сталіся блізкімі крывёю Хрыстуса.
А цяпер у Хрысту Ісусу вы, што былі калісь далёкія, сталі блізкія крывёю Хрыстоваю.
Ён бо — ёсьць мір-згода нашая, што ўтварыў з двух адно, скрышыўшы сьцяну перапоны варожасьці ў целе сваім:
Бо Ён ё супакой наш, Каторы ўчыніў з абодвых адно і паламіў перагародку, што стаяла пасярэдзіне,
сказаваў закон цьвёрдых наказаў прыказанняў, каб із двух зрабіць у сабе аднаго новага чалавека, ладзячы мір-згоду,
Памярцьвіў непрыязьньства целам Сваім, Закон расказаньняў у вуставах Ён абурыў, каб із двух учыніць у Сабе Самым аднаго новага чалавека, робячы супакой,
і пагадзіў з Богам абодвых у вадным целе праз крыж, умарыўшы ім варожасьць.
І ў вадным целе пагадзіць абодвых із Богам пераз крыж, забіўшы непрыязьньства на ім;
Ён, прыйшоўшы, дабравесьціў супакой вам, далёкім і блізкім;
І, прышоўшы, абяшчаў Дабравесьць супакою вам, далёкім і блізкім,
праз Яго бо і адны і другія маем доступ да Айца ў адным Духу.
Бо перазь Яго абодвы маем прыступ да Айца, у вадным духу.
Дык вы ўжо ня чужынцы й ня прыходжыя, а суграмадзяне сьвятых і дамашнія ў Бога,
Дык вы ўжо не чужнікі ані чужаземцы, але суграмадзяне сьвятых і дамовы Божае,
асталяваныя на фундаманце Апосталаў і Прарокаў, дзе вуглавым каменем ёсьць сам Хрыстус.
Быўшы пабудаваныя на подзе апосталаў а прарокаў, маючы вугольным каменям самога Ісуса Хрыста,
На Ім уся будыніна, стройна споеная, вырастае ў Святыню Божую,
На Каторым уся будоўля, тарнуючыся разам, вырастае ў сьвяты дом Спадароў,
на якой і вы будуецеся на прыбытак Бога ў Духу.
У каторым і вы будуецеся разам на сялібу Божую ў Духу.
