Да Эфэсянаў 2 разьдзел

Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

І вас, мёртвых праз праступкі і грахі вашыя,
 
І вас, мертвых у выступах а грахох вашых,

у якіх вы некалі хадзілі паводле веку гэтага сьвету, па волі князя, які валадарыць у паветры, духа, які дзейнічае цяпер у сынах непакорнасьці, —
 
У каторых вы некалі хадзілі, подле звычаю сьвету гэтага, подле дзяржаўцы ўлады ў паветру, духа, што цяпер дзее ў сынох непаслухменства,

між якімі і мы ўсе жылі некалі ў пажаданьнях цела нашага, выконваючы волю цела і думак, і былі па прыродзе дзецьмі гневу, як і іншыя, —
 
Памеж каторых і мы ўсі жылі калісь у жадах цела нашага, робячы зычэньне цела й разуменьня, і з прыроды былі дзецьмі гневу, як і іншыя,

Бог, багаты міласэрнасьцю, праз вялікую любоў Сваю, якою палюбіў нас,
 
Бог, багаты міласэрдзям, зь вялікае міласьці Свае, каторай умілаваў нас,

і нас, мёртвых праз праступкі, ажывіў разам з Хрыстом, — ласкай [Божай] вы збаўленыя, —
 
І нас, мертвых у выступах, ажывіў з Хрыстом,

і ўваскрасіў, і пасадзіў у нябёсах у Хрысьце Ісусе,
 
І ўскрысіў разам, і пасадзіў у нябёсах у Хрысту Ісусу,

каб зьявіць у вяках, якія прыходзяць, бязьмернасьць багацьця ласкі Сваёй у ласкавасьці да нас у Хрысьце Ісусе.
 
Каб паказаць у прыйдучых вякох нязьмернае багацьце ласкі Свае з дабрыні да нас у Хрысту Ісусу.

Бо ласкаю [Божай] вы збаўленыя праз веру; і гэта не ад вас — Божы дар:
 
Бо вы спасёны ласкаю перазь веру, і гэта не ад вас, Божы дар:

не праз учынкі, каб ніхто не хваліўся.
 
Не ад учынкаў, каб ніхто не хваліўся.

Бо мы — твор Ягоны, створаныя ў Хрысьце Ісусе на добрыя ўчынкі, якія Бог загадзя прыгатаваў, каб мы ў іх хадзілі.
 
Бо мы — твор Ягоны, створаны ў Хрысту Ісусу да добрых учынкаў, каторыя Бог наканаваў, каб мы хадзілі ў іх.

Дзеля гэтага памятайце, што вы, некалі пагане целам, называныя неабрэзанымі праз тых, якія завуцца абрэзанымі целам [абразаньнем], зробленым рукамі,
 
Дык памятуйце, што вы, калісь пагане подле цела, каторых звалі неабразанымі званыя абразаньням на целе, зробленым рукамі,

што вы былі ў той час без Хрыста, адлучаныя ад грамадзянства Ізраіля і чужыя запаветам абяцаньня, ня маючы надзеі і бязбожнікі ў сьвеце.
 
Што вы былі таго часу бяз Хрыста, аддаленыя ад грамадзтва Ізраельскага, чужыя да ўмоваў абятніцы, надзеі нямаючыя, і бяз Бога на сьвеце;

А цяпер у Хрысьце Ісусе вы, што былі некалі далёка, сталіся блізкімі праз кроў Хрыста.
 
А цяпер у Хрысту Ісусу вы, што былі калісь далёкія, сталі блізкія крывёю Хрыстоваю.

Бо Ён — супакой наш, Які ўчыніў з абодвух адно і зруйнаваў загарадку, што стаяла пасярэдзіне,
 
Бо Ён ё супакой наш, Каторы ўчыніў з абодвых адно і паламіў перагародку, што стаяла пасярэдзіне,

зьнішчыўшы варожасьць Целам Сваім, Закон прыказаньняў, які быў у пастановах, каб з двух стварыць у Сабе аднаго новага чалавека, прыносячы супакой,
 
Памярцьвіў непрыязьньства целам Сваім, Закон расказаньняў у вуставах Ён абурыў, каб із двух учыніць у Сабе Самым аднаго новага чалавека, робячы супакой,

і ў адным целе пагадзіць абодвух з Богам праз крыж, забіўшы на ім варожасьць.
 
І ў вадным целе пагадзіць абодвых із Богам пераз крыж, забіўшы непрыязьньства на ім;

І, прыйшоўшы, Ён дабравесьціў супакой вам, якія далёка і якія блізка,
 
І, прышоўшы, абяшчаў Дабравесьць супакою вам, далёкім і блізкім,

бо праз Яго абодва маем доступ да Айца ў адным Духу.
 
Бо перазь Яго абодвы маем прыступ да Айца, у вадным духу.

Дык вы ўжо не чужынцы і ня прыхадні, але суграмадзяне сьвятым і хатнія ў Бога,
 
Дык вы ўжо не чужнікі ані чужаземцы, але суграмадзяне сьвятых і дамовы Божае,

збудаваныя на падмурку апосталаў і прарокаў, маючы Самога Ісуса Хрыста за кутні камень,
 
Быўшы пабудаваныя на подзе апосталаў а прарокаў, маючы вугольным каменям самога Ісуса Хрыста,

на якім уся пабудова, разам змацаваная, расьце ў сьвятую бажніцу ў Госпадзе,
 
На Каторым уся будоўля, тарнуючыся разам, вырастае ў сьвяты дом Спадароў,

на якім і вы разам будуецеся на жытло Божае Духам.
 
У каторым і вы будуецеся разам на сялібу Божую ў Духу.