Да Эфэсянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Яна Станкевіча
І вы былі мёртвымі з-за праступкаў і грахоў вашых,
І вас, мертвых у выступах а грахох вашых,
у якіх вы калісьці жылі згодна са звычаямі гэтага свету, па волі князя, які ўладарыць у паветры, духа, які дзейнічае цяпер у сынах непаслухмянасці.
У каторых вы некалі хадзілі, подле звычаю сьвету гэтага, подле дзяржаўцы ўлады ў паветру, духа, што цяпер дзее ў сынох непаслухменства,
Сярод іх мы ўсе таксама калісьці жылі паводле імкненняў нашага цела, выконваючы жаданні цела і думак, і былі па прыродзе дзецьмі гневу, як і астатнія.
Памеж каторых і мы ўсі жылі калісь у жадах цела нашага, робячы зычэньне цела й разуменьня, і з прыроды былі дзецьмі гневу, як і іншыя,
А Бог, будучы багатым на міласэрнасць, у сваёй вялікай любові палюбіў нас,
Бог, багаты міласэрдзям, зь вялікае міласьці Свае, каторай умілаваў нас,
і нас, мёртвых з-за грахоў, ажывіў разам з Хрыстом. Вы збаўлены ласкаю.
І нас, мертвых у выступах, ажывіў з Хрыстом,
Ён уваскрасіў і пасадзіў нас на нябёсах у Хрысце Езусе,
І ўскрысіў разам, і пасадзіў у нябёсах у Хрысту Ісусу,
каб паказаць у наступных вяках нязмернае багацце сваёй ласкі праз дабрыню да нас у Хрысце Езусе.
Каб паказаць у прыйдучых вякох нязьмернае багацьце ласкі Свае з дабрыні да нас у Хрысту Ісусу.
Вы ж збаўлены ласкаю праз веру. І гэта не ад вас, гэта Божы дар.
Бо вы спасёны ласкаю перазь веру, і гэта не ад вас, Божы дар:
І не ад учынкаў, каб ніхто не хваліўся.
Не ад учынкаў, каб ніхто не хваліўся.
Мы — Яго справа, створаныя ў Хрысце Езусе для добрых учынкаў, якія Бог загадзя падрыхтаваў, каб мы паступалі згодна з імі.
Бо мы — твор Ягоны, створаны ў Хрысту Ісусу да добрых учынкаў, каторыя Бог наканаваў, каб мы хадзілі ў іх.
Таму памятайце, што калісьці вы, язычнікі, якіх завуць «неабрэзанымі» тыя, што называюцца абрэзанымі з прычыны знаку, зробленага рукою на целе,
Дык памятуйце, што вы, калісь пагане подле цела, каторых звалі неабразанымі званыя абразаньням на целе, зробленым рукамі,
былі ў той час без Хрыста, адкінутымі ад ізраэльскага грамадства і чужымі запавету абяцання. Вы не мелі надзеі і былі бязбожнікамі ў свеце.
Што вы былі таго часу бяз Хрыста, аддаленыя ад грамадзтва Ізраельскага, чужыя да ўмоваў абятніцы, надзеі нямаючыя, і бяз Бога на сьвеце;
Цяпер у Хрысце Езусе вы, якія калісьці былі далёка, сталіся блізкімі дзякуючы крыві Хрыста.
А цяпер у Хрысту Ісусу вы, што былі калісь далёкія, сталі блізкія крывёю Хрыстоваю.
Ён — спакой наш, які ўчыніў адно і другое адзіным і мур варожасці,
Бо Ён ё супакой наш, Каторы ўчыніў з абодвых адно і паламіў перагародку, што стаяла пасярэдзіне,
што падзяляў, зруйнаваў у сваім целе. А Закон запаведзяў знішчыў навучаннем, каб з двух стварыць у сабе аднаго новага чалавека, усталёўваючы спакой,
Памярцьвіў непрыязьньства целам Сваім, Закон расказаньняў у вуставах Ён абурыў, каб із двух учыніць у Сабе Самым аднаго новага чалавека, робячы супакой,
і ў адным целе зноў прымірыць з Богам адных і другіх праз крыж, забіўшы ў сабе тую варожасць.
І ў вадным целе пагадзіць абодвых із Богам пераз крыж, забіўшы непрыязьньства на ім;
Прыйшоўшы, Ён абвясціў спакой вам, якія далёка, і спакой тым, якія блізка.
І, прышоўшы, абяшчаў Дабравесьць супакою вам, далёкім і блізкім,
Бо праз Яго мы, адны і другія, маем доступ у адным Духу да Айца.
Бо перазь Яго абодвы маем прыступ да Айца, у вадным духу.
Таму вы ўжо не чужыя і не прыхадні, але суграмадзяне святых і дамачадцы Бога,
Дык вы ўжо не чужнікі ані чужаземцы, але суграмадзяне сьвятых і дамовы Божае,
умацаваныя на падмурку апосталаў і прарокаў, дзе сам Езус Хрыстус з’яўляецца вуглавым каменем,
Быўшы пабудаваныя на подзе апосталаў а прарокаў, маючы вугольным каменям самога Ісуса Хрыста,
на якім кожны складзены будынак вырастае як святая святыня ў Пану.
На Каторым уся будоўля, тарнуючыся разам, вырастае ў сьвяты дом Спадароў,
У Ім і вы разам будуецеся, каб быць жыллём Бога ў Духу.
У каторым і вы будуецеся разам на сялібу Божую ў Духу.
