Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Яна Станкевіча
Дык вось, наследуйце Бога, як дзеці ўмілаваныя,
Дык будзьце перайманьнікамі Бога, як мілаваныя дзеці;
і паступайце ў любові, як і Хрыстус палюбіў нас і аддаў сябе за нас як дар і ахвяру Богу на прыемны пах.
І хадзіце ў міласьці, як і Хрыстос мілаваў нас і выдаў Сябе за нас, дар а аброк Богу на прыемны пах.
А распуста, і ўсялякая нячыстасць, і сквапнасць няхай нават не згадваюцца сярод вас, як гэта належыць святым.
А бязулства а ўсялякая нечысьціня або жада няхай ня будуць нават менаваны памеж вас, як лець сьвятым.
Таксама і непрыстойнасць, і пустаслоўе, і вульгарнасць нягожыя для вас. Наадварот, няхай лепш будзе падзяка.
І брыда, і дурная гаворка альбо шкелі, усе нягожае, але валей дзякаваньне;
Вы павінны ведаць, што ніякі распуснік, або нячысты, ці сквапны, гэта значыць ідалапаклоннік, не мае спадчыны ў Валадарстве Хрыста і Бога.
Бо ведаеце, што ніякі бязуля, альбо нячысты, альбо прагавіты, каторы балвахвал, ня будзе мець спадку ў гаспадарстве Хрыста а Бога.
Няхай ніхто не зводзіць вас марнымі словамі, бо праз гэта прыходзіць Божы гнеў на непаслухмяных сыноў.
Няхай ніхто не ашукуе вас пустымі словамі, бо за гэта прыходзе гнеў Божы на сыноў непаслухменства ;
Не будзьце ж іх супольнікамі.
Дык ня будзьце сябрамі іхнымі.
Калісьці вы былі цемрай, а цяпер вы святло ў Пану. Паступайце, як дзеці святла.
Бо вы былі калісь цямнота, а цяпер — сьвятліня ў Спадару: хадзіце, як дзеці сьвятліні
Бо плод святла ёсць ва ўсялякай дабрыні, справядлівасці і праўдзе.
(бо плод сьвятліні ў кажнай дабрыні а справядлівасьці а праўдзе),
Імкніцеся да таго, што даспадобы Пану.
Прабуючы, што падабае Спадар.
Не бярыце ўдзел у бясплённых справах цемры, а лепш выкрывайце іх.
І ня майце ўчасьця зь бясплоднымі ўчынкамі цямноты, але валей ганьце.
Бо пра тое, што яны робяць патаемна, нават сорамна казаць.
Бо праз тое, што яны робяць патай, сорамна й гукаць.
А ўсё, што выкрываецца праз святло, становіцца яўным, бо ўсё, што становіцца яўным, ёсць святло.
Усеж, упіканае сьвятлінёю, робіцца яўным; бо ўсе, што робіцца яўным, сьвятліня ё;
Таму сказана: «Прачніся, які спіш, і ўваскрэсні, і Хрыстус асветліць цябе».
Затым кажа: «Устань сьпячы, і ўскрэсьні зь мертвых, і асьвеце цябе Хрыстос».
Глядзіце дакладна, як паступаеце, не як неразумныя, а як мудрыя.
Дык бачча, як вам хадзіць асьцярожна, не як нямудрым, але як мудрым,
Выкарыстоўвайце час, бо дні ліхія.
Важачы час, бо дні благія.
Не будзьце ж неразважнымі, але пазнавайце, што ёсць воляй Пана.
Затым ня будзьце дурныя, але разумеючыя, што ё воля Спадарова.
І не ўпівайцеся віном, ад якога бывае распуста, але напаўняйцеся Духам,
І ня ўпівайцеся віном, у каторым бязулства, але поўніцеся Духам,
настаўляючы саміх сябе псальмамі, гімнамі і духоўнымі песнямі, спяваючы і праслаўляючы Пана ў вашых сэрцах.
Размаўляючы мяжсобку псальмамі а гімнамі а песьнямі духоўнымі, пяючы а напяваючы сэрцам сваім Спадару,
Дзякуйце заўсёды за ўсё Богу і Айцу ў імя Пана нашага Езуса Хрыста.
Дзякуючы заўсёды за ўсё Богу а Айцу, у імя Спадара нашага Ісуса Хрыста.
Падпарадкоўвайцеся адзін аднаму ў боязі Хрыстовай.
Паддаючыся адзін аднаму ў страху Хрыстовым.
Жонкі, падпарадкоўвайцеся сваім мужам, як Пану,
Жонкі, паддавайцеся мужом сваім, як Спадару,
бо муж — галава жонкі, як і Хрыстус — Галава Касцёла. Ён — Збаўца цела.
Бо муж ё галава жонцы, як і Хрыстос галава Царкве, Ён Спас цела;
Таму, як Касцёл падпарадкоўваецца Хрысту, так і жонкі падпарадкоўваюцца ва ўсім мужам.
Але як Царква паддана Хрысту, так і жонкі мужом сваім у ўсім.
Мужы, любіце сваіх жонак, як і Хрыстус палюбіў Касцёл і аддаў сябе за яго,
Мужы, любіце жонкі свае, як і Хрыстос любіў Царкву і аддаўся за яе,
каб асвяціць яго, ачысціўшы купеллю вады і словам,
Каб усьвяціць яе, ачысьціўшы абмыцьцём водным у слове;
каб ён з’явіўся перад Ім слаўным Касцёлам, які не мае плямы, ці заганы, ці чаго-небудзь падобнага, і каб ён быў святы і беззаганны.
Каб пастанавіць яе Сабе славутаю Царквою, плямы ня маючай, маршчака альбо чаго-колечы такога, але каб была сьвятой а беззаганнай.
Так павінны мужы любіць сваіх жонак, як сваё цела. Хто любіць сваю жонку, любіць самога сябе.
Ды так маюць мужы любіць жонкі свае, як собскае цела свае: хто любе жонку сваю, любе самога сябе.
Бо ніхто ніколі не меў нянавісці да свайго цела, але корміць і даглядае яго, як і Хрыстус свой Касцёл,
Бо ніхто ня мае ў ненавісьці собскага цела свайго, але жыве а кукобе, як і Хрыстос Царкву;
бо мы члены Ягонага цела.
Бо мы чаланы цела Ягонага, ад цела Ягонага і ад косьцяў Ягоных.
Таму пакіне мужчына бацьку свайго і маці і злучыцца са сваёй жонкай, і будуць двое адным целам.
Затым хай «пакіне чалавек айца свайго і маці сваю і прыліпне да жонкі свае, і будуць двое адно цела».
Вялікая таямніца гэтая, а кажу я ў дачыненні да Хрыста і да Касцёла!
Тайна гэта вялікая, але я кажу ўзглядам Хрыста і ўзглядам Царквы.
Дык няхай кожны з вас любіць сваю жонку так, як самога сябе, а жонка няхай паважае мужа.
Вось жа, кажны з вас няхай любе жонку сваю, як самога сябе; жонка ж хай баіцца мужа.
