Да Эфэсянаў 5 разьдзел

Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

Дык будзьце паслядоўнікамі Бога, як сыны найдаражэйшыя,
 
Дык будзьце перайманьнікамі Бога, як мілаваныя дзеці;

і жывіце ў любові, як і Хрыстос узлюбіў нас і выдаў Самога Сябе за нас як дар і ахвяру Богу на водар прыемнасці.
 
І хадзіце ў міласьці, як і Хрыстос мілаваў нас і выдаў Сябе за нас, дар а аброк Богу на прыемны пах.

Распуста ж і ўсякая нячыстасць або сквапнасць хай і не ўзгадваюцца ў вас, як і належыць у святых,
 
А бязулства а ўсялякая нечысьціня або жада няхай ня будуць нават менаваны памеж вас, як лець сьвятым.

і разбэшчанасць ці брыдкаслоўе, ці насмешка непрыстойная — неадпаведаюць, але лепш падзяка.
 
І брыда, і дурная гаворка альбо шкелі, усе нягожае, але валей дзякаваньне;

Вось, гэта вы ведаеце, што ні адзін распуснік або нячысты ці сквапны, што з’яўляецца служыцелем ідалаў, не мае ўдзелу ў Валадарстве Хрыстовым і Божым.
 
Бо ведаеце, што ніякі бязуля, альбо нячысты, альбо прагавіты, каторы балвахвал, ня будзе мець спадку ў гаспадарстве Хрыста а Бога.

Хай ніхто вас не зводзіць пустымі словамі, бо за гэта прыйшоў гнеў Божы на сыноў непакорлівасці.
 
Няхай ніхто не ашукуе вас пустымі словамі, бо за гэта прыходзе гнеў Божы на сыноў непаслухменства ;

Дык не станьцеся супольнікамі іх.
 
Дык ня будзьце сябрамі іхнымі.

Бо былі вы калісьці цемраю, а цяпер вы — святло ў Госпадзе, дык і жывіце, як сыны святла.
 
Бо вы былі калісь цямнота, а цяпер — сьвятліня ў Спадару: хадзіце, як дзеці сьвятліні

Плод жа Духа выяўляецца ва ўсякай дабрыні, і справядлівасці, і праўдзе.
 
(бо плод сьвятліні ў кажнай дабрыні а справядлівасьці а праўдзе),

Выпрабоўвайце, што падабаецца Госпаду,
 
Прабуючы, што падабае Спадар.

і не прымайце ўдзелу ў бясплённых справах цемры, але лепш выкрывайце.
 
І ня майце ўчасьця зь бясплоднымі ўчынкамі цямноты, але валей ганьце.

Бо сорамна і казаць аб тым, што робіцца імі патаемна.
 
Бо праз тое, што яны робяць патай, сорамна й гукаць.

Усё, што выклікае дакаранні, выяўляецца ў святле,
 
Усеж, упіканае сьвятлінёю, робіцца яўным; бо ўсе, што робіцца яўным, сьвятліня ё;

бо ўсё, што выяўляецца, ёсць святло. Таму і сказана: «Устань, які спіш, і паўстань з мёртвых, і будзе свяціць табе Хрыстос».
 
Затым кажа: «Устань сьпячы, і ўскрэсьні зь мертвых, і асьвеце цябе Хрыстос».

Дык глядзіце, браты, асцярожна хадзіце, не як неразумныя, але як мудрыя,
 
Дык бачча, як вам хадзіць асьцярожна, не як нямудрым, але як мудрым,

выкарыстоўваючы час, бо дні цяпер ліхія.
 
Важачы час, бо дні благія.

Дзеля таго не будзьце неразважлівымі, але разумейце, што ёсць воля Госпада.
 
Затым ня будзьце дурныя, але разумеючыя, што ё воля Спадарова.

І не ўпівайцеся віном, у якім распуста, але напаўняйцеся Духам,
 
І ня ўпівайцеся віном, у каторым бязулства, але поўніцеся Духам,

гаворачы між сабою псальмамі, і гімнамі, і песнямі духоўнымі; спяваючы і граючы Госпаду ў сэрцах вашых.
 
Размаўляючы мяжсобку псальмамі а гімнамі а песьнямі духоўнымі, пяючы а напяваючы сэрцам сваім Спадару,

Дзякуйце заўсёды Богу і Айцу за ўсё ў імя Госпада нашага Ісуса Хрыста,
 
Дзякуючы заўсёды за ўсё Богу а Айцу, у імя Спадара нашага Ісуса Хрыста.

падпарадкоўваючыся адзін аднаму ў страху Божым.
 
Паддаючыся адзін аднаму ў страху Хрыстовым.

Жанчыны падпарадкоўвайцеся мужам сваім, як Госпаду,
 
Жонкі, паддавайцеся мужом сваім, як Спадару,

бо муж — галава жанчыны, як Хрыстос — галава Царквы і Ён жа — Збаўца цела.
 
Бо муж ё галава жонцы, як і Хрыстос галава Царкве, Ён Спас цела;

Але, як Царква падпарадкавана Хрысту, так і жонкі мужам сваім ва ўсім.
 
Але як Царква паддана Хрысту, так і жонкі мужом сваім у ўсім.

Мужы, любіце жонак сваіх, як і Хрыстос любіць Царкву і Самога Сябе выдаў за яе,
 
Мужы, любіце жонкі свае, як і Хрыстос любіў Царкву і аддаўся за яе,

каб асвяціць яе, ачышчаючы лазняй воднаю ў слове,
 
Каб усьвяціць яе, ачысьціўшы абмыцьцём водным у слове;

каб Яму паставіць Сабе Царкву слаўнай, без пляміны ці зморшчыны або чагосьці падобнага, але каб была яна святая і беззаганная.
 
Каб пастанавіць яе Сабе славутаю Царквою, плямы ня маючай, маршчака альбо чаго-колечы такога, але каб была сьвятой а беззаганнай.

Так і мужы павінны любіць жонак сваіх, як уласныя целы. Хто сваю жонку любіць, сам сябе любіць.
 
Ды так маюць мужы любіць жонкі свае, як собскае цела свае: хто любе жонку сваю, любе самога сябе.

Бо ніхто ніколі не меў у нянавісці цела свайго, але корміць і спагадае яму, як Госпад Царкве,
 
Бо ніхто ня мае ў ненавісьці собскага цела свайго, але жыве а кукобе, як і Хрыстос Царкву;

бо мы — члены Цела Яго, косць з касцей Яго ды цела з цела Яго.
 
Бо мы чаланы цела Ягонага, ад цела Ягонага і ад косьцяў Ягоных.

Дзеля таго пакіне чалавек бацьку свайго і маці і злучыцца з жонкай сваёй, і будуць двое адным целам.
 
Затым хай «пакіне чалавек айца свайго і маці сваю і прыліпне да жонкі свае, і будуць двое адно цела».

Гэта вялікая таямніца; а я кажу аб Хрысце і Царкве.
 
Тайна гэта вялікая, але я кажу ўзглядам Хрыста і ўзглядам Царквы.

Вось жа і вы, усякі па сабе, кожны хай любіць жонку сваю, як самога сябе, а жонка хай баіцца мужа.
 
Вось жа, кажны з вас няхай любе жонку сваю, як самога сябе; жонка ж хай баіцца мужа.