Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад П. Татарыновіча
Дык вось, наследуйце Бога, як дзеці ўмілаваныя,
Будзьце, восьжа, пасьцежнікамі Бога, як дзеці, любыя,
і паступайце ў любові, як і Хрыстус палюбіў нас і аддаў сябе за нас як дар і ахвяру Богу на прыемны пах.
і хадзеце ў любасьці, як і Хрыстус палюбіў нас і выдаў сябе за нас, як дар Богу мілапахную ахвяру.
А распуста, і ўсялякая нячыстасць, і сквапнасць няхай нават не згадваюцца сярод вас, як гэта належыць святым.
А распуста і ўсякая нечысьць ды прагавітасьць каб і не спаміналіся між вамі, як і прыстоіць сьвятым;
Таксама і непрыстойнасць, і пустаслоўе, і вульгарнасць нягожыя для вас. Наадварот, няхай лепш будзе падзяка.
ані брыдамоўства, блазноцтва, ці жарты няпрыстойныя, недарэчы, а лепш — дзякаванне.
Вы павінны ведаць, што ніякі распуснік, або нячысты, ці сквапны, гэта значыць ідалапаклоннік, не мае спадчыны ў Валадарстве Хрыста і Бога.
Ведайце бо добра тое, што ніякі чужаложнік, ніякі бясстыднік, ці хцівец балвапаклоннік, ня мае спадчыны ў Валадарсьцьве Хрыстуса і Бога.
Няхай ніхто не зводзіць вас марнымі словамі, бо праз гэта прыходзіць Божы гнеў на непаслухмяных сыноў.
Хай ніхто ня зводзіць вас буянымі славамі, праз гэта бо спадае гнеў Божы на сыноў бунтарных;
Не будзьце ж іх супольнікамі.
ня будзьце іхнімі супольнікамі.
Калісьці вы былі цемрай, а цяпер вы святло ў Пану. Паступайце, як дзеці святла.
Вы былі калісь цемраю, а цяпержа вы — сьвятло ў Хрыстусе: паступайцеж як дзеці сьвятла;
Бо плод святла ёсць ва ўсялякай дабрыні, справядлівасці і праўдзе.
бо плод сьвятла ёсьць у ва ўсім, што добрае, справядлівае і праўдзівае;
Імкніцеся да таго, што даспадобы Пану.
шукайце шчыра таго, што даўспадобнае Богу,
Не бярыце ўдзел у бясплённых справах цемры, а лепш выкрывайце іх.
і не бярэце ўдзелу ў бясплоднай дзейнасьці цемры, а лепш дакарайце.
Бо пра тое, што яны робяць патаемна, нават сорамна казаць.
Бо аб тым, што робіцца імі таёмна, сорамна й гаварыць.
А ўсё, што выкрываецца праз святло, становіцца яўным, бо ўсё, што становіцца яўным, ёсць святло.
А ўсё, што ганіцца, праз сьвятло робіцца яўным і стаецца сьвятлом;
Таму сказана: «Прачніся, які спіш, і ўваскрэсні, і Хрыстус асветліць цябе».
таму і сказана: Прачніся, сьпячы, ды ўстань з мяртвых, а Хрыстус цябе асьвеціць.
Глядзіце дакладна, як паступаеце, не як неразумныя, а як мудрыя.
Дык глядзеце, паступайце празорна, не як неразумныя, а як мудрыя:
Выкарыстоўвайце час, бо дні ліхія.
час цэнячы, дні бо няпэўнуя.
Не будзьце ж неразважнымі, але пазнавайце, што ёсць воляй Пана.
Таму ня будзьце неразважнымі, але сьведамымі волі Божай.
І не ўпівайцеся віном, ад якога бывае распуста, але напаўняйцеся Духам,
Ды ня ўпівайцеся віном, бо ў ім разнузданасьць, а напаўняйцеся Духам,
настаўляючы саміх сябе псальмамі, гімнамі і духоўнымі песнямі, спяваючы і праслаўляючы Пана ў вашых сэрцах.
выглашаючы міжсобку псальмы, гімны й песьні духоўныя, пяючы ды й граючы Госпаду ў сэрцах вашых;
Дзякуйце заўсёды за ўсё Богу і Айцу ў імя Пана нашага Езуса Хрыста.
дзякуючы заўсёды і за ўсё Богу й Айцу ў імя Усеспадара нашага Езуса Хрыстуса,
Падпарадкоўвайцеся адзін аднаму ў боязі Хрыстовай.
будучы паслухмянымі адны другім у боязі Божай.
Жонкі, падпарадкоўвайцеся сваім мужам, як Пану,
Жанкі, будзьце падуладнымі мужом сваім, як Усеўладару,
бо муж — галава жонкі, як і Хрыстус — Галава Касцёла. Ён — Збаўца цела.
муж бо ёсьць галавою жонкі, як і Хрыстус галава Эклезіі, свайго цела, якога зьяўляецца Збавіцелем;
Таму, як Касцёл падпарадкоўваецца Хрысту, так і жонкі падпарадкоўваюцца ва ўсім мужам.
і як Эклезія падуладная Хрыстуса, гэтак і жонкі — сваіх мужоў у ва ўсім.
Мужы, любіце сваіх жонак, як і Хрыстус палюбіў Касцёл і аддаў сябе за яго,
Мужы, любеце жонак сваіх, як і Хрыстус улюбіў Эклезію і выдаў сябе за яе,
каб асвяціць яго, ачысціўшы купеллю вады і словам,
каб усьвяціць яе абмываючы вадою праз слова жыцьця,
каб ён з’явіўся перад Ім слаўным Касцёлам, які не мае плямы, ці заганы, ці чаго-небудзь падобнага, і каб ён быў святы і беззаганны.
каб прадставіць яе сабе Эклезіяй слаўнай, без плямы, ці маршчыны або чаго падобнага, але каб была сьвятою беззаганнаю.
Так павінны мужы любіць сваіх жонак, як сваё цела. Хто любіць сваю жонку, любіць самога сябе.
Гэтак і мужы павінны любіць сваіх жонак як целы ўласныя: хто любіць сваю жонку — сябе самога любіць.
Бо ніхто ніколі не меў нянавісці да свайго цела, але корміць і даглядае яго, як і Хрыстус свой Касцёл,
Ніхтож бо ніколі ня меў ненавісьці да свайго цела, але гадуе й пялегуе яго, як і Хрыстус Эклезію,
бо мы члены Ягонага цела.
бож мы — часткі цела ягонага.
Таму пакіне мужчына бацьку свайго і маці і злучыцца са сваёй жонкай, і будуць двое адным целам.
Таму-то пакіне чалавек бацьку свайго й матку ды злучыцца з жонкай сваёю, і будуць двое ў вадным целе.
Вялікая таямніца гэтая, а кажу я ў дачыненні да Хрыста і да Касцёла!
Гэта вялікая тайніца, а я гавару аб Хрыстусе й Эклезіі.
Дык няхай кожны з вас любіць сваю жонку так, як самога сябе, а жонка няхай паважае мужа.
Але і кажны з вас паасобку хай любіць сваю жонку, як сябе самога, а жонка няхай паважае свайго мужа.
