Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад П. Татарыновіча
Дык будзьце пераймальнікамі Бога, як дзеці ўлюбёныя,
Будзьце, восьжа, пасьцежнікамі Бога, як дзеці, любыя,
і хадзіце ў любові, як і Хрыстос палюбіў нас і выдаў Сябе за нас, як дар і ахвяру Богу, на водар салодкі.
і хадзеце ў любасьці, як і Хрыстус палюбіў нас і выдаў сябе за нас, як дар Богу мілапахную ахвяру.
А распуста і ўсякая нячыстасьць або хцівасьць няхай і не называюцца ў вас, як і належыць сьвятым,
А распуста і ўсякая нечысьць ды прагавітасьць каб і не спаміналіся між вамі, як і прыстоіць сьвятым;
ані агідныя і пустыя словы або жарты непрыстойныя, але лепш падзяка.
ані брыдамоўства, блазноцтва, ці жарты няпрыстойныя, недарэчы, а лепш — дзякаванне.
Бо ведайце, што ніякі распусьнік, або нячысты, або хцівец, які зьяўляецца ідалапаклоньнікам, ня мае спадчыны ў Валадарстве Хрыста і Бога.
Ведайце бо добра тое, што ніякі чужаложнік, ніякі бясстыднік, ці хцівец балвапаклоннік, ня мае спадчыны ў Валадарсьцьве Хрыстуса і Бога.
Няхай ніхто не падманвае вас пустымі словамі, бо за гэта прыходзіць гнеў Божы на сыноў непакорнасьці.
Хай ніхто ня зводзіць вас буянымі славамі, праз гэта бо спадае гнеў Божы на сыноў бунтарных;
Дык ня будзьце супольнікамі іх.
ня будзьце іхнімі супольнікамі.
Вы былі некалі цемрай, а цяпер — сьвятло ў Госпадзе; хадзіце ж, як дзеці сьвятла,
Вы былі калісь цемраю, а цяпержа вы — сьвятло ў Хрыстусе: паступайцеж як дзеці сьвятла;
бо плод Духа ёсьць у-ва ўсякай добрасьці, і праведнасьці, і праўдзе.
бо плод сьвятла ёсьць у ва ўсім, што добрае, справядлівае і праўдзівае;
Выпрабоўвайце, што падабаецца Богу,
шукайце шчыра таго, што даўспадобнае Богу,
і ня ўдзельнічайце ў бясплодных справах цемры, а лепш дакарайце.
і не бярэце ўдзелу ў бясплоднай дзейнасьці цемры, а лепш дакарайце.
Бо пра тое, што робіцца імі патаемна, сорамна і гаварыць.
Бо аб тым, што робіцца імі таёмна, сорамна й гаварыць.
Але ўсё, дакаранае сьвятлом, робіцца яўным, бо ўсё, што робіцца яўным, ёсьць сьвятло,
А ўсё, што ганіцца, праз сьвятло робіцца яўным і стаецца сьвятлом;
таму сказана: «Устань, ты, які сьпіш, і ўваскрэсьні з мёртвых, і асьвеціць цябе Хрыстос».
таму і сказана: Прачніся, сьпячы, ды ўстань з мяртвых, а Хрыстус цябе асьвеціць.
Дык глядзіце, хадзіце дакладна, не як бязглуздыя, але як мудрыя,
Дык глядзеце, паступайце празорна, не як неразумныя, а як мудрыя:
выкупляючы час, бо дні злыя.
час цэнячы, дні бо няпэўнуя.
Дзеля гэтага ня будзьце неразумнымі, але пазнавайце, якая ёсьць воля Госпада.
Таму ня будзьце неразважнымі, але сьведамымі волі Божай.
І не ўпівайцеся віном, бо ў ім распуста, але напаўняйцеся Духам,
Ды ня ўпівайцеся віном, бо ў ім разнузданасьць, а напаўняйцеся Духам,
гаворачы да сябе псальмамі, і гімнамі, і сьпевамі духоўнымі, сьпяваючы і граючы Госпаду ў сэрцах вашых,
выглашаючы міжсобку псальмы, гімны й песьні духоўныя, пяючы ды й граючы Госпаду ў сэрцах вашых;
дзякуючы заўсёды і за ўсё Богу і Айцу ў імя Госпада нашага Ісуса Хрыста,
дзякуючы заўсёды і за ўсё Богу й Айцу ў імя Усеспадара нашага Езуса Хрыстуса,
падпарадкоўваючыся адзін аднаму ў страху Божым.
будучы паслухмянымі адны другім у боязі Божай.
Жанчыны, падпарадкоўвайцеся мужам сваім, як Госпаду,
Жанкі, будзьце падуладнымі мужом сваім, як Усеўладару,
бо муж ёсьць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, і Ён жа — Збаўца цела.
муж бо ёсьць галавою жонкі, як і Хрыстус галава Эклезіі, свайго цела, якога зьяўляецца Збавіцелем;
Але як Царква падпарадкоўваецца Хрысту, гэтак і жонкі сваім мужам у-ва ўсім.
і як Эклезія падуладная Хрыстуса, гэтак і жонкі — сваіх мужоў у ва ўсім.
Мужы, любіце жонак сваіх, як і Хрыстос палюбіў Царкву і выдаў Сябе за яе,
Мужы, любеце жонак сваіх, як і Хрыстус улюбіў Эклезію і выдаў сябе за яе,
каб асьвяціць яе, ачысьціўшы абмыцьцём водным у слове,
каб усьвяціць яе абмываючы вадою праз слова жыцьця,
каб паставіць яе Сабе слаўнаю Царквою, бяз плямы, ці заганы, ці чаго падобнага, але каб яна была сьвятая і беззаганная.
каб прадставіць яе сабе Эклезіяй слаўнай, без плямы, ці маршчыны або чаго падобнага, але каб была сьвятою беззаганнаю.
Гэтак павінны мужы любіць сваіх жонак, як целы свае: хто любіць жонку сваю, самога сябе любіць.
Гэтак і мужы павінны любіць сваіх жонак як целы ўласныя: хто любіць сваю жонку — сябе самога любіць.
Бо ніхто ніколі ня меў нянавісьці да цела свайго, але жывіць і грэе яго, як і Госпад Царкву.
Ніхтож бо ніколі ня меў ненавісьці да свайго цела, але гадуе й пялегуе яго, як і Хрыстус Эклезію,
Бо мы — члены цела Яго, ад цела Яго і ад костак Яго.
бож мы — часткі цела ягонага.
Дзеля гэтага пакіне чалавек бацьку свайго і маці, і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое адным целам.
Таму-то пакіне чалавек бацьку свайго й матку ды злучыцца з жонкай сваёю, і будуць двое ў вадным целе.
Таямніца гэтая вялікая; а я кажу пра Хрыста і Царкву.
Гэта вялікая тайніца, а я гавару аб Хрыстусе й Эклезіі.
Зрэшты, і вы, кожны па сабе, няхай любіць жонку сваю як сябе; а жонка няхай баіцца мужа.
Але і кажны з вас паасобку хай любіць сваю жонку, як сябе самога, а жонка няхай паважае свайго мужа.
