Да Эфэсянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад П. Татарыновіча
І вас, мёртвых праз праступкі і грахі вашыя,
І вас мяртвых праступкамі й грахамі вашымі,
у якіх вы некалі хадзілі паводле веку гэтага сьвету, па волі князя, які валадарыць у паветры, духа, які дзейнічае цяпер у сынах непакорнасьці, —
ў якіх вы калісь звычаем гэтага сьвету жылі, згодна з уладаю князя сіл паветра, духа, што дзее цяпер у сынох бунту.
між якімі і мы ўсе жылі некалі ў пажаданьнях цела нашага, выконваючы волю цела і думак, і былі па прыродзе дзецьмі гневу, як і іншыя, —
Між тымі й мы ўсе калісь жылі у нашых похацях цялесных, выконваючы прымхі цела і прыродных нахілаў, будучы з натуры дзяцьмі гневу, як і другія.
Бог, багаты міласэрнасьцю, праз вялікую любоў Сваю, якою палюбіў нас,
Але Бог, багаты міласэрдзям дзеля вялікае любасьці свае, якою умілаваў нас,
і нас, мёртвых праз праступкі, ажывіў разам з Хрыстом, — ласкай [Божай] вы збаўленыя, —
мяртвых праступкамі ажывіў нас разам з Хрыстусам — ласкаю ды збаўлёныя —
і ўваскрасіў, і пасадзіў у нябёсах у Хрысьце Ісусе,
і разам з гробу збудзіў ды ў небе асадзіў у Хрыстусе;
каб зьявіць у вяках, якія прыходзяць, бязьмернасьць багацьця ласкі Сваёй у ласкавасьці да нас у Хрысьце Ісусе.
каб у наступных вякох аказаць мог багацьце свае ласкі з дабраты свае да нас у Хрыстусе Езусе.
Бо ласкаю [Божай] вы збаўленыя праз веру; і гэта не ад вас — Божы дар:
Вы бо ласкаю збаўлёныя празь веру; і-то не ад вас: бо (і яна) дар Божы —
не праз учынкі, каб ніхто не хваліўся.
не за учынкі, каб ніхто не хваліўся.
Бо мы — твор Ягоны, створаныя ў Хрысьце Ісусе на добрыя ўчынкі, якія Бог загадзя прыгатаваў, каб мы ў іх хадзілі.
Бо мы стварэнні ягоныя, у Хрыстусе Езусе, стварэнні для добрых дзел, загадзе Богам празначаных для нашага выконвання.
Дзеля гэтага памятайце, што вы, некалі пагане целам, называныя неабрэзанымі праз тых, якія завуцца абрэзанымі целам [абразаньнем], зробленым рукамі,
Памятайце, восьжа, што вы, калісь пагане целам, празываныя «неабразанцамі» ад так званага абразання рукатворнага на целе,
што вы былі ў той час без Хрыста, адлучаныя ад грамадзянства Ізраіля і чужыя запаветам абяцаньня, ня маючы надзеі і бязбожнікі ў сьвеце.
былі тады бяз Хрыстуса, адлучаныя ад правоў ізраельскага грамадзянства, чужыя запаветным абяцанням, без надзеі і бяз Бога на гэтым сьвеце.
А цяпер у Хрысьце Ісусе вы, што былі некалі далёка, сталіся блізкімі праз кроў Хрыста.
Цяпер-жа ў Хрыстусе Езусе вы, калісь далёкія, сталіся блізкімі крывёю Хрыстуса.
Бо Ён — супакой наш, Які ўчыніў з абодвух адно і зруйнаваў загарадку, што стаяла пасярэдзіне,
Ён бо — ёсьць мір-згода нашая, што ўтварыў з двух адно, скрышыўшы сьцяну перапоны варожасьці ў целе сваім:
зьнішчыўшы варожасьць Целам Сваім, Закон прыказаньняў, які быў у пастановах, каб з двух стварыць у Сабе аднаго новага чалавека, прыносячы супакой,
сказаваў закон цьвёрдых наказаў прыказанняў, каб із двух зрабіць у сабе аднаго новага чалавека, ладзячы мір-згоду,
і ў адным целе пагадзіць абодвух з Богам праз крыж, забіўшы на ім варожасьць.
і пагадзіў з Богам абодвых у вадным целе праз крыж, умарыўшы ім варожасьць.
І, прыйшоўшы, Ён дабравесьціў супакой вам, якія далёка і якія блізка,
Ён, прыйшоўшы, дабравесьціў супакой вам, далёкім і блізкім;
бо праз Яго абодва маем доступ да Айца ў адным Духу.
праз Яго бо і адны і другія маем доступ да Айца ў адным Духу.
Дык вы ўжо не чужынцы і ня прыхадні, але суграмадзяне сьвятым і хатнія ў Бога,
Дык вы ўжо ня чужынцы й ня прыходжыя, а суграмадзяне сьвятых і дамашнія ў Бога,
збудаваныя на падмурку апосталаў і прарокаў, маючы Самога Ісуса Хрыста за кутні камень,
асталяваныя на фундаманце Апосталаў і Прарокаў, дзе вуглавым каменем ёсьць сам Хрыстус.
на якім уся пабудова, разам змацаваная, расьце ў сьвятую бажніцу ў Госпадзе,
На Ім уся будыніна, стройна споеная, вырастае ў Святыню Божую,
на якім і вы разам будуецеся на жытло Божае Духам.
на якой і вы будуецеся на прыбытак Бога ў Духу.
