Да Эфэсянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад П. Татарыновіча
І вас, мёртвых за злачынствы і грахі вашыя,
І вас мяртвых праступкамі й грахамі вашымі,
у якіх вы калісьці жылі, згодна са звычаямі сьвету гэтага, па волі князя, які ўладарыць у паветры, духа, які дзее цяпер у сынах супраціву,
ў якіх вы калісь звычаем гэтага сьвету жылі, згодна з уладаю князя сіл паветра, духа, што дзее цяпер у сынох бунту.
сярод якіх і мы калісьці жылі ў нашых плоцкіх жадобах, выконваючы пахаценьне плоці і помыслаў, і былі па прыродзе дзецьмі гневу, як і астатнія,
Між тымі й мы ўсе калісь жылі у нашых похацях цялесных, выконваючы прымхі цела і прыродных нахілаў, будучы з натуры дзяцьмі гневу, як і другія.
Бог, багаты міласэрнасьцю, зь вялікай сваёй любові, якою палюбіў вас,
Але Бог, багаты міласэрдзям дзеля вялікае любасьці свае, якою умілаваў нас,
і нас, мёртвых за злачынствы, ажыватварыў з Хрыстом, — мілатою вы ўратаваныя,
мяртвых праступкамі ажывіў нас разам з Хрыстусам — ласкаю ды збаўлёныя —
і ўваскрэсіў зь Ім і пасадзіў на нябёсах у Хрысьце Ісусе,
і разам з гробу збудзіў ды ў небе асадзіў у Хрыстусе;
каб зьявіць у наступных вяках найшчадрэйшае багацьце мілаты Сваёй у даброці да нас у Хрысьце Ісусе.
каб у наступных вякох аказаць мог багацьце свае ласкі з дабраты свае да нас у Хрыстусе Езусе.
Бо мілатою вы ўратаваныя празь веру, і гэта не ад вас, — Божы дар:
Вы бо ласкаю збаўлёныя празь веру; і-то не ад вас: бо (і яна) дар Божы —
не ад дзеяў, каб ніхто не хваліўся.
не за учынкі, каб ніхто не хваліўся.
Бо мы — Ягоныя стварэньні, створаныя ў Хрысьце Ісусе на добрыя дзеі, якія Бог быў назначыў нам выконваць.
Бо мы стварэнні ягоныя, у Хрыстусе Езусе, стварэнні для добрых дзел, загадзе Богам празначаных для нашага выконвання.
Дык вось памятайце, што вы, колісь язычнікі па плоці, якіх называлі «неабрэзанымі», так званыя «рукатворна абрэзаныя на плоці»,
Памятайце, восьжа, што вы, калісь пагане целам, празываныя «неабразанцамі» ад так званага абразання рукатворнага на целе,
што вы былі ў той час бяз Хрыста, адсечаныя ад грамадзтва Ізраільскага, чужыя запаветам абяцаньня, ня мелі надзеі і былі бязбожнікі ў сьвеце;
былі тады бяз Хрыстуса, адлучаныя ад правоў ізраельскага грамадзянства, чужыя запаветным абяцанням, без надзеі і бяз Бога на гэтым сьвеце.
а цяпер у Хрысьце Ісусе вы, што былі колісь далёка, сталіся блізкімі Крывёю Хрыстоваю:
Цяпер-жа ў Хрыстусе Езусе вы, калісь далёкія, сталіся блізкімі крывёю Хрыстуса.
бо Ён ёсьць мір наш, Які зрабіў з двух адно і зруйнаваў перашкоду пасярэдзіне —
Ён бо — ёсьць мір-згода нашая, што ўтварыў з двух адно, скрышыўшы сьцяну перапоны варожасьці ў целе сваім:
скасаваўшы варожасьць Плоцьцю Сваёю, — а закон запаведзяў — вучэньнем, каб з двух стварыць у Сабе Самім аднаго новага чалавека, сталюючы мір,
сказаваў закон цьвёрдых наказаў прыказанняў, каб із двух зрабіць у сабе аднаго новага чалавека, ладзячы мір-згоду,
і ў адным целе прымірыць абодвух з Богам крыжам, забіўшы на гэтым варожасьць;
і пагадзіў з Богам абодвых у вадным целе праз крыж, умарыўшы ім варожасьць.
і, прыйшоўшы, «абвяшчаў мір вам, далёкім, і блізкім»,
Ён, прыйшоўшы, дабравесьціў супакой вам, далёкім і блізкім;
бо празь Яго і тыя і другія маем доступ да Айца, у адным Духу.
праз Яго бо і адны і другія маем доступ да Айца ў адным Духу.
Дык вось, вы ўжо ня чужынцы і ня прыхадні, а суграмадзяне сьвятым і свае Богу,
Дык вы ўжо ня чужынцы й ня прыходжыя, а суграмадзяне сьвятых і дамашнія ў Бога,
уцьверджаныя на аснове апосталаў і прарокаў, маючы Самога Ісуса Хрыста каменем вугла,
асталяваныя на фундаманце Апосталаў і Прарокаў, дзе вуглавым каменем ёсьць сам Хрыстус.
на якім увесь будынак, моцна складаны, вырастае ў сьвяты храм у Госпадзе,
На Ім уся будыніна, стройна споеная, вырастае ў Святыню Божую,
на якім і вы будуецеся ў селішча Божае Духам.
на якой і вы будуецеся на прыбытак Бога ў Духу.
