Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад П. Татарыновіча
Дык будзьце пераймальнікамі Бога, як улюбёныя дзеці,
Будзьце, восьжа, пасьцежнікамі Бога, як дзеці, любыя,
і жывіце ў любові, як і Хрыстос палюбіў нас і аддаў Сябе за нас як прынашэнне і ахвяру Богу ў духмяны пах.
і хадзеце ў любасьці, як і Хрыстус палюбіў нас і выдаў сябе за нас, як дар Богу мілапахную ахвяру.
А распуста і ўсялякая нячысціня ці сквапнасць няхай і не ўспамінаюцца між вас, як належыць святым,
А распуста і ўсякая нечысьць ды прагавітасьць каб і не спаміналіся між вамі, як і прыстоіць сьвятым;
і непрыстойныя паводзіны, і дурная гаворка, але лепей — падзяка.
ані брыдамоўства, блазноцтва, ці жарты няпрыстойныя, недарэчы, а лепш — дзякаванне.
Бо вы гэта ведайце, што ніякі распуснік, ці нячысты, ці хцівец, які ёсць ідаласлужка, — не мае спадчыны ў царстве Хрыста і Бога.
Ведайце бо добра тое, што ніякі чужаложнік, ніякі бясстыднік, ці хцівец балвапаклоннік, ня мае спадчыны ў Валадарсьцьве Хрыстуса і Бога.
Няхай ніхто вас не зводзіць у зман пустымі словамі, бо з-за гэтага прыходзіць гнеў Божы на сыноў непакорлівасці.
Хай ніхто ня зводзіць вас буянымі славамі, праз гэта бо спадае гнеў Божы на сыноў бунтарных;
Дык не рабіцеся іх супольнікамі;
ня будзьце іхнімі супольнікамі.
бо некалі вы былі цемраю, а цяпер — святло ў Госпадзе; як дзеці Святла — жывіце,
Вы былі калісь цемраю, а цяпержа вы — сьвятло ў Хрыстусе: паступайцеж як дзеці сьвятла;
бо плод Святла2 ва ўсялякай дабрыні, праведнасці і праўдзе, —
бо плод сьвятла ёсьць у ва ўсім, што добрае, справядлівае і праўдзівае;
правяраючы, што да спадобы Госпаду [Богу],
шукайце шчыра таго, што даўспадобнае Богу,
і не ўдзельнічайце ў бясплодных справах цемры. А лепей нават выкрывайце іх.
і не бярэце ўдзелу ў бясплоднай дзейнасьці цемры, а лепш дакарайце.
Бо пра тое, што робіцца імі патаемна, сорамна і казаць,
Бо аб тым, што робіцца імі таёмна, сорамна й гаварыць.
але ўсё, што выкрываецца, выяўляецца святлом,
А ўсё, што ганіцца, праз сьвятло робіцца яўным і стаецца сьвятлом;
бо ўсё, што робіцца яўным, ёсць святло. Таму Ён кажа: «Уставай, хто спіць, і ўваскрэсні з мёртвых, і асвеціць цябе Хрыстос».
таму і сказана: Прачніся, сьпячы, ды ўстань з мяртвых, а Хрыстус цябе асьвеціць.
Дык глядзіце ўважліва, як вы жывяце, — не як нямудрыя, а як мудрыя,
Дык глядзеце, паступайце празорна, не як неразумныя, а як мудрыя:
выкарыстоўваючы кожную хвіліну3,
час цэнячы, дні бо няпэўнуя.
Таму не будзьце неразумнымі, але пазнавайце, што ёсць воля Гасподняя4.
Таму ня будзьце неразважнымі, але сьведамымі волі Божай.
І не напівайцеся віном, у якім распуста, а напаўняйцеся Духам,
Ды ня ўпівайцеся віном, бо ў ім разнузданасьць, а напаўняйцеся Духам,
размаўляючы між сабою псалмамі, гімнамі і духоўнымі песнямі, сэрцам сваім спяваючы і іграючы псалмы Госпаду,
выглашаючы міжсобку псальмы, гімны й песьні духоўныя, пяючы ды й граючы Госпаду ў сэрцах вашых;
дзякуючы заўсёды за ўсё Богу і Бацьку ў імя нашага Госпада Ісуса Хрыста,
дзякуючы заўсёды і за ўсё Богу й Айцу ў імя Усеспадара нашага Езуса Хрыстуса,
падпарадкуючыся адзін аднаму ў страху перад Хрыстом5:
будучы паслухмянымі адны другім у боязі Божай.
жонкі — сваім мужам, як Госпаду,
Жанкі, будзьце падуладнымі мужом сваім, як Усеўладару,
бо муж ёсць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, Ён Збаўца цела.
муж бо ёсьць галавою жонкі, як і Хрыстус галава Эклезіі, свайго цела, якога зьяўляецца Збавіцелем;
Але, як Царква падпарадкоўваецца Хрысту, так і жонкі няхай падпарадкоўваюцца мужам ва ўсім.
і як Эклезія падуладная Хрыстуса, гэтак і жонкі — сваіх мужоў у ва ўсім.
Мужы, любіце [сваіх] жонак, як і Хрыстос палюбіў Царкву і аддаў Сябе за яе,
Мужы, любеце жонак сваіх, як і Хрыстус улюбіў Эклезію і выдаў сябе за яе,
каб асвяціць яе, ачысціўшы праз абмыванне вадою ў слове,
каб усьвяціць яе абмываючы вадою праз слова жыцьця,
каб Яму паставіць перад Сабою Царкву слаўнай, якая не мае ні плямы, ні зморшчыны, ні чаго-небудзь падобнага, а каб яна была святая і беззаганная.
каб прадставіць яе сабе Эклезіяй слаўнай, без плямы, ці маршчыны або чаго падобнага, але каб была сьвятою беззаганнаю.
Так і мужы павінны любіць сваіх жонак, як свае целы. Той, хто любіць сваю жонку, любіць самога сябе.
Гэтак і мужы павінны любіць сваіх жонак як целы ўласныя: хто любіць сваю жонку — сябе самога любіць.
Бо ніхто ніколі не меў нянавісці да свайго цела, а кожны корміць і грэе яго, як і Хрыстос Царкву,
Ніхтож бо ніколі ня меў ненавісьці да свайго цела, але гадуе й пялегуе яго, як і Хрыстус Эклезію,
таму што мы члены Яго цела, [ад Яго цела і ад Яго касцей].
бож мы — часткі цела ягонага.
Таму чалавек пакіне [свайго] бацьку і маці і прылепіцца да сваёй жонкі, і будуць двое адным целам.
Таму-то пакіне чалавек бацьку свайго й матку ды злучыцца з жонкай сваёю, і будуць двое ў вадным целе.
Таямніца гэта вялікая, але я кажу пра Хрыста і пра Царкву.
Гэта вялікая тайніца, а я гавару аб Хрыстусе й Эклезіі.
Аднак і вы — кожны з вас няхай любіць так сваю жонку, як самога сябе, а жонка няхай баіцца мужа.
Але і кажны з вас паасобку хай любіць сваю жонку, як сябе самога, а жонка няхай паважае свайго мужа.
