Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Васіля Сёмухі
Дык будзьце пераймальнікамі Бога, як улюбёныя дзеці,
Дык вось, сьледуйце Богу, як дзеці любасныя,
і жывіце ў любові, як і Хрыстос палюбіў нас і аддаў Сябе за нас як прынашэнне і ахвяру Богу ў духмяны пах.
і жывеце ў любові, як і Хрыстос палюбіў нас і аддаў Сябе за нас у прынашэньне і ахвяру Богу, на пахошчы прыемныя.
А распуста і ўсялякая нячысціня ці сквапнасць няхай і не ўспамінаюцца між вас, як належыць святым,
А распуста і ўсялякая нечысьць і любазьдзірства не павінны нават упамінацца ў вас, як гэта прыстойна сьвятым.
і непрыстойныя паводзіны, і дурная гаворка, але лепей — падзяка.
Таксама і брыдкаслоўе і пустаслоўе і пакепства не да гонару вам; а наадварот, хай лепш будзе падзяка;
Бо вы гэта ведайце, што ніякі распуснік, ці нячысты, ці хцівец, які ёсць ідаласлужка, — не мае спадчыны ў царстве Хрыста і Бога.
бо ведайце, што ніякі распусьнік, альбо нячысты, альбо любазьдзірца, які ёсьць ідаласлужэнец, ня мецьме спадчыны ў Царстве Хрыста і Бога.
Няхай ніхто вас не зводзіць у зман пустымі словамі, бо з-за гэтага прыходзіць гнеў Божы на сыноў непакорлівасці.
Хай ніхто ня зводзіць вас пустымі словамі, бо за гэта прыходзіць гнеў Божы на сыноў бунтоўных:
Дык не рабіцеся іх супольнікамі;
дык жа ня будзьце супольнікамі іхнімі.
бо некалі вы былі цемраю, а цяпер — святло ў Госпадзе; як дзеці Святла — жывіце,
Вы былі колісь цемра, а цяпер — сьвятло ў Госпадзе: дык паводзьцеся, як дзеці сьвятла,
бо плод Святла2 ва ўсялякай дабрыні, праведнасці і праўдзе, —
бо плод Духа — ва ўсякай даброці, праведнасьці і ісьціне.
правяраючы, што да спадобы Госпаду [Богу],
Шукайце таго, што да спадобы Богу,
і не ўдзельнічайце ў бясплодных справах цемры. А лепей нават выкрывайце іх.
і не бярэце ўдзелу ў бясплённых дзеях цемры, а яшчэ і выкрывайце,
Бо пра тое, што робіцца імі патаемна, сорамна і казаць,
бо пра тое, што яны робяць таемна, сорамна і казаць.
але ўсё, што выкрываецца, выяўляецца святлом,
А ўсё, што выкрываецца, выяўляецца ў сьвятле, бо ўсё, што робіцца яўным, ёсьць сьвятло.
бо ўсё, што робіцца яўным, ёсць святло. Таму Ён кажа: «Уставай, хто спіць, і ўваскрэсні з мёртвых, і асвеціць цябе Хрыстос».
Таму сказана: «устань, хто сьпіць, і ўваскрэсьні зь мёртвых, і асьветліць цябе Хрыстос!».
Дык глядзіце ўважліва, як вы жывяце, — не як нямудрыя, а як мудрыя,
Дык глядзеце, дзейце асьцярожна, не як неразумныя, а як мудрыя,
выкарыстоўваючы кожную хвіліну3,
цэнячы дорага час, бо дні — ліхія.
Таму не будзьце неразумнымі, але пазнавайце, што ёсць воля Гасподняя4.
Дык ня будзьце ж неразважныя, а спазнавайце, што ёсьць воля Божая.
І не напівайцеся віном, у якім распуста, а напаўняйцеся Духам,
І ня ўпівайцеся віном, ад якога бывае распуста; а напаўняйцеся Духам,
размаўляючы між сабою псалмамі, гімнамі і духоўнымі песнямі, сэрцам сваім спяваючы і іграючы псалмы Госпаду,
настаўляючы саміх сябе псальмамі і славаслоўем і духоўнымі сьпевамі, сьпяваючы і апяваючы ў сэрцах вашых Госпада,
дзякуючы заўсёды за ўсё Богу і Бацьку ў імя нашага Госпада Ісуса Хрыста,
дзякуючы заўсёды за ўсё Богу і Айцу, у імя Госпада нашага Ісуса Хрыста,
падпарадкуючыся адзін аднаму ў страху перад Хрыстом5:
слухаючыся адно аднаго ў страху Божым.
жонкі — сваім мужам, як Госпаду,
Жонкі, упакорвайцеся сваім мужам, як Госпаду,
бо муж ёсць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, Ён Збаўца цела.
бо муж ёсьць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, і Ён жа Збаўца цела.
Але, як Царква падпарадкоўваецца Хрысту, так і жонкі няхай падпарадкоўваюцца мужам ва ўсім.
Але як Царква слухаецца Хрыста, так і жонкі сваіх мужоў ва ўсім.
Мужы, любіце [сваіх] жонак, як і Хрыстос палюбіў Царкву і аддаў Сябе за яе,
Мужы, любеце сваіх жонак, як і Хрыстос палюбіў Царкву і аддаў Сябе за яе,
каб асвяціць яе, ачысціўшы праз абмыванне вадою ў слове,
каб асьвяціць яе, ачысьціўшы мыцьцём водным, праз слова;
каб Яму паставіць перад Сабою Царкву слаўнай, якая не мае ні плямы, ні зморшчыны, ні чаго-небудзь падобнага, а каб яна была святая і беззаганная.
каб прадставіць яе Сабе слаўнаю Царквою, бяз плямы, без заганы, або чаго-небудзь падобнага, а каб яна была сьвятая і беззаганная.
Так і мужы павінны любіць сваіх жонак, як свае целы. Той, хто любіць сваю жонку, любіць самога сябе.
Так павінны мужы любіць сваіх жонак, як сваё цела: хто любіць сваю жонку, любіць самога сябе.
Бо ніхто ніколі не меў нянавісці да свайго цела, а кожны корміць і грэе яго, як і Хрыстос Царкву,
Бо ніхто ніколі ня меў нянавісьці да сваёй плоці, а корміць і грэе яе, як і Гасподзь Царкву;
таму што мы члены Яго цела, [ад Яго цела і ад Яго касцей].
бо мы часткі Цела Ягонага, ад плоці Ягонай і ад касьцей Ягоных.
Таму чалавек пакіне [свайго] бацьку і маці і прылепіцца да сваёй жонкі, і будуць двое адным целам.
Таму «пакіне чалавек бацьку свайго і маці і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое адна плоць».
Таямніца гэта вялікая, але я кажу пра Хрыста і пра Царкву.
Тайна гэтая вялікая; я кажу пра Хрыста і пра Царкву.
Аднак і вы — кожны з вас няхай любіць так сваю жонку, як самога сябе, а жонка няхай баіцца мужа.
Так кожны з вас хай любіць сваю жонку, як самога сябе; а жонка хай баіцца свайго мужа.
