Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Васіля Сёмухі
Дык будзьце перайманьнікамі Бога, як мілаваныя дзеці;
Дык вось, сьледуйце Богу, як дзеці любасныя,
І хадзіце ў міласьці, як і Хрыстос мілаваў нас і выдаў Сябе за нас, дар а аброк Богу на прыемны пах.
і жывеце ў любові, як і Хрыстос палюбіў нас і аддаў Сябе за нас у прынашэньне і ахвяру Богу, на пахошчы прыемныя.
А бязулства а ўсялякая нечысьціня або жада няхай ня будуць нават менаваны памеж вас, як лець сьвятым.
А распуста і ўсялякая нечысьць і любазьдзірства не павінны нават упамінацца ў вас, як гэта прыстойна сьвятым.
І брыда, і дурная гаворка альбо шкелі, усе нягожае, але валей дзякаваньне;
Таксама і брыдкаслоўе і пустаслоўе і пакепства не да гонару вам; а наадварот, хай лепш будзе падзяка;
Бо ведаеце, што ніякі бязуля, альбо нячысты, альбо прагавіты, каторы балвахвал, ня будзе мець спадку ў гаспадарстве Хрыста а Бога.
бо ведайце, што ніякі распусьнік, альбо нячысты, альбо любазьдзірца, які ёсьць ідаласлужэнец, ня мецьме спадчыны ў Царстве Хрыста і Бога.
Няхай ніхто не ашукуе вас пустымі словамі, бо за гэта прыходзе гнеў Божы на сыноў непаслухменства ;
Хай ніхто ня зводзіць вас пустымі словамі, бо за гэта прыходзіць гнеў Божы на сыноў бунтоўных:
Дык ня будзьце сябрамі іхнымі.
дык жа ня будзьце супольнікамі іхнімі.
Бо вы былі калісь цямнота, а цяпер — сьвятліня ў Спадару: хадзіце, як дзеці сьвятліні
Вы былі колісь цемра, а цяпер — сьвятло ў Госпадзе: дык паводзьцеся, як дзеці сьвятла,
(бо плод сьвятліні ў кажнай дабрыні а справядлівасьці а праўдзе),
бо плод Духа — ва ўсякай даброці, праведнасьці і ісьціне.
Прабуючы, што падабае Спадар.
Шукайце таго, што да спадобы Богу,
І ня майце ўчасьця зь бясплоднымі ўчынкамі цямноты, але валей ганьце.
і не бярэце ўдзелу ў бясплённых дзеях цемры, а яшчэ і выкрывайце,
Бо праз тое, што яны робяць патай, сорамна й гукаць.
бо пра тое, што яны робяць таемна, сорамна і казаць.
Усеж, упіканае сьвятлінёю, робіцца яўным; бо ўсе, што робіцца яўным, сьвятліня ё;
А ўсё, што выкрываецца, выяўляецца ў сьвятле, бо ўсё, што робіцца яўным, ёсьць сьвятло.
Затым кажа: «Устань сьпячы, і ўскрэсьні зь мертвых, і асьвеце цябе Хрыстос».
Таму сказана: «устань, хто сьпіць, і ўваскрэсьні зь мёртвых, і асьветліць цябе Хрыстос!».
Дык бачча, як вам хадзіць асьцярожна, не як нямудрым, але як мудрым,
Дык глядзеце, дзейце асьцярожна, не як неразумныя, а як мудрыя,
Важачы час, бо дні благія.
цэнячы дорага час, бо дні — ліхія.
Затым ня будзьце дурныя, але разумеючыя, што ё воля Спадарова.
Дык ня будзьце ж неразважныя, а спазнавайце, што ёсьць воля Божая.
І ня ўпівайцеся віном, у каторым бязулства, але поўніцеся Духам,
І ня ўпівайцеся віном, ад якога бывае распуста; а напаўняйцеся Духам,
Размаўляючы мяжсобку псальмамі а гімнамі а песьнямі духоўнымі, пяючы а напяваючы сэрцам сваім Спадару,
настаўляючы саміх сябе псальмамі і славаслоўем і духоўнымі сьпевамі, сьпяваючы і апяваючы ў сэрцах вашых Госпада,
Дзякуючы заўсёды за ўсё Богу а Айцу, у імя Спадара нашага Ісуса Хрыста.
дзякуючы заўсёды за ўсё Богу і Айцу, у імя Госпада нашага Ісуса Хрыста,
Паддаючыся адзін аднаму ў страху Хрыстовым.
слухаючыся адно аднаго ў страху Божым.
Жонкі, паддавайцеся мужом сваім, як Спадару,
Жонкі, упакорвайцеся сваім мужам, як Госпаду,
Бо муж ё галава жонцы, як і Хрыстос галава Царкве, Ён Спас цела;
бо муж ёсьць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, і Ён жа Збаўца цела.
Але як Царква паддана Хрысту, так і жонкі мужом сваім у ўсім.
Але як Царква слухаецца Хрыста, так і жонкі сваіх мужоў ва ўсім.
Мужы, любіце жонкі свае, як і Хрыстос любіў Царкву і аддаўся за яе,
Мужы, любеце сваіх жонак, як і Хрыстос палюбіў Царкву і аддаў Сябе за яе,
Каб усьвяціць яе, ачысьціўшы абмыцьцём водным у слове;
каб асьвяціць яе, ачысьціўшы мыцьцём водным, праз слова;
Каб пастанавіць яе Сабе славутаю Царквою, плямы ня маючай, маршчака альбо чаго-колечы такога, але каб была сьвятой а беззаганнай.
каб прадставіць яе Сабе слаўнаю Царквою, бяз плямы, без заганы, або чаго-небудзь падобнага, а каб яна была сьвятая і беззаганная.
Ды так маюць мужы любіць жонкі свае, як собскае цела свае: хто любе жонку сваю, любе самога сябе.
Так павінны мужы любіць сваіх жонак, як сваё цела: хто любіць сваю жонку, любіць самога сябе.
Бо ніхто ня мае ў ненавісьці собскага цела свайго, але жыве а кукобе, як і Хрыстос Царкву;
Бо ніхто ніколі ня меў нянавісьці да сваёй плоці, а корміць і грэе яе, як і Гасподзь Царкву;
Бо мы чаланы цела Ягонага, ад цела Ягонага і ад косьцяў Ягоных.
бо мы часткі Цела Ягонага, ад плоці Ягонай і ад касьцей Ягоных.
Затым хай «пакіне чалавек айца свайго і маці сваю і прыліпне да жонкі свае, і будуць двое адно цела».
Таму «пакіне чалавек бацьку свайго і маці і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое адна плоць».
Тайна гэта вялікая, але я кажу ўзглядам Хрыста і ўзглядам Царквы.
Тайна гэтая вялікая; я кажу пра Хрыста і пра Царкву.
Вось жа, кажны з вас няхай любе жонку сваю, як самога сябе; жонка ж хай баіцца мужа.
Так кожны з вас хай любіць сваю жонку, як самога сябе; а жонка хай баіцца свайго мужа.
