Да Эфэсянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Васіля Сёмухі
І вас, мертвых у выступах а грахох вашых,
І вас, мёртвых за злачынствы і грахі вашыя,
У каторых вы некалі хадзілі, подле звычаю сьвету гэтага, подле дзяржаўцы ўлады ў паветру, духа, што цяпер дзее ў сынох непаслухменства,
у якіх вы калісьці жылі, згодна са звычаямі сьвету гэтага, па волі князя, які ўладарыць у паветры, духа, які дзее цяпер у сынах супраціву,
Памеж каторых і мы ўсі жылі калісь у жадах цела нашага, робячы зычэньне цела й разуменьня, і з прыроды былі дзецьмі гневу, як і іншыя,
сярод якіх і мы калісьці жылі ў нашых плоцкіх жадобах, выконваючы пахаценьне плоці і помыслаў, і былі па прыродзе дзецьмі гневу, як і астатнія,
Бог, багаты міласэрдзям, зь вялікае міласьці Свае, каторай умілаваў нас,
Бог, багаты міласэрнасьцю, зь вялікай сваёй любові, якою палюбіў вас,
І нас, мертвых у выступах, ажывіў з Хрыстом,
і нас, мёртвых за злачынствы, ажыватварыў з Хрыстом, — мілатою вы ўратаваныя,
І ўскрысіў разам, і пасадзіў у нябёсах у Хрысту Ісусу,
і ўваскрэсіў зь Ім і пасадзіў на нябёсах у Хрысьце Ісусе,
Каб паказаць у прыйдучых вякох нязьмернае багацьце ласкі Свае з дабрыні да нас у Хрысту Ісусу.
каб зьявіць у наступных вяках найшчадрэйшае багацьце мілаты Сваёй у даброці да нас у Хрысьце Ісусе.
Бо вы спасёны ласкаю перазь веру, і гэта не ад вас, Божы дар:
Бо мілатою вы ўратаваныя празь веру, і гэта не ад вас, — Божы дар:
Не ад учынкаў, каб ніхто не хваліўся.
не ад дзеяў, каб ніхто не хваліўся.
Бо мы — твор Ягоны, створаны ў Хрысту Ісусу да добрых учынкаў, каторыя Бог наканаваў, каб мы хадзілі ў іх.
Бо мы — Ягоныя стварэньні, створаныя ў Хрысьце Ісусе на добрыя дзеі, якія Бог быў назначыў нам выконваць.
Дык памятуйце, што вы, калісь пагане подле цела, каторых звалі неабразанымі званыя абразаньням на целе, зробленым рукамі,
Дык вось памятайце, што вы, колісь язычнікі па плоці, якіх называлі «неабрэзанымі», так званыя «рукатворна абрэзаныя на плоці»,
Што вы былі таго часу бяз Хрыста, аддаленыя ад грамадзтва Ізраельскага, чужыя да ўмоваў абятніцы, надзеі нямаючыя, і бяз Бога на сьвеце;
што вы былі ў той час бяз Хрыста, адсечаныя ад грамадзтва Ізраільскага, чужыя запаветам абяцаньня, ня мелі надзеі і былі бязбожнікі ў сьвеце;
А цяпер у Хрысту Ісусу вы, што былі калісь далёкія, сталі блізкія крывёю Хрыстоваю.
а цяпер у Хрысьце Ісусе вы, што былі колісь далёка, сталіся блізкімі Крывёю Хрыстоваю:
Бо Ён ё супакой наш, Каторы ўчыніў з абодвых адно і паламіў перагародку, што стаяла пасярэдзіне,
бо Ён ёсьць мір наш, Які зрабіў з двух адно і зруйнаваў перашкоду пасярэдзіне —
Памярцьвіў непрыязьньства целам Сваім, Закон расказаньняў у вуставах Ён абурыў, каб із двух учыніць у Сабе Самым аднаго новага чалавека, робячы супакой,
скасаваўшы варожасьць Плоцьцю Сваёю, — а закон запаведзяў — вучэньнем, каб з двух стварыць у Сабе Самім аднаго новага чалавека, сталюючы мір,
І ў вадным целе пагадзіць абодвых із Богам пераз крыж, забіўшы непрыязьньства на ім;
і ў адным целе прымірыць абодвух з Богам крыжам, забіўшы на гэтым варожасьць;
І, прышоўшы, абяшчаў Дабравесьць супакою вам, далёкім і блізкім,
і, прыйшоўшы, «абвяшчаў мір вам, далёкім, і блізкім»,
Бо перазь Яго абодвы маем прыступ да Айца, у вадным духу.
бо празь Яго і тыя і другія маем доступ да Айца, у адным Духу.
Дык вы ўжо не чужнікі ані чужаземцы, але суграмадзяне сьвятых і дамовы Божае,
Дык вось, вы ўжо ня чужынцы і ня прыхадні, а суграмадзяне сьвятым і свае Богу,
Быўшы пабудаваныя на подзе апосталаў а прарокаў, маючы вугольным каменям самога Ісуса Хрыста,
уцьверджаныя на аснове апосталаў і прарокаў, маючы Самога Ісуса Хрыста каменем вугла,
На Каторым уся будоўля, тарнуючыся разам, вырастае ў сьвяты дом Спадароў,
на якім увесь будынак, моцна складаны, вырастае ў сьвяты храм у Госпадзе,
У каторым і вы будуецеся разам на сялібу Божую ў Духу.
на якім і вы будуецеся ў селішча Божае Духам.
