Да Эфэсянаў 2 разьдзел

Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Праваслаўнай Царквы

 
 

І вас, мертвых у выступах а грахох вашых,
 
І вас, мёртвых з-за злачы́нстваў і грахоў вашых,

У каторых вы некалі хадзілі, подле звычаю сьвету гэтага, подле дзяржаўцы ўлады ў паветру, духа, што цяпер дзее ў сынох непаслухменства,
 
у якіх вы не́калі жылі паводле звы́чаю свету гэтага, па волі князя, які ўлада́рыць у паветры, — духа, які дзейнічае цяпер у сынах праціўле́ння,

Памеж каторых і мы ўсі жылі калісь у жадах цела нашага, робячы зычэньне цела й разуменьня, і з прыроды былі дзецьмі гневу, як і іншыя,
 
сярод якіх і мы ўсе не́калі жылí ў пажа́днасцях плоці нашай, выко́нваючы жаданні плоці і помыслаў, і былí па прыродзе дзе́цьмі гневу, як і астатнія,

Бог, багаты міласэрдзям, зь вялікае міласьці Свае, каторай умілаваў нас,
 
Бог, багаты міласцю, па вялікай любові Сваёй, якою Ён нас узлюбіў,

І нас, мертвых у выступах, ажывіў з Хрыстом,
 
і нас, мёртвых з-за злачы́нстваў, ажывіў разам з Хрыстом — благадаццю вы спасёныя —

І ўскрысіў разам, і пасадзіў у нябёсах у Хрысту Ісусу,
 
і ўваскрасіў з Ім і пасадзіў на нябёсах у Хрысце Іісусе,

Каб паказаць у прыйдучых вякох нязьмернае багацьце ласкі Свае з дабрыні да нас у Хрысту Ісусу.
 
каб явіць у наступных вяках надзвыча́йнае багацце благадаці Сваёй добрасцю да нас у Хрысце Іісусе.

Бо вы спасёны ласкаю перазь веру, і гэта не ад вас, Божы дар:
 
Бо благадаццю вы спасёныя праз веру, і гэта не ад вас, гэта Божы дар:

Не ад учынкаў, каб ніхто не хваліўся.
 
не за справы, каб ніхто не хваліўся.

Бо мы — твор Ягоны, створаны ў Хрысту Ісусу да добрых учынкаў, каторыя Бог наканаваў, каб мы хадзілі ў іх.
 
Бо мы — стварэнне Яго, мы створаны ў Хрысце Іісусе на добрыя справы, якія прадвы́значыў нам Бог выконваць.

Дык памятуйце, што вы, калісь пагане подле цела, каторых звалі неабразанымі званыя абразаньням на целе, зробленым рукамі,
 
Таму па́мятайце, што вы, не́калі язычнікі па плоці, якіх называлі неабрэ́занымі так званыя абрэ́заныя на плоці рукатворна,

Што вы былі таго часу бяз Хрыста, аддаленыя ад грамадзтва Ізраельскага, чужыя да ўмоваў абятніцы, надзеі нямаючыя, і бяз Бога на сьвеце;
 
што вы былí ў той час без Хрыста, адчу́жаныя ад грамадства Ізраільскага і чужыя для запаветаў абяца́ння, не мелі надзеі і былí бязбожнікамі ў свеце;

А цяпер у Хрысту Ісусу вы, што былі калісь далёкія, сталі блізкія крывёю Хрыстоваю.
 
цяпер жа ў Хрысце Іісусе вы, якія некалі былі далёка, сталі блізкімі праз Кроў Хрыстову.

Бо Ён ё супакой наш, Каторы ўчыніў з абодвых адно і паламіў перагародку, што стаяла пасярэдзіне,
 
Бо Ён — мір наш, Ён зрабіў з абодвух адно і зруйнава́ў сцяну́, якая падзяля́ла іх,

Памярцьвіў непрыязьньства целам Сваім, Закон расказаньняў у вуставах Ён абурыў, каб із двух учыніць у Сабе Самым аднаго новага чалавека, робячы супакой,
 
скасава́ўшы варожасць Плоццю Сваёю, а закон запаведзяў — вучэннем, каб з двух ствары́ць у Сабе Самім аднаго новага чалавека, усталёўваючы мір,

І ў вадным целе пагадзіць абодвых із Богам пераз крыж, забіўшы непрыязьньства на ім;
 
і ў адным целе прыміры́ць абодвух з Богам праз крыж, знішчыўшы варожасць на ім;

І, прышоўшы, абяшчаў Дабравесьць супакою вам, далёкім і блізкім,
 
і, прыйшоўшы, дабраве́сціў мір вам, далёкім і блізкім,

Бо перазь Яго абодвы маем прыступ да Айца, у вадным духу.
 
таму што праз Яго мы, адны і другія, маем доступ у адным Духу да Айца.

Дык вы ўжо не чужнікі ані чужаземцы, але суграмадзяне сьвятых і дамовы Божае,
 
Дык вось, вы ўжо не чужы́нцы і не пры́хадні, а суграмадзя́не святых і дамача́дцы Бога,

Быўшы пабудаваныя на подзе апосталаў а прарокаў, маючы вугольным каменям самога Ісуса Хрыста,
 
усталява́ныя на падмурку апосталаў і прарокаў, маючы краевуго́льным каменем Самога Іісуса Хрыста,

На Каторым уся будоўля, тарнуючыся разам, вырастае ў сьвяты дом Спадароў,
 
на якім уся пабудова, зла́джана ўзво́дзячыся, выраста́е ў святы храм у Госпадзе,

У каторым і вы будуецеся разам на сялібу Божую ў Духу.
 
на якім і вы разам выбудо́ўваецеся ў жытло Божае ў Духу.