Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
Дык будзьце перайманьнікамі Бога, як мілаваныя дзеці;
Дык будзьце паслядоўнікамі Бога, як сыны найдаражэйшыя,
І хадзіце ў міласьці, як і Хрыстос мілаваў нас і выдаў Сябе за нас, дар а аброк Богу на прыемны пах.
і жывіце ў любові, як і Хрыстос узлюбіў нас і выдаў Самога Сябе за нас як дар і ахвяру Богу на водар прыемнасці.
А бязулства а ўсялякая нечысьціня або жада няхай ня будуць нават менаваны памеж вас, як лець сьвятым.
Распуста ж і ўсякая нячыстасць або сквапнасць хай і не ўзгадваюцца ў вас, як і належыць у святых,
І брыда, і дурная гаворка альбо шкелі, усе нягожае, але валей дзякаваньне;
і разбэшчанасць ці брыдкаслоўе, ці насмешка непрыстойная — неадпаведаюць, але лепш падзяка.
Бо ведаеце, што ніякі бязуля, альбо нячысты, альбо прагавіты, каторы балвахвал, ня будзе мець спадку ў гаспадарстве Хрыста а Бога.
Вось, гэта вы ведаеце, што ні адзін распуснік або нячысты ці сквапны, што з’яўляецца служыцелем ідалаў, не мае ўдзелу ў Валадарстве Хрыстовым і Божым.
Няхай ніхто не ашукуе вас пустымі словамі, бо за гэта прыходзе гнеў Божы на сыноў непаслухменства ;
Хай ніхто вас не зводзіць пустымі словамі, бо за гэта прыйшоў гнеў Божы на сыноў непакорлівасці.
Дык ня будзьце сябрамі іхнымі.
Дык не станьцеся супольнікамі іх.
Бо вы былі калісь цямнота, а цяпер — сьвятліня ў Спадару: хадзіце, як дзеці сьвятліні
Бо былі вы калісьці цемраю, а цяпер вы — святло ў Госпадзе, дык і жывіце, як сыны святла.
(бо плод сьвятліні ў кажнай дабрыні а справядлівасьці а праўдзе),
Плод жа Духа выяўляецца ва ўсякай дабрыні, і справядлівасці, і праўдзе.
Прабуючы, што падабае Спадар.
Выпрабоўвайце, што падабаецца Госпаду,
І ня майце ўчасьця зь бясплоднымі ўчынкамі цямноты, але валей ганьце.
і не прымайце ўдзелу ў бясплённых справах цемры, але лепш выкрывайце.
Бо праз тое, што яны робяць патай, сорамна й гукаць.
Бо сорамна і казаць аб тым, што робіцца імі патаемна.
Усеж, упіканае сьвятлінёю, робіцца яўным; бо ўсе, што робіцца яўным, сьвятліня ё;
Усё, што выклікае дакаранні, выяўляецца ў святле,
Затым кажа: «Устань сьпячы, і ўскрэсьні зь мертвых, і асьвеце цябе Хрыстос».
бо ўсё, што выяўляецца, ёсць святло. Таму і сказана: «Устань, які спіш, і паўстань з мёртвых, і будзе свяціць табе Хрыстос».
Дык бачча, як вам хадзіць асьцярожна, не як нямудрым, але як мудрым,
Дык глядзіце, браты, асцярожна хадзіце, не як неразумныя, але як мудрыя,
Важачы час, бо дні благія.
выкарыстоўваючы час, бо дні цяпер ліхія.
Затым ня будзьце дурныя, але разумеючыя, што ё воля Спадарова.
Дзеля таго не будзьце неразважлівымі, але разумейце, што ёсць воля Госпада.
І ня ўпівайцеся віном, у каторым бязулства, але поўніцеся Духам,
І не ўпівайцеся віном, у якім распуста, але напаўняйцеся Духам,
Размаўляючы мяжсобку псальмамі а гімнамі а песьнямі духоўнымі, пяючы а напяваючы сэрцам сваім Спадару,
гаворачы між сабою псальмамі, і гімнамі, і песнямі духоўнымі; спяваючы і граючы Госпаду ў сэрцах вашых.
Дзякуючы заўсёды за ўсё Богу а Айцу, у імя Спадара нашага Ісуса Хрыста.
Дзякуйце заўсёды Богу і Айцу за ўсё ў імя Госпада нашага Ісуса Хрыста,
Паддаючыся адзін аднаму ў страху Хрыстовым.
падпарадкоўваючыся адзін аднаму ў страху Божым.
Жонкі, паддавайцеся мужом сваім, як Спадару,
Жанчыны падпарадкоўвайцеся мужам сваім, як Госпаду,
Бо муж ё галава жонцы, як і Хрыстос галава Царкве, Ён Спас цела;
бо муж — галава жанчыны, як Хрыстос — галава Царквы і Ён жа — Збаўца цела.
Але як Царква паддана Хрысту, так і жонкі мужом сваім у ўсім.
Але, як Царква падпарадкавана Хрысту, так і жонкі мужам сваім ва ўсім.
Мужы, любіце жонкі свае, як і Хрыстос любіў Царкву і аддаўся за яе,
Мужы, любіце жонак сваіх, як і Хрыстос любіць Царкву і Самога Сябе выдаў за яе,
Каб усьвяціць яе, ачысьціўшы абмыцьцём водным у слове;
каб асвяціць яе, ачышчаючы лазняй воднаю ў слове,
Каб пастанавіць яе Сабе славутаю Царквою, плямы ня маючай, маршчака альбо чаго-колечы такога, але каб была сьвятой а беззаганнай.
каб Яму паставіць Сабе Царкву слаўнай, без пляміны ці зморшчыны або чагосьці падобнага, але каб была яна святая і беззаганная.
Ды так маюць мужы любіць жонкі свае, як собскае цела свае: хто любе жонку сваю, любе самога сябе.
Так і мужы павінны любіць жонак сваіх, як уласныя целы. Хто сваю жонку любіць, сам сябе любіць.
Бо ніхто ня мае ў ненавісьці собскага цела свайго, але жыве а кукобе, як і Хрыстос Царкву;
Бо ніхто ніколі не меў у нянавісці цела свайго, але корміць і спагадае яму, як Госпад Царкве,
Бо мы чаланы цела Ягонага, ад цела Ягонага і ад косьцяў Ягоных.
бо мы — члены Цела Яго, косць з касцей Яго ды цела з цела Яго.
Затым хай «пакіне чалавек айца свайго і маці сваю і прыліпне да жонкі свае, і будуць двое адно цела».
Дзеля таго пакіне чалавек бацьку свайго і маці і злучыцца з жонкай сваёй, і будуць двое адным целам.
Тайна гэта вялікая, але я кажу ўзглядам Хрыста і ўзглядам Царквы.
Гэта вялікая таямніца; а я кажу аб Хрысце і Царкве.
Вось жа, кажны з вас няхай любе жонку сваю, як самога сябе; жонка ж хай баіцца мужа.
Вось жа і вы, усякі па сабе, кожны хай любіць жонку сваю, як самога сябе, а жонка хай баіцца мужа.