Да Эфэсянаў 4 разьдзел

 

 

Дык малю вас я, вязень у Госпадзе, жыць годна паклікання, якім вы былі пакліканы,

 

Дык вось я, вязень у Госпадзе, малю вас хадзіць годна званьня, у якое вы закліканы,

з усёю пакорамудрасцю і лагоднасцю, з доўгацярплівасцю, падтрымліваючы адзін аднаго ў любові,

 

з усёй пакорлівай мудрасьцю і лагоднасьцю і доўгай цярплівасьцю, у любові трываючы адзін аднаго,

стараючыся захоўваць адзінства Духу ў саюзе міру:

 

імкнучыся захоўваць адзінства Духа ў саюзе міру.

адно Цела і адзін Дух, як вы і былі закліканы ў адной надзеі вашага паклікання;

 

Адно цела і адзін Дух, як вы і закліканы да адной надзеі вашага пакліканьня;

адзін Госпад, адна вера, адно хрышчэнне;

 

адзін Гасподзь, адна вера, адно хрышчэньне,

адзін Бог і Бацька ўсіх, Які над усімі і праз усіх і ва ўсіх [нас].

 

адзін Бог і Айцец усіх, Які над усімі, і праз усіх, і ўва ўсіх нас.

Кожнаму ж з нас была дадзена ласка паводле меры дару Хрыстовага.

 

А кожнаму з нас дадзена мілата ў меру дару Хрыстовага.

Таму Пісанне кажа: «Узышоўшы на вышыню, Ён павёў у палон палонных і даў дары людзям».

 

Таму і сказана: «падняўшыся на вышыню, запаланіў паланёных і даў дары людзям».

А «ўзышоў» — што значыць, як не тое, што Ён і зышоў [спярша] у прадонныя часткі зямлі?

 

А «падняўся» што азначае, як ня тое, што Ён і сыходзіў раней у прадонныя мясьціны зямлі?

Той, Хто зышоў, ёсць і Тым, Хто ўзышоў найвышэй над усе нябёсы, каб напоўніць усё.

 

Хто сыходзіў, Ён жа ёсьць і Той, Хто ўзышоў над усе нябёсы, каб напоўніць усё.

І Ён Сам паставіў каго Апосталамі, каго прарокамі, каго дабравеснікамі, каго пастырамі і настаўнікамі

 

І Ён паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых дабравесьнікамі, іншых пастырамі і настаўнікамі,

дзеля ўдасканалення святых на патрэбы служэння, на будову Цела Хрыстова,

 

на дасканаленьне сьвятых, на дзею служэньня, на збудаваньне Цела Хрыстовага,

пакуль мы ўсе не прыйдзем да адзінства веры і пазнання Сына Божага, у чалавека дасканалага, у меру ўзросту паўнаты Хрыстовай,

 

пакуль усе прыйдзем у адзінства веры і спазнаньня Сына Божага, у мужа дасканалага, у меру поўнага росту Хрыстовае паўнаты;

каб мы ўжо не былі малымі дзецьмі, якіх кідае хвалямі і носіць па крузе ўсялякім ветрам вучэння ў чалавечым жульніцтве, у падступстве, каб звесці ў зман,

 

каб мы ня былі больш недаросткамі, якіх хістаюць і захапляюць усякія вятры навукі, каб падманам людзкім, штукарскай хітрынай увесьці ў змусту.

але, трымаючыся праўды ў любові, ва ўсім узрасталі ў Таго, Хто ёсць Галава, Хрыстос;

 

А каб у шчырай любові ўсе ўзрасталі ў Таго, Які ёсьць Галава, у Хрыста.

з Якога ўсё Цела, злучанае і звязанае кожным суставам праз дзейнасць у сваю меру кожнай часткі, здзяйсняе рост Цела для стварэння самога сябе ў любові.

 

зь Якога ўсё цела, што складаецца і злучаецца праз розныя ўзаемна жыўналучныя сувязі, у меру дзеяньня кожнага асобнага чэлеса, атрымлівае прырост цела на збудаваньне самога сябе ў любові.

Дык гэта кажу і сведчу ў Госпадзе: каб вы ўжо не хадзілі, як і язычнікі ходзяць у марнасці свайго розуму,

 

Таму я кажу і заклінаю Госпадам, каб вы болей не рабілі, як робяць астатнія народы ў марноце розуму свайго,

будучы запамарочаныя ў розуме, адчужаныя ад жыцця Божага з-за ўласцівага ім няведання, з-за акамянеласці іх сэрца;

 

бо яны запамрочаныя ў розуме, адчужаныя ад жыцьця Божага з прычыны іхняга невуцтва і зжарсьцьвеласьці сэрца іхняга;

яны, зрабіўшыся нячулымі, аддаліся распусце, каб рабіць у прагнасці ўсялякую нечысціню.

 

яны, дарэшты зьнячуліўшыся, аддаліся распусьце так, што робяць усякае паскудзтва ненасытна.

Але вы не так навучыліся Хрысту,

 

Але вы ня так навучыліся ад Хрыста,

калі сапраўды вы чулі Яго і ў Ім былі навучаны, — бо праўда ў Ісусе, —

 

бо вы чулі пра Яго і ў Ім навучыліся, — бо ісьціна ў Ісусе, —

зняць з сябе ранейшыя паводзіны старога чалавека, які псуецца ад пажадлівасцяў падману,

 

пазбыцца разам зь мінулым жыцьцём старога чалавека, які парахнее ў панадных пахацінствах,

і абнаўляцца духам вашага розуму,

 

а абнавіцца духам розуму вашага

і апрануцца ў новага чалавека, які створаны паводле Бога ў праведнасці і святасці праўды.

 

і апрануцца ў новага чалавека, створанага ў падабенстве Божым, у праведнасьці і сьвятасьці ісьціны.

Таму, адкінуўшы хлусню, кажыце праўду кожны свайму блізкаму, бо мы члены адзін аднаму.

 

Таму, адкінуўшы ману, гаварэце праўду кожны блізкаму свайму, бо мы чэлесы адзін аднаму.

Гневайцеся, але не грашыце: няхай не заходзіць сонца пры вашай разгневанасці,

 

Гневаючыся, не грашэце: сонца хай ня зойдзе ў гневе вашым;

і не давайце месца д’яблу1.

 

і не давайце месца д’яблу.

Хто крадзе, няхай больш не крадзе, а лепш хай працуе, зарабляючы сваімі рукамі дабро, каб мог успамагчы таму, хто мае патрэбу.

 

Хто краў, больш ня крадзь, а лепей працуй, робячы сваімі рукамі карыснае, каб было з чаго выдзяляць таму, хто мае патрэбу.

Ніякае гнілое слова няхай не зыходзіць з вашых вуснаў, а толькі добрае для ўладкавання патрэбы [веры], каб яно давала ласку [Божую] тым, хто слухае.

 

Ніякае брыдкае слова хай ня выходзіць з вуснаў вашых, а толькі добрае на будаўніцтва ў веры, каб яно давала мілату слухачам.

І не засмучайце Святога Духа Божага, Якім вы былі адзначаны пячаткаю на дзень выкупу.

 

І не зьневажайце Духа Божага, Якім мы запячатаны ў дзень адкупленьня.

Усялякая горыч, лютасць, гнеў, крык і лаянка няхай будуць узяты ад вас разам з усялякай злосцю.

 

Усякае раздражненьне і лютасьць, і гнеў, і крык, і ліхаслоўе з усякаю злосьцю хай будуць выдалены з вас;

[І] будзьце адзінда аднаго добрымі, міласэрнымі, даруючы адзін аднаму, як і Бог у Хрысце дараваў вам.

 

але будзьце адно да аднаго добрыя, спагадлівыя, даруйце адно аднаму, як і Бог у Хрысьце дараваў вам.