Да Эфэсянаў 5 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Праваслаўнай Царквы
Дык будзьце пераймальнікамі Бога, як улюбёныя дзеці,
Дык вось, будзьце перайма́льнікамі Бога, як дзеці ўзлю́бленыя,
і жывіце ў любові, як і Хрыстос палюбіў нас і аддаў Сябе за нас як прынашэнне і ахвяру Богу ў духмяны пах.
і жывіце ў любові, як і Хрыстос узлюбіў нас і аддаў Сябе за нас у прынашэнне і ахвяру Богу як пах водарны.
А распуста і ўсялякая нячысціня ці сквапнасць няхай і не ўспамінаюцца між вас, як належыць святым,
А блуд і ўсялякая нечыстата́ або хцівасць не павінны нават зга́двацца сярод вас, як гэта ма́е быць у святых;
і непрыстойныя паводзіны, і дурная гаворка, але лепей — падзяка.
таксама бессаромнасць і бязглу́здыя размовы ці непрысто́йныя жарты — гэта нягожа, а лепш падзяка;
Бо вы гэта ведайце, што ніякі распуснік, ці нячысты, ці хцівец, які ёсць ідаласлужка, — не мае спадчыны ў царстве Хрыста і Бога.
бо тое ведайце, што ніякі блуднік, альбо нячысты, альбо хцівец, гэта значыць ідаласлужыцель, не ма́е спадчыны ў Царстве Хрыста і Бога.
Няхай ніхто вас не зводзіць у зман пустымі словамі, бо з-за гэтага прыходзіць гнеў Божы на сыноў непакорлівасці.
Няхай ніхто не падманвае вас пустымі словамі, бо за гэта прыходзіць гнеў Божы на сыноў праціўлення:
Дык не рабіцеся іх супольнікамі;
дык не майце нічога супольнага з імі.
бо некалі вы былі цемраю, а цяпер — святло ў Госпадзе; як дзеці Святла — жывіце,
Вы калісьці былі цемраю, а цяпер — святло ў Госпадзе: паводзьце сябе, як дзеці святла,
бо плод Святла2 ва ўсялякай дабрыні, праведнасці і праўдзе, —
бо плод Духа — ва ўсякай добрасці, праведнасці і ісціне;
правяраючы, што да спадобы Госпаду [Богу],
распазнавайце, што́ даспадобы Богу,
і не ўдзельнічайце ў бясплодных справах цемры. А лепей нават выкрывайце іх.
і не ўдзельнічайце ў бясплодных справах цемры, а, наадварот, выкрывайце.
Бо пра тое, што робіцца імі патаемна, сорамна і казаць,
Бо пра тое, што яны тайна робяць, сорамна і гаварыць.
але ўсё, што выкрываецца, выяўляецца святлом,
А ўсё вы́крытае робіцца яўным ад святла, бо ўсё, што робіцца яўным, — гэта святло;
бо ўсё, што робіцца яўным, ёсць святло. Таму Ён кажа: «Уставай, хто спіць, і ўваскрэсні з мёртвых, і асвеціць цябе Хрыстос».
таму ска́зана: «устань, хто спіць, і ўваскрэсні з мёртвых, і асве́тліць цябе Хрыстос».
Дык глядзіце ўважліва, як вы жывяце, — не як нямудрыя, а як мудрыя,
Дык глядзіце, наколькі асцярожна вы паводзіце сябе, будзьце не як неразумныя, а як мудрыя,
выкарыстоўваючы кожную хвіліну3,
даражыце часам, бо дні ліхія.
Таму не будзьце неразумнымі, але пазнавайце, што ёсць воля Гасподняя4.
Таму не будзьце неразва́жнымі, а спасціга́йце, у чым воля Божая.
І не напівайцеся віном, у якім распуста, а напаўняйцеся Духам,
І не ўпівайцеся віном, ад якога бывае распуснасць; а напаўняйцеся Духам,
размаўляючы між сабою псалмамі, гімнамі і духоўнымі песнямі, сэрцам сваім спяваючы і іграючы псалмы Госпаду,
звяртаючыся адзін да аднаго псалмамі, і гімнамі, і песнямі духоўнымі, спяваючы і апяваючы ў сэрцах вашых Госпада,
дзякуючы заўсёды за ўсё Богу і Бацьку ў імя нашага Госпада Ісуса Хрыста,
дзякуючы заўжды за ўсё Богу і Айцу, у імя Госпада нашага Іісуса Хрыста,
падпарадкуючыся адзін аднаму ў страху перад Хрыстом5:
падпарадко́ўваючыся адзін аднаму ў страху Божым.
жонкі — сваім мужам, як Госпаду,
Жонкі, падпарадкоўвайцеся сваім мужам, як Госпаду,
бо муж ёсць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, Ён Збаўца цела.
бо муж ёсць галава жонкі, як і Хрыстос — галава Царквы, і Ён жа Спасіцель цела.
Але, як Царква падпарадкоўваецца Хрысту, так і жонкі няхай падпарадкоўваюцца мужам ва ўсім.
Але як Царква падпарадкоўваецца Хрысту, так і жонкі сваім мужам ва ўсім.
Мужы, любіце [сваіх] жонак, як і Хрыстос палюбіў Царкву і аддаў Сябе за яе,
Мужы, любíце сваіх жонак, як і Хрыстос узлюбіў Царкву і аддаў Сябе за яе,
каб асвяціць яе, ачысціўшы праз абмыванне вадою ў слове,
каб асвяціць яе, ачы́сціўшы ў купелі воднай праз слова;
каб Яму паставіць перад Сабою Царкву слаўнай, якая не мае ні плямы, ні зморшчыны, ні чаго-небудзь падобнага, а каб яна была святая і беззаганная.
каб паставіць яе перад Сабой як слаўную Царкву, якая не ма́е пля́мы, ці зага́ны, ці чаго-небудзь падобнага, а каб яна была святой і бездакорнай.
Так і мужы павінны любіць сваіх жонак, як свае целы. Той, хто любіць сваю жонку, любіць самога сябе.
Так павінны мужы любíць сваіх жонак, як свае целы: хто лю́біць сваю жонку, той лю́біць самога сябе.
Бо ніхто ніколі не меў нянавісці да свайго цела, а кожны корміць і грэе яго, як і Хрыстос Царкву,
Бо ніхто ніколі не меў нянавісці да сваёй плоці, а корміць і грэе яе, як і Гасподзь Царкву,
таму што мы члены Яго цела, [ад Яго цела і ад Яго касцей].
таму што мы члены Цела Яго, ад плоці Яго і ад касцей Яго.
Таму чалавек пакіне [свайго] бацьку і маці і прылепіцца да сваёй жонкі, і будуць двое адным целам.
Таму пакіне чалавек бацьку свайго і маці і прыле́піцца да жонкі сваёй, і будуць двое адной плоццю.
Таямніца гэта вялікая, але я кажу пра Хрыста і пра Царкву.
Тайна гэтая вялікая; а гавару я ў адносінах да Хрыста і да Царквы.
Аднак і вы — кожны з вас няхай любіць так сваю жонку, як самога сябе, а жонка няхай баіцца мужа.
Так кожны з вас няхай лю́біць сваю жонку, як самога сябе; а жонка няхай баіцца свайго мужа.
