Да Эфэсянаў 4 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад П. Татарыновіча
Малю вас я, вязень у Пану, паступаць годна паклікання, якім вы пакліканы,
Малю тады вас я, вязень Госпадаў, паступайце годна покліку, якім вы пакліканы:
з усёю пакораю і лагоднасцю, з доўгацярплівасцю, церпячы адзін аднаго ў любові,
із шчырай пакорай і лагоднасьцю ды паўстрымнасьцяй, адзін другога церпячы з любасьцю,
стараючыся захаваць еднасць духа ў саюзе спакою.
стараючыся захаваць адзінства духа ў згоднай сулуцы.
Адно ёсць цела і адзін дух, як і вы пакліканы ў адной надзеі вашага паклікання.
Адно бо цела, адзін дух, як і пакліканы вы да аднае надзеі покліку вашага.
Адзін ёсць Пан, адна вера, адзін хрост,
Адзін Госпад, адна вера, адзін хрост.
адзін Бог і Айцец усіх, які над усімі і праз усіх, і ва ўсіх.
Адзін Бог і Айцец усіх, што над усімі, і праз усіх, ды ў ва ўсіх нас.
Кожнаму з нас дадзена ласка паводле меры Хрыстовага дару.
Кожнамуж з нас дадзена ласка водле меры Хрыстусавага дару.
Таму і сказана: «Узышоўшы на вышыні, паланіў палонных і даў людзям дары».
Таму і сказана: Узыйходзячы у высь, паланіў палон, даў людзям дары (Пс. 67:19).
А што азначае «ўзышоўшы», калі не тое, што Ён сышоў да ніжэйшых частак зямлі.
А штож абазначае ўзыйшоў, як ня тое, што перш Ён быў і зыйшоў у прадонне зямлі?
Той, хто сышоў, ёсць і тым, хто ўзышоў вышэй за ўсе нябёсы, каб напоўніць усё.
Зыйшоўшы — гэта тойжа самы ўзыйшоўшы вышэй усіх нябёсаў, каб усё напоўніць.
Ён паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых евангелістамі, іншых пастырамі і настаўнікамі
І тойжа самы паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых эвангелістамі, а шчэ іншых пастырамі й вучыцелямі.
дзеля выхавання святых для справы служэння, для будавання Хрыстовага цела,
Для дасканалення сьвятых на дзела служэння, на будаванне цела Хрыстуса;
пакуль усе мы прыйдзем да еднасці веры і пазнання Сына Божага, да чалавека дасканалага, да меры сталасці паводле Хрыстовай паўнаты.
аж пакуль усе мы ня дойдзем да адзінства веры ды да поўнага пазнання Сына Божага, да мужа дасканалага на меру поўнаўзросту Хрыстусавага;
Каб мы больш не былі дзецьмі, якіх хістае і захапляе кожны вецер вучэнняў, каб людскім падманам, хітрым штукарствам увесці ў зман.
каб мы ня былі ўжо малалеткамі хістанымі, й захаплянымі ўсякім ветрам вучэння хітрунскае блуклівае чмуты людзкое;
Будучы шчырымі ў любові, ва ўсім будзем узрастаць да таго, хто з’яўляецца Галавою, — да Хрыста.
але шчыраю любасьцю ўзрасталі ў ва ўсім у Таго, каторы ёсьць галавою — у каб мы ня былі ўжо малалеткамі хістанымі, й захаплянымі ўсякім ветрам вучэння хітрунскае блуклівае чмуты людзкое;а;
З Яго ўсё цела, якое складаецца і злучаецца праз розныя ўзаемныя сувязі, у меру дзеяння кожнага асобнага члена, атрымлівае ўзрастанне для будавання самога сябе ў любові.
зь якога ўсё цела, сустаўленае ды споенае ўсякімі ўзаемаспаможнымі вязямі, згодна з адпаведным дзеяннем кажнага чэлеса, бярэ прырост на будаванне самога сябе ў любасьці.
Кажу гэта і сведчу ў Пану, каб вы больш не жылі, як жывуць язычнікі ў марнасці свайго розуму,
Кажу восьжа вам і Богам сьветчу, каб вы ўжо не паступалі, як паступаюць пагане ў пустадумсьцьве свайго розуму,
з зацьмёным мысленнем, адчужаныя ад Божага жыцця праз няведанне, якое караніцца ў іх, праз упартасць іхніх сэрцаў.
з думкамі замарочанымі, далёкія ад жыцьця Божага празь нявуцтва іх ды ачарсьцьвеласьць сэрца;
Яны, стаўшы нячулымі, аддаліся распусце, робячы нячыстае з усёй прагнасцю.
яны, ачманеўшы, аддаліся распусьце, дапушчаючыся прагавіта ўсякай нечысьці.
Не гэтаму вы навучыліся ад Хрыста,
Але вы ня гэтак пазналі Хрыстуса,
калі сапраўды чулі пра Яго і вучыліся ў Ім паводле праўды, якая ёсць у Езусе,
калі аб Ім чулі ды ў Ім навучыліся — водле праўды, якая ёсьць у Езусе —
але таму, каб адкінуць ранейшыя паводзіны старога чалавека, які знішчае сябе зманлівымі пажадлівасцямі.
пазбыцца разам з ранейшым жыцьцём старога чалавека, тлеючага ў зманных похацях,
Таму дазвольце аднавіцца Духу ў вашым розуме
а абнавіцца духам розуму вашага
і апраніцеся ў новага чалавека, створанага паводле Бога ў справядлівасці і святасці праўды.
й прыадзецца ў новага чалавека, на Божую падобу створанага ў справядлівасьці ды сьвятасьці праўды.
Дзеля таго адкіньце падман, гаварыце праўду кожны свайму бліжняму, бо мы — члены адзін аднаго.
Дзеля гэтага, адкінуўшы ману, гаварэце кажны праўду свайму бліжняму, мы бо адзін другому чэлесы.
Гневайцеся, але не грашыце, няхай сонца не заходзіць у гневе вашым.
Гневайцеся, але не грашэце! Хай сонца не зайходзіць над гневам вашым;
І не давайце месца д’яблу.
І не давайце месца дзьяблу.
Хто краў, няхай больш не крадзе, лепш няхай працуе, здабываючы сваімі рукамі даброты, каб меў чым дапамагчы патрабуючаму.
Хто краў, хай больш не крадзе, а лепш хай працуе, творачы рукамі сваімі дабро, каб меў што даць патрабуючаму.
Усякае ліхое слова няхай не выходзіць з вуснаў вашых, але толькі добрае дзеля збудавання, каб прынесла ласку тым, хто слухае.
Ніякая мова агідная хай ня выйходзіць з вуснаў вашых, а толькі добрая для збудавання ў веры, каб сталася ласкаю для слухаючых.
Не засмучайце Святога Духа Божага, якім вы пазначаны на дзень адкуплення.
І ня смуцеця Святога Духа Божага, якім вы назначаны на дзень адкуплення.
Усякая горыч, раздражненне, гнеў, крык і блюзнерства няхай будуць выдалены ад вас разам з усякай злосцю.
Усякая горыч, гнеў і люць, і сварка, і лаенне мусяць быць выкаранены з-пасярод вас разам з усякаю злосьцю;
Вы ж будзьце адзін да аднаго лагоднымі, міласэрнымі, даруйце адзін аднаму, як і Бог у Хрысце дараваў вам.
а будзьце адзін да другога ласкавымі, спагаднымі, міласэрнымі, выбачаючымі адзін другому, як і Бог у Хрыстусе вам выбачыў.