Да Эфэсянаў 4 разьдзел

Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Анатоля Клышкi

 
 

Малю вас я, вязень у Пану, паступаць годна паклікання, якім вы пакліканы,
 
Дык малю вас я, вязень у Госпадзе, жыць годна паклікання, якім вы былі пакліканы,

з усёю пакораю і лагоднасцю, з доўгацярплівасцю, церпячы адзін аднаго ў любові,
 
з усёю пакорамудрасцю і лагоднасцю, з доўгацярплівасцю, падтрымліваючы адзін аднаго ў любові,

стараючыся захаваць еднасць духа ў саюзе спакою.
 
стараючыся захоўваць адзінства Духу ў саюзе міру:

Адно ёсць цела і адзін дух, як і вы пакліканы ў адной надзеі вашага паклікання.
 
адно Цела і адзін Дух, як вы і былі закліканы ў адной надзеі вашага паклікання;

Адзін ёсць Пан, адна вера, адзін хрост,
 
адзін Госпад, адна вера, адно хрышчэнне;

адзін Бог і Айцец усіх, які над усімі і праз усіх, і ва ўсіх.
 
адзін Бог і Бацька ўсіх, Які над усімі і праз усіх і ва ўсіх [нас].

Кожнаму з нас дадзена ласка паводле меры Хрыстовага дару.
 
Кожнаму ж з нас была дадзена ласка паводле меры дару Хрыстовага.

Таму і сказана: «Узышоўшы на вышыні, паланіў палонных і даў людзям дары».
 
Таму Пісанне кажа: «Узышоўшы на вышыню, Ён павёў у палон палонных і даў дары людзям».

А што азначае «ўзышоўшы», калі не тое, што Ён сышоў да ніжэйшых частак зямлі.
 
А «ўзышоў» — што значыць, як не тое, што Ён і зышоў [спярша] у прадонныя часткі зямлі?

Той, хто сышоў, ёсць і тым, хто ўзышоў вышэй за ўсе нябёсы, каб напоўніць усё.
 
Той, Хто зышоў, ёсць і Тым, Хто ўзышоў найвышэй над усе нябёсы, каб напоўніць усё.

Ён паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых евангелістамі, іншых пастырамі і настаўнікамі
 
І Ён Сам паставіў каго Апосталамі, каго прарокамі, каго дабравеснікамі, каго пастырамі і настаўнікамі

дзеля выхавання святых для справы служэння, для будавання Хрыстовага цела,
 
дзеля ўдасканалення святых на патрэбы служэння, на будову Цела Хрыстова,

пакуль усе мы прыйдзем да еднасці веры і пазнання Сына Божага, да чалавека дасканалага, да меры сталасці паводле Хрыстовай паўнаты.
 
пакуль мы ўсе не прыйдзем да адзінства веры і пазнання Сына Божага, у чалавека дасканалага, у меру ўзросту паўнаты Хрыстовай,

Каб мы больш не былі дзецьмі, якіх хістае і захапляе кожны вецер вучэнняў, каб людскім падманам, хітрым штукарствам увесці ў зман.
 
каб мы ўжо не былі малымі дзецьмі, якіх кідае хвалямі і носіць па крузе ўсялякім ветрам вучэння ў чалавечым жульніцтве, у падступстве, каб звесці ў зман,

Будучы шчырымі ў любові, ва ўсім будзем узрастаць да таго, хто з’яўляецца Галавою, — да Хрыста.
 
але, трымаючыся праўды ў любові, ва ўсім узрасталі ў Таго, Хто ёсць Галава, Хрыстос;

З Яго ўсё цела, якое складаецца і злучаецца праз розныя ўзаемныя сувязі, у меру дзеяння кожнага асобнага члена, атрымлівае ўзрастанне для будавання самога сябе ў любові.
 
з Якога ўсё Цела, злучанае і звязанае кожным суставам праз дзейнасць у сваю меру кожнай часткі, здзяйсняе рост Цела для стварэння самога сябе ў любові.

Кажу гэта і сведчу ў Пану, каб вы больш не жылі, як жывуць язычнікі ў марнасці свайго розуму,
 
Дык гэта кажу і сведчу ў Госпадзе: каб вы ўжо не хадзілі, як і язычнікі ходзяць у марнасці свайго розуму,

з зацьмёным мысленнем, адчужаныя ад Божага жыцця праз няведанне, якое караніцца ў іх, праз упартасць іхніх сэрцаў.
 
будучы запамарочаныя ў розуме, адчужаныя ад жыцця Божага з-за ўласцівага ім няведання, з-за акамянеласці іх сэрца;

Яны, стаўшы нячулымі, аддаліся распусце, робячы нячыстае з усёй прагнасцю.
 
яны, зрабіўшыся нячулымі, аддаліся распусце, каб рабіць у прагнасці ўсялякую нечысціню.

Не гэтаму вы навучыліся ад Хрыста,
 
Але вы не так навучыліся Хрысту,

калі сапраўды чулі пра Яго і вучыліся ў Ім паводле праўды, якая ёсць у Езусе,
 
калі сапраўды вы чулі Яго і ў Ім былі навучаны, — бо праўда ў Ісусе, —

але таму, каб адкінуць ранейшыя паводзіны старога чалавека, які знішчае сябе зманлівымі пажадлівасцямі.
 
зняць з сябе ранейшыя паводзіны старога чалавека, які псуецца ад пажадлівасцяў падману,

Таму дазвольце аднавіцца Духу ў вашым розуме
 
і абнаўляцца духам вашага розуму,

і апраніцеся ў новага чалавека, створанага паводле Бога ў справядлівасці і святасці праўды.
 
і апрануцца ў новага чалавека, які створаны паводле Бога ў праведнасці і святасці праўды.

Дзеля таго адкіньце падман, гаварыце праўду кожны свайму бліжняму, бо мы — члены адзін аднаго.
 
Таму, адкінуўшы хлусню, кажыце праўду кожны свайму блізкаму, бо мы члены адзін аднаму.

Гневайцеся, але не грашыце, няхай сонца не заходзіць у гневе вашым.
 
Гневайцеся, але не грашыце: няхай не заходзіць сонца пры вашай разгневанасці,

І не давайце месца д’яблу.
 
і не давайце месца д’яблу1.

Хто краў, няхай больш не крадзе, лепш няхай працуе, здабываючы сваімі рукамі даброты, каб меў чым дапамагчы патрабуючаму.
 
Хто крадзе, няхай больш не крадзе, а лепш хай працуе, зарабляючы сваімі рукамі дабро, каб мог успамагчы таму, хто мае патрэбу.

Усякае ліхое слова няхай не выходзіць з вуснаў вашых, але толькі добрае дзеля збудавання, каб прынесла ласку тым, хто слухае.
 
Ніякае гнілое слова няхай не зыходзіць з вашых вуснаў, а толькі добрае для ўладкавання патрэбы [веры], каб яно давала ласку [Божую] тым, хто слухае.

Не засмучайце Святога Духа Божага, якім вы пазначаны на дзень адкуплення.
 
І не засмучайце Святога Духа Божага, Якім вы былі адзначаны пячаткаю на дзень выкупу.

Усякая горыч, раздражненне, гнеў, крык і блюзнерства няхай будуць выдалены ад вас разам з усякай злосцю.
 
Усялякая горыч, лютасць, гнеў, крык і лаянка няхай будуць узяты ад вас разам з усялякай злосцю.

Вы ж будзьце адзін да аднаго лагоднымі, міласэрнымі, даруйце адзін аднаму, як і Бог у Хрысце дараваў вам.
 
[І] будзьце адзінда аднаго добрымі, міласэрнымі, даруючы адзін аднаму, як і Бог у Хрысце дараваў вам.