Да Эфэсянаў 4 разьдзел

 

 

Дык я, вязень у Госпадзе, прашу вас жыць годна прыкліканьня, якім вы прыкліканы,

 

Дык малю вас я, вязень у Госпадзе, жыць годна паклікання, якім вы былі пакліканы,

са ўсякай мудрай супакорлівасьцю і лагоднасьцю, у доўгацярпеньні трываючы адзін аднаго з любоўю,

 

з усёю пакорамудрасцю і лагоднасцю, з доўгацярплівасцю, падтрымліваючы адзін аднаго ў любові,

імкнучыся захоўваць адзінства Духу ў саюзе міру.

 

стараючыся захоўваць адзінства Духу ў саюзе міру:

Адно Цела і адзін Дух, як і вы прыкліканы ў адной надзеі ва́шага прыклíканьня;

 

адно Цела і адзін Дух, як вы і былі закліканы ў адной надзеі вашага паклікання;

адзін Госпад, адна вера, адно хрышчэньне,

 

адзін Госпад, адна вера, адно хрышчэнне;

адзін Бог і Бацька ўсіх, Які над усімі і дзеля ўсіх і ва ўсіх вас.

 

адзін Бог і Бацька ўсіх, Які над усімі і праз усіх і ва ўсіх [нас].

Кожнаму ж з нас дадзена Багадаць водля меры дару Хрыстовага.

 

Кожнаму ж з нас была дадзена ласка паводле меры дару Хрыстовага.

Таму кажа: «Узыйшоўшы на вышыню паланіў палон і раздаў дары людзям».

 

Таму Пісанне кажа: «Узышоўшы на вышыню, Ён павёў у палон палонных і даў дары людзям».

А «узыйшоў» што ёсьць, як ня тое, што Ён перш сыйшоў у прадонныя часьціны зямлі?

 

А «ўзышоў» — што значыць, як не тое, што Ён і зышоў [спярша] у прадонныя часткі зямлі?

А Той, Хто сыйшоў, Ён ёсьць і Тым, Хто ўзыйшоў вышэй усіх Нябёсаў, каб напоўніць усё.

 

Той, Хто зышоў, ёсць і Тым, Хто ўзышоў найвышэй над усе нябёсы, каб напоўніць усё.

І Ён прызначыў адных Апосталамі, другіх прарокамі, іншых жа эвангелістамі, а другіх пастухамі і настаўнікамі,

 

І Ён Сам паставіў каго Апосталамі, каго прарокамі, каго дабравеснікамі, каго пастырамі і настаўнікамі

дзеля ўдасканаленьня сьвятых на патрэбу служэньня, дзеля збудаваньня Цела Хрыстовага,

 

дзеля ўдасканалення святых на патрэбы служэння, на будову Цела Хрыстова,

пакуль усе прыйдзем да адзінства веры і пазнаньня Сына Бога, да чалавека духова дасканалага, да меры ўзросту паўнаты Хрыста;

 

пакуль мы ўсе не прыйдзем да адзінства веры і пазнання Сына Божага, у чалавека дасканалага, у меру ўзросту паўнаты Хрыстовай,

каб мы больш ня былí як малыя дзеці, якія хістаюцца і захапляныя ўсякім ветрам вучэньня, падманам людзей, лісьлівасьцю і хітрынёй зма́ну,

 

каб мы ўжо не былі малымі дзецьмі, якіх кідае хвалямі і носіць па крузе ўсялякім ветрам вучэння ў чалавечым жульніцтве, у падступстве, каб звесці ў зман,

але жывучы ў праўдзе і любві ўзрасьці нам ва ўсім да (узросту) Ягонага, Які ёсьць Галава — Хрыстос,

 

але, трымаючыся праўды ў любові, ва ўсім узрасталі ў Таго, Хто ёсць Галава, Хрыстос;

ад Якога ўсё цела, злучанае і змацаванае праз усякую ўзаемазьвязку, праз дзейнасьць у сваю меру кожнага прыналежніка цела робіць прырост для збудаваньня самога сябе ў любові (Божай).

 

з Якога ўсё Цела, злучанае і звязанае кожным суставам праз дзейнасць у сваю меру кожнай часткі, здзяйсняе рост Цела для стварэння самога сябе ў любові.

Гэта кажу і сьведчу ў Госпадзе таму, каб вы больш ня жылі так, як і астатнія народы жывуць, у марнасьці розуму свайго,

 

Дык гэта кажу і сведчу ў Госпадзе: каб вы ўжо не хадзілі, як і язычнікі ходзяць у марнасці свайго розуму,

будучы запамрочанымі ў розуме, зьяўляючыся адчужанымі ад жыцьця (паводля) Бога, з прычыны іхняга няведаньня, якое ў іх праз жорсткасьць сэрца іхняга.

 

будучы запамарочаныя ў розуме, адчужаныя ад жыцця Божага з-за ўласцівага ім няведання, з-за акамянеласці іх сэрца;

Яны, атупеўшы, аддалíся распусьце, каб рабіць усякі бруд у прагавітасьці.

 

яны, зрабіўшыся нячулымі, аддаліся распусце, каб рабіць у прагнасці ўсялякую нечысціню.

Але вы ня так пазналі Хрыста,

 

Але вы не так навучыліся Хрысту,

таму што вы ўжо пра Яго пачу́лі і ў Ім навучаны, бо праўда ў Ісусе:

 

калі сапраўды вы чулі Яго і ў Ім былі навучаны, — бо праўда ў Ісусе, —

таму вам трэба адкінуць міну́лы вобраз жыцьця старога чалавека, які парахнее ў пажаданьнях абману,

 

зняць з сябе ранейшыя паводзіны старога чалавека, які псуецца ад пажадлівасцяў падману,

але абнаўляцца духам розуму вашага

 

і абнаўляцца духам вашага розуму,

і апрануцца ў новага чалавека, створанага паводля (вобраза і падабенства) Бога ў праведнасьці і сьвятасьці праўды.

 

і апрануцца ў новага чалавека, які створаны паводле Бога ў праведнасці і святасці праўды.

Дзеля гэтага, адкінуўшы ілжу, гаварыце праўду кожны бліжняму свайму, бо мы ёсьць чэлясы адзін аднаму.

 

Таму, адкінуўшы хлусню, кажыце праўду кожны свайму блізкаму, бо мы члены адзін аднаму.

І ня грашыце, становячыся разгневанымі: сонца ня заходзь у гневе вашым;

 

Гневайцеся, але не грашыце: няхай не заходзіць сонца пры вашай разгневанасці,

і ня давайце мейсца дыябалу.

 

і не давайце месца д’яблу1.

Хто крадзе, няхай больш ня крадзе, але лепш хай працуе, робячы карыснае рукамі, каб яму мець, што даць таму, хто мае патрэбу.

 

Хто крадзе, няхай больш не крадзе, а лепш хай працуе, зарабляючы сваімі рукамі дабро, каб мог успамагчы таму, хто мае патрэбу.

Ніякае дрэннае слова ня павінна выходзіць з вуснаў вашых, але толькі добрае для патрэбы збудаваньня, каб яно прыносіла Багадаць тым, хто слухае.

 

Ніякае гнілое слова няхай не зыходзіць з вашых вуснаў, а толькі добрае для ўладкавання патрэбы [веры], каб яно давала ласку [Божую] тым, хто слухае.

І ня засмучайце Сьвятога Духа Бога, Якім вы запячатаны ў дзень адкупленьня.

 

І не засмучайце Святога Духа Божага, Якім вы былі адзначаны пячаткаю на дзень выкупу.

Усякае раздражненьне і лютасьць, і гнеў, і крык, і ліхаслоўе хай будуць выдалены ад вас (разам) з усялякай злосьцю,

 

Усялякая горыч, лютасць, гнеў, крык і лаянка няхай будуць узяты ад вас разам з усялякай злосцю.

але будзьце адзін да аднаго добрымі, спагадлівымі, даруючы адзін аднаму, як і Бог у Хрысьце дараваў вам.

 

[І] будзьце адзінда аднаго добрымі, міласэрнымі, даруючы адзін аднаму, як і Бог у Хрысце дараваў вам.