Да Эфэсянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Эфэсянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла
І вас мяртвых праступкамі й грахамі вашымі,
І вы былі мёртвымі з-за праступкаў і грахоў вашых,
ў якіх вы калісь звычаем гэтага сьвету жылі, згодна з уладаю князя сіл паветра, духа, што дзее цяпер у сынох бунту.
у якіх вы калісьці жылі згодна са звычаямі гэтага свету, па волі князя, які ўладарыць у паветры, духа, які дзейнічае цяпер у сынах непаслухмянасці.
Між тымі й мы ўсе калісь жылі у нашых похацях цялесных, выконваючы прымхі цела і прыродных нахілаў, будучы з натуры дзяцьмі гневу, як і другія.
Сярод іх мы ўсе таксама калісьці жылі паводле імкненняў нашага цела, выконваючы жаданні цела і думак, і былі па прыродзе дзецьмі гневу, як і астатнія.
Але Бог, багаты міласэрдзям дзеля вялікае любасьці свае, якою умілаваў нас,
А Бог, будучы багатым на міласэрнасць, у сваёй вялікай любові палюбіў нас,
мяртвых праступкамі ажывіў нас разам з Хрыстусам — ласкаю ды збаўлёныя —
і нас, мёртвых з-за грахоў, ажывіў разам з Хрыстом. Вы збаўлены ласкаю.
і разам з гробу збудзіў ды ў небе асадзіў у Хрыстусе;
Ён уваскрасіў і пасадзіў нас на нябёсах у Хрысце Езусе,
каб у наступных вякох аказаць мог багацьце свае ласкі з дабраты свае да нас у Хрыстусе Езусе.
каб паказаць у наступных вяках нязмернае багацце сваёй ласкі праз дабрыню да нас у Хрысце Езусе.
Вы бо ласкаю збаўлёныя празь веру; і-то не ад вас: бо (і яна) дар Божы —
Вы ж збаўлены ласкаю праз веру. І гэта не ад вас, гэта Божы дар.
не за учынкі, каб ніхто не хваліўся.
І не ад учынкаў, каб ніхто не хваліўся.
Бо мы стварэнні ягоныя, у Хрыстусе Езусе, стварэнні для добрых дзел, загадзе Богам празначаных для нашага выконвання.
Мы — Яго справа, створаныя ў Хрысце Езусе для добрых учынкаў, якія Бог загадзя падрыхтаваў, каб мы паступалі згодна з імі.
Памятайце, восьжа, што вы, калісь пагане целам, празываныя «неабразанцамі» ад так званага абразання рукатворнага на целе,
Таму памятайце, што калісьці вы, язычнікі, якіх завуць «неабрэзанымі» тыя, што называюцца абрэзанымі з прычыны знаку, зробленага рукою на целе,
былі тады бяз Хрыстуса, адлучаныя ад правоў ізраельскага грамадзянства, чужыя запаветным абяцанням, без надзеі і бяз Бога на гэтым сьвеце.
былі ў той час без Хрыста, адкінутымі ад ізраэльскага грамадства і чужымі запавету абяцання. Вы не мелі надзеі і былі бязбожнікамі ў свеце.
Цяпер-жа ў Хрыстусе Езусе вы, калісь далёкія, сталіся блізкімі крывёю Хрыстуса.
Цяпер у Хрысце Езусе вы, якія калісьці былі далёка, сталіся блізкімі дзякуючы крыві Хрыста.
Ён бо — ёсьць мір-згода нашая, што ўтварыў з двух адно, скрышыўшы сьцяну перапоны варожасьці ў целе сваім:
Ён — спакой наш, які ўчыніў адно і другое адзіным і мур варожасці,
сказаваў закон цьвёрдых наказаў прыказанняў, каб із двух зрабіць у сабе аднаго новага чалавека, ладзячы мір-згоду,
што падзяляў, зруйнаваў у сваім целе. А Закон запаведзяў знішчыў навучаннем, каб з двух стварыць у сабе аднаго новага чалавека, усталёўваючы спакой,
і пагадзіў з Богам абодвых у вадным целе праз крыж, умарыўшы ім варожасьць.
і ў адным целе зноў прымірыць з Богам адных і другіх праз крыж, забіўшы ў сабе тую варожасць.
Ён, прыйшоўшы, дабравесьціў супакой вам, далёкім і блізкім;
Прыйшоўшы, Ён абвясціў спакой вам, якія далёка, і спакой тым, якія блізка.
праз Яго бо і адны і другія маем доступ да Айца ў адным Духу.
Бо праз Яго мы, адны і другія, маем доступ у адным Духу да Айца.
Дык вы ўжо ня чужынцы й ня прыходжыя, а суграмадзяне сьвятых і дамашнія ў Бога,
Таму вы ўжо не чужыя і не прыхадні, але суграмадзяне святых і дамачадцы Бога,
асталяваныя на фундаманце Апосталаў і Прарокаў, дзе вуглавым каменем ёсьць сам Хрыстус.
умацаваныя на падмурку апосталаў і прарокаў, дзе сам Езус Хрыстус з’яўляецца вуглавым каменем,
На Ім уся будыніна, стройна споеная, вырастае ў Святыню Божую,
на якім кожны складзены будынак вырастае як святая святыня ў Пану.
на якой і вы будуецеся на прыбытак Бога ў Духу.
У Ім і вы разам будуецеся, каб быць жыллём Бога ў Духу.
