1 Яна 4 разьдзел
Першае пасланьне Яна
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Праваслаўнай Царквы
Мілыя мае! Не кажнаму духу верце, але распазнавайце духаў, ці яны ад Бога, шмат бо хвальшывых прарокаў выйшла на сьвет.
Узлю́бленыя! не кожнаму ду́ху ве́рце, а выпрабо́ўвайце ду́хаў, ці ад Бога яны, таму што многа лжэпраро́каў з’явíлася ў све́це.
А духа Божага пазнаецца вось з чаго: кажны дух, які вызнае, што Езус Хрыстус прыйшоў у целе, з Бога ёсьць;
Духа Божага пазнава́йце так: кожны дух, што вызнае́ Іісуса Хрыста, Які прыйшоў у плоці, ёсць ад Бога;
а кажны дух, што Езуса не вызнае, ня ёсьць ад Бога, але ёсьць гэным Антыхрыстам, аб якім вы чулі, што прыдзе і цяпер вось ужо ёсьць на сьвеце.
а кожны дух, што не вызнае́ Іісуса Хрыста, Які прыйшоў у плоці, не ёсць ад Бога, а гэта дух анты́хрыста, пра якога вы чу́лі, што ён пры́йдзе, і ён цяпер ужо ў све́це.
Вы, дзеткі, з Бога і паканалі іх, большы бо Той, Хто ў вас ёсьць, чым той, што ў сьвеце.
Дзеткі! вы ад Бога, і вы перамаглí іх; бо Той, Хто ў вас, бо́льшы за таго́, хто ў свеце.
Яны ёсьць зы сьвету, таму й гавораць па-сьвецку й сьвет іх слухае.
Яны ад свету, таму і гаво́раць так, як гаворыць свет, і свет слу́хае іх.
Мы з Бога ёсьць; хто знае Бога, слухае нас; а хто ня з Бога, ня слухае нас; з гэтага й распазнаём духа праўды і духа маны.
Мы ад Бога; хто зна́е Бога, той слу́хае нас; хто не ад Бога, той не слу́хае нас. Па гэтым пазнаём ду́ха íсціны і ду́ха маны́.
Любыя мае! Любем адзін другога, бо любасьць ад Бога ёсьць; і кажны, хто любіць, з Бога народжаны ды знае Бога;
Узлю́бленыя! дава́йце бу́дзем любíць адзін аднаго́, таму што любоў ад Бога, і кожны, хто лю́біць, той наро́джаны ад Бога і зна́е Бога;
а хто ня любіць — не пазнаў Бога, Бог бо ёсьць любасьць.
хто не лю́біць, той не спазна́ў Бога, таму што Бог ёсць любоў.
У тым выявілася Божая любасьць да нас, што Бог спаслаў на сьвет адзінароднага Сына свайго, каб мы жылі праз Яго.
Любоў Божая да нас адкры́лася ў тым, што Бог пасла́ў у свет Сы́на Свайго Адзінаро́днага, каб мы атрыма́лі жыццё праз Яго.
Любасьць у тым, што ня мы Бога палюбілі, але Ён першы узлюбіў нас і спаслаў свайго Сына дзеля зласкаўоення за грахі нашы.
У тым любоў, што не мы ўзлюбíлі Бога, а Ён узлюбíў нас і пасла́ў Сы́на Свайго як уміласціўле́нне за грахí нашы.
Найдаражэйшыя! Калі нас палюбіў гэтак Бог, дык і мы павінны любіць адзін другога.
Узлю́бленыя! калі так узлюбíў нас Бог, то і мы павíнны любíць адзін аднаго́.
Бога ніхто ніколі ня бачыў, калі мы ўзаемна любімся, дык Бог прабывае ў нас, і любасьць Яго ў нас ёсьць дасканальная.
Бога ніхто ніколі не ба́чыў; калі мы лю́бім адзін аднаго́, то Бог знахо́дзіцца ў нас, і любоў Яго ў нас даскана́лая.
Што Ён прабывае ў нас, а мы ў Ім, дык гэта пазнаём з таго, што даў нам з Духа Свайго.
Мы пазнаём, што знахо́дзімся ў Ім і Ён у нас, па тым, што ад Духа Свайго Ён даў нам.
І мы бачылі ды сьветчым, што Айцец паслаў Сына, Збавіцеля Сьвету.
І мы ба́чылі і све́дчым, што Айцец пасла́ў Сы́на Спасíцелем све́ту.
Хто вызнае, што Езус ёсьць Сынам Божым, у тым прабывае Бог, а ён у Богу.
Хто вызнае́, што Іісус — Сын Божы, у тым знахо́дзіцца Бог, і ён у Богу.
Мы пазналі міласьць, якую мае да нас Бог, ды ўверылі ў яе. Бог ёсьць міласьцю і хто трывае ў міласьці, ў Богу трывае, а Бог трывае ў ім.
І мы спазна́лі і вераю прынялí любоў, якую Бог ма́е да нас. Бог — гэта любоў, і хто знахо́дзіцца ў любо́ві, той знахо́зіцца ў Богу, і Бог у ім.
Міласьць Бога з намі датаго дасканаліцца, што мы маем надзею на дзень суду, бо які Ён, гэткія й мы ў гэтым сьвеце.
Любоў такой даскана́ласці дасяга́е ў нас, што мы будзем мець адва́гу ў дзень суда́, бо які Ён, такія і мы ў све́це гэтым.
У любасьці няма боязі, дасканальная любасьць выганяе боязь, яна бо наводзіць прыгнобу; хто баіцца, той у любасьці ня ёсьць дасканальны.
У любо́ві няма стра́ху, а даскана́лая любоў праганя́е страх, бо ў стра́ху ёсць пакара́нне; і хто баіцца, той недаскана́лы ў любо́ві.
Мы восьжа любім Бога, бо Ён першы ўмілаваў нас.
Мы лю́бім Яго, бо Ён першы ўзлюбíў нас.
Каліб хто казаў, што любіць Бога, а брата свайго ненавідзеўбы, той ілгун; бо той, хто ня любіць брата свайго, якога бачыць, якжа можа Бога любіць, Якога ня бачыць?
Калі хто кажа: «я люблю Бога», а бра́та свайго ненавíдзіць, то ён ілгу́н; бо хто не лю́біць бра́та свайго, якога ба́чыць, як можа любíць Бога, Якога не ба́чыць?
І мы гэткае прыказанне маем ад Бога: каб хто любіць Яго, любіў і брата свайго.
І мы ма́ем ад Яго такую за́паведзь, каб той, хто лю́біць Бога, любíў і бра́та свайго.
