2 да Карынфянаў 6 разьдзел

 

 

Мы-ж, як памагаючыя, даём напамін вам, каб атрымоўваную ласку Божую не ударэмніваць.

 

Кажа бо: ў часе дагодным я выслухаў цябе, а ў дню збаўлення памог табе. Цяпер вось час прыятлівы, цяпер вось дзень збаўлення.

 

Нікому ні ў чым не даём згоршання, каб ня была зганена паслуга нашая;

 

але у ва ўсім выяўляем сябе, як слуг Божых, у вялікай цярплівасці, у бядзе, у журбе, у прыгнобе;

 

пад сьцёбаннем, у вязьніцах, у закалотах, у працы, у няспанні ды постах;

 

у чыстасьці, у дабраведзе ды дабрадушнасьці, ў Сьвятым Духу ды шчырай любасьці;

 

у слове праўды, у моцы Божай, із зброяй справядлівасьці у правіцы ды левіцы;

 

у чэсьці ды ў ганьбе, у добрай ды благой славе, як зводнікі аднак праўдамоўныя;

 

як няведамыя, але добра знаныя, нібы-то ўміраючыя, ды ўсё жывыя; як караныя ды не замораныя;

 

як сумныя, а заўсёды вясёлыя; як убогія, а многіх узбагачаючыя, нічога ня маючыя ды ўсім валадаючыя.

 

Вусны нашыя расчыніліся да вас, Карынтыйцы, сэрца нашае расшырылася.

 

Вам ня цесна у нас, цесната — у сэрцах вашых.

 

Дзеля ўзаемнасьці — гавару як да сыноў — расшырэцеся і вы.

 

Не ўпрагайцеся ў ярмо зь нявернымі; якое бо судзейніцтва справядліўства зь беззаконнем? Або што супольнае між сьвятлом і цемраю?

 

Ці што за хаўрус Хрыстуса з Бэліялем, а — вернага зь няверным?

 

І што за ўзаеміны Божай эклезіі з балванамі? Мы-ж сьвятыня Бога Жывога, як сам Бог сказаў: «Пасялюся ў іх і хадзіціму сярод іх ды буду Богам іхнім, а яны Мне будуць народам. (Лев. 25:16)»

 

Таму выйдзьце з-паміж іх і адлучэцеся — кажа Госпад — і не дакранайцеся нячыстага нічога, а Я прыму вас;

 

ды Айцом буду вам, а вы будзеце Мне сынамі й дочкамі — кажа Усёмагутны Госпад.