2 да Карынфянаў 6 разьдзел

 

 

Мы-ж, як памагаючыя, даём напамін вам, каб атрымоўваную ласку Божую не ударэмніваць.

 

І працуючы разам [з Ім], мы просім, каб ласка Божая не надарма была атрыманая вамі.

Кажа бо: ў часе дагодным я выслухаў цябе, а ў дню збаўлення памог табе. Цяпер вось час прыятлівы, цяпер вось дзень збаўлення.

 

Бо Ён кажа: «У час прыемны Я выслухаў цябе і ў дзень збаўленьня дапамог табе». Вось, цяпер час адпаведны, вось, цяпер дзень збаўленьня!

Нікому ні ў чым не даём згоршання, каб ня была зганена паслуга нашая;

 

Мы нікому ні ў чым не даем спатыкненьня, каб ня ганілася служэньне,

але у ва ўсім выяўляем сябе, як слуг Божых, у вялікай цярплівасці, у бядзе, у журбе, у прыгнобе;

 

але ў-ва ўсім адрэкамэндоўваем вам сябе, як служыцеляў Божых, у вялікай цярплівасьці, у прыгнётах, у патрэбах, у ўцісках,

пад сьцёбаннем, у вязьніцах, у закалотах, у працы, у няспанні ды постах;

 

у зьбіцьці, у вязьніцах, у забурэньнях, у працах, у чуваньнях, у пастах,

у чыстасьці, у дабраведзе ды дабрадушнасьці, ў Сьвятым Духу ды шчырай любасьці;

 

у чысьціні, у веданьні, у доўгацярплівасьці, у ласкавасьці, у Духу Сьвятым, у любові некрывадушнай,

у слове праўды, у моцы Божай, із зброяй справядлівасьці у правіцы ды левіцы;

 

у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй праведнасьці ў правай і ў левай руцэ,

у чэсьці ды ў ганьбе, у добрай ды благой славе, як зводнікі аднак праўдамоўныя;

 

у славе і ганьбе, у ганьбаваньні і пахвале; нібы падманшчыкі, але праўдзівыя,

як няведамыя, але добра знаныя, нібы-то ўміраючыя, ды ўсё жывыя; як караныя ды не замораныя;

 

як невядомыя, але пазнаваныя; як тыя, што паміраюць, але, вось, мы жывыя; як караныя, але не забіваныя;

як сумныя, а заўсёды вясёлыя; як убогія, а многіх узбагачаючыя, нічога ня маючыя ды ўсім валадаючыя.

 

як засмучаныя, але заўсёды радасныя; як убогія, але многіх узбагачаем; як нічога ня маем, але ўсім валодаем.

Вусны нашыя расчыніліся да вас, Карынтыйцы, сэрца нашае расшырылася.

 

Вусны нашыя расчыніліся да вас, Карыньцяне, сэрца нашае пашырылася.

Вам ня цесна у нас, цесната — у сэрцах вашых.

 

Вам ня цесна ў нас, але ў сэрцах вашых цесна.

Дзеля ўзаемнасьці — гавару як да сыноў — расшырэцеся і вы.

 

Дзеля гэткае ж платы кажу [вам], як дзецям, пашырцеся і вы.

Не ўпрагайцеся ў ярмо зь нявернымі; якое бо судзейніцтва справядліўства зь беззаконнем? Або што супольнае між сьвятлом і цемраю?

 

Ня будзьце пад чужым ярмом з бязьвернымі, бо якое таварыства праведнасьці і беззаконьня? Якая супольнасьць у сьвятла з цемраю?

Ці што за хаўрус Хрыстуса з Бэліялем, а — вернага зь няверным?

 

А якая згода ў Хрыста з Бэліярам? Ці якая частка ў вернага з бязьверным?

І што за ўзаеміны Божай эклезіі з балванамі? Мы-ж сьвятыня Бога Жывога, як сам Бог сказаў: «Пасялюся ў іх і хадзіціму сярод іх ды буду Богам іхнім, а яны Мне будуць народам. (Лев. 25:16)»

 

Ці якая лучнасьць у бажніцы Божай з ідаламі? Бо вы — бажніца Бога Жывога, як сказаў Бог: «Буду жыць у іх і буду хадзіць з імі; і буду іхнім Богам, і яны будуць Маім народам».

Таму выйдзьце з-паміж іх і адлучэцеся — кажа Госпад — і не дакранайцеся нячыстага нічога, а Я прыму вас;

 

Дзеля гэтага: «Выйдзіце спасярод іх і аддзяліцеся, — кажа Госпад, — і не дакранайцеся да нячыстага, і Я прыйму вас».

ды Айцом буду вам, а вы будзеце Мне сынамі й дочкамі — кажа Усёмагутны Госпад.

 

«І Я буду вам Айцом, і вы будзеце Мне сынамі і дочкамі, — кажа Госпад Усеўладны».