2 да Карынфянаў 6 разьдзел

 

 

Мы-ж, як памагаючыя, даём напамін вам, каб атрымоўваную ласку Божую не ударэмніваць.

 

Як супрацоўнікі, мы заклікаем, каб вы не прымалі дарэмна Божай ласкі.

Кажа бо: ў часе дагодным я выслухаў цябе, а ў дню збаўлення памог табе. Цяпер вось час прыятлівы, цяпер вось дзень збаўлення.

 

Бо Ён кажа: «У час спрыяльны Я пачуў цябе і ў дзень збаўлення дапамог табе». Вось цяпер час спрыяльны, вось цяпер дзень збаўлення.

Нікому ні ў чым не даём згоршання, каб ня была зганена паслуга нашая;

 

Мы нікому ні ў чым не даём спатыкацца, каб не знайшлося заганы ў нашым служэнні,

але у ва ўсім выяўляем сябе, як слуг Божых, у вялікай цярплівасці, у бядзе, у журбе, у прыгнобе;

 

але ва ўсім выяўляем сябе як слугаў Божых: у вялікай цярплівасці, у турботах, у патрэбе, ва ўціску,

пад сьцёбаннем, у вязьніцах, у закалотах, у працы, у няспанні ды постах;

 

пад ударамі, у вязніцах, у хваляваннях, у працы, у чуванні, у посце,

у чыстасьці, у дабраведзе ды дабрадушнасьці, ў Сьвятым Духу ды шчырай любасьці;

 

у чыстасці, у пазнанні, у велікадушнасці, у ласкавасці, у Духу Святым, у некрывадушнай любові,

у слове праўды, у моцы Божай, із зброяй справядлівасьці у правіцы ды левіцы;

 

у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй справядлівасці ў правай і ў левай руцэ,

у чэсьці ды ў ганьбе, у добрай ды благой славе, як зводнікі аднак праўдамоўныя;

 

праз славу і бясслаўе, праз ганьбу і прызнанне. Мы нібы ашуканцы, але праўдзівыя;

як няведамыя, але добра знаныя, нібы-то ўміраючыя, ды ўсё жывыя; як караныя ды не замораныя;

 

нібы невядомыя, але нас пазнаюць; нібы паміраючыя, але вось мы жывём; нібы пакараныя, але не забітыя;

як сумныя, а заўсёды вясёлыя; як убогія, а многіх узбагачаючыя, нічога ня маючыя ды ўсім валадаючыя.

 

нібы засмучаныя, але заўсёды радуемся; нібы ўбогія, але многіх узбагачаем; нібы нічога не маем, але ўсім валодаем.

Вусны нашыя расчыніліся да вас, Карынтыйцы, сэрца нашае расшырылася.

 

Вусны нашыя адкрыліся перад вамі, карынцяне, і сэрца нашае сталася шырокім.

Вам ня цесна у нас, цесната — у сэрцах вашых.

 

Вам не цесна ў нас, але вашае нутро цеснае.

Дзеля ўзаемнасьці — гавару як да сыноў — расшырэцеся і вы.

 

Адплаціце тым жа. Кажу, як дзецям, адкрыйцеся і вы.

Не ўпрагайцеся ў ярмо зь нявернымі; якое бо судзейніцтва справядліўства зь беззаконнем? Або што супольнае між сьвятлом і цемраю?

 

Не хадзіце пад чужым ярмом з няверуючымі! Бо якая лучнасць справядлівасці з беззаконнем? Што агульнага паміж святлом ды цемраю?

Ці што за хаўрус Хрыстуса з Бэліялем, а — вернага зь няверным?

 

Што за згода паміж Хрыстом і Бэліарам? Што яднае веруючага з няверуючым?

І што за ўзаеміны Божай эклезіі з балванамі? Мы-ж сьвятыня Бога Жывога, як сам Бог сказаў: «Пасялюся ў іх і хадзіціму сярод іх ды буду Богам іхнім, а яны Мне будуць народам. (Лев. 25:16)»

 

Што святыня Бога мае агульнага з ідаламі? Мы — святыня жывога Бога, як сказаў Бог: «Пасялюся ў іх і буду хадзіць,і буду іх Богам, а яны будуць Маім народам.

Таму выйдзьце з-паміж іх і адлучэцеся — кажа Госпад — і не дакранайцеся нячыстага нічога, а Я прыму вас;

 

Таму выйдзіце ад іхі адлучыцеся, — кажа Пан, —і не дакранайцеся да нячыстага,і Я прыму вас,

ды Айцом буду вам, а вы будзеце Мне сынамі й дочкамі — кажа Усёмагутны Госпад.

 

і буду вам Айцом,а вы будзеце Мне сынамі і дочкамі», —кажа Усемагутны Пан.