2 да Карынфянаў 11 разьдзел

 

 

О, каліб вы маглі крошаньку суцерпець майго адчайдумства! Дый вы-ж церпіце мяне!

 

Каб жа вы хоць крыху былі паблажлівыя да маёй неразважлівасці. Але вы і так паблажлівыя да мяне!

Я бо зайздросна руплівы аб вас рупнасьцяй Божай, таму што заручыў вас мужу адзінаму, каб чыстаю дзявіцай перад Хрыстусам вас паставіць.

 

Бо я руплюся пра вас рупнасцю Божаю. Я заручыў вас з адзіным мужам, каб паставіць вас перад Хрыстом як чыстую дзеву.

Але баюся, каб, як зьмей сваёю хітрасьцю зьвёў Еву, гэтак і вашыя думкі ня былі папсаваныя, адхінуўшыся ад чыстае прастаты ў Хрыстусе.

 

Аднак баюся, каб так, як змей хітрасцю сваёй падмануў Еву, не былі зведзеныя думкі вашыя ад прастаты і беззаганнасці, што ў Хрысце.

Бо каліб хто, прыйшоўшы, пачаў абвяшчаць вам іншага Хрыстуса, як мы вам абвяшчалі, або каліб вы прынялі іншага Духа, як той, каторага атрымалі, ці іншую Эванэлію, як тая, каторую дасталі, — то вы быліб вельмі цярплівымі.

 

Бо вы ахвотна прымаеце таго, хто прыходзіць і прапаведуе вам іншага Езуса, якога мы не прапаведавалі, прымаеце іншага духа, а не таго, якога ўжо атрымалі, ці іншае Евангелле, а не тое, якое ўжо прынялі.

Аднак думаю, што я ні ў чым ня менш выканаў за вялікіх Апосталаў;

 

Але думаю, што я зусім не ніжэйшы за найвышэйшых Апосталаў.

бо калі я недарэка ў красамоўстве, то ўсёж — ня ў ведзе; у ва ўсім-жа мы добра ведамыя вам.

 

Хоць я і невук у красамоўстве, але не ў пазнанні. Урэшце, усяляк і ва ўсім мы адкрыліся вам.

Няўжо я дапусьціўся праступку ў тым, што унізаў сябе, каб узвысіць вас, што задарма дабравесьціў вам Эванэлю Божую?

 

Ці зграшыў я тым, што прыніжаў сябе, каб узвысіць вас, бо бескарысліва прапаведаваў вам Божае Евангелле?

Іншыя эклезіі абіраў я, дастаючы ад іх утрыманне, каб магчы служыць вам;

 

Я абіраў іншыя Касцёлы, прымаючы плату, дзеля служэння вам.

і будучы ў вас ды церпячы нястачу, не дакучаў нікому, бо недахопы мае пакрывалі браты прыйшоўшыя з Макэдоніі; ды й ва ўсём захаваўся я й захаваюся, не абцяжваючы вас.

 

Будучы ў вас ды церпячы нястачу, нікому не дакучаў, бо патрэбы мае пакрылі браты, якія прыйшлі з Македоніі. Ды і ва ўсім я стараўся і стараюся не быць для вас цяжарам.

Як ёсьць у ва мне Хрыстусава праўда, так пахвала гэтая не адымецца ад мяне ў граніцах Ахаі.

 

Як ёсць ува мне праўда Хрыстовая, так гэтая пахвала мая не сціхне ў землях Ахаі.

Чаму? Ці таму, што ня люблю вас? Богу ведама!

 

Чаму? Ці таму, што не люблю вас? Бог ведае!

А што раблю, тое рабіціму йдалей, каб адцяць нагоду тым, што яе шукаюць, каб у чым хваляцца, у тым аказаліся гэткіміж, як і мы.

 

Але тое, што раблю, буду рабіць далей, каб не даць жадаючым нагоду хваліцца тым, чым хвалімся мы.

Бо такія фальшапосталы, гэта працаўнікі крывадушныя, што прыкідаюцца Апосталамі Хрыстуса.

 

Бо гэта фальшывыя апосталы, крывадушныя працаўнікі, якія ўдаюць з сябе апосталаў Хрыста.

І няма дзіва, бо-ж і сам шатан крывіць із сябе анела сьвятла;

 

І не дзіва, бо паколькі сам сатана ўдае з сябе анёла святла,

не дзіўная тады рэч, калі й слугі ягоныя строяць канец іхні будзе водле учынкаў іхніх.

 

то і слугі яго ўдаюць слугаў справядлівасці. Канец іх будзе паводле іх учынкаў.

Я зноў скажу: хай ніхто не ўважае мяне за недарэку; а калі — не, дык прымеце мяне хоць як недарэку, каб і мне крыху было чым пахваліцца.

 

Ізноў кажу, каб ніхто не палічыў мяне неразумным. А калі не, то прыміце мяне як неразумнага, каб і мне крыху чым пахваліцца.

Што скажу, то казаціму не водле Бога, але якбы не да рэчы пры гэткім адчаю гаварыць аб сабе.

 

Што кажу, тое кажу не паводле Пана, але як бы ў шаленстве, маючы падставу для пахвалы.

Як многія хваляцца водле цела, то і я буду хваліцца;

 

Паколькі многія хваляцца паводле цела, я таксама буду хваліцца.

бо вы людзі разумныя, ахвотна церпіце неразумных;

 

Бо вы, будучы разумнымі, ахвотна церпіце неразумных.

церпіце, як вас хто няволіць, як хто аб’ядае, як хто абірае, як хто дмецца, як хто па твары б’ецца.

 

Церпіце, калі хтосьці вас знявольвае, калі хтосьці аб’ядае, калі хтосьці выкарыстоўвае, калі хтосьці ўзвышаецца, калі хтосьці б’е вас па твары.

На сорам сабе кажу, што на гэта у нас быццам не хапала сіл; але ў чым-бы там хто ні выяўляў сьмеласьці хваліцца, сьмею (недарэчна кажучы) і я.

 

Кажу з сорамам, што мы як быццам знясіленыя. Калі хто адважваецца нечым хваліцца, то, кажучы неразважліва, адважуся і я.

Яны Гэбрэйцы — і я; яны Ізраэльцы — і я; яны насенне Абрагама — і я;

 

Яны габрэі? Я таксама. Яны ізраэльцяне? Я таксама. Яны патомства Абрагама? І я.

Хрыстусавы слугі? — Я (адчайна кажучы) куды болей за іх: у бязьлікай працы, у частых вязьніцах, у надмерных ранах, у сьмяротных небясьпеках частых.

 

Яны слугі Хрыста? Нібы шалёны кажу, я больш: больш у працы, больш у цямніцах, у ранах празмерных і шмат разоў пры смерці.

Ад Юдэеў дастаў п’яць раз сорак без аднаго (удараў);

 

Ад юдэяў атрымаў я пяць разоў па сорак удараў без аднаго.

тройчы білі мяне кіямі, раз каменнямі; тройчы карабель тануў пада мною ды дзень і ноч прабыў я пад вадою;

 

Тройчы мяне білі кіямі, аднойчы каменавалі, тройчы я цярпеў караблекрушэнне, ноч і дзень прабыў я ў марской глыбіні.

шмат разоў быў у падарожжах, у небясьпеках на рэках, у небясьпеках разбойніцкіх, у небясьпеках суродзіцкіх, у небясьпеках паганскіх, у небясьпеках места, у небясьпеках пустыні, у небясьпеках мора, у небясьпеках сярод братвы хвальшывае;

 

Часта быў у падарожжах, у небяспецы на рэках, у небяспецы ад разбойнікаў, у небяспецы ад суайчыннікаў, у небяспецы ад язычнікаў, у небяспецы ў горадзе, у небяспецы на пустыні, у небяспецы на моры, у небяспецы сярод фальшывых братоў,

у працы й зьнямозе ды частым бяссонні, у голадзе, смазе ды частым посьце, у нагасьці у холадзе.

 

у працы і знямозе, часта ў недасыпанні, у голадзе і смазе, часта ў посце, у холадзе і галечы.

Апрача пабочных, у мяне штодзенная напалеглая турбота аб усіх эклезіях.

 

Акрамя іншых рэчаў, на мне штодня ляжыць клопат аб усіх Касцёлах.

Хто зьнемагаецца, з кім-бы і я не зьнемагаўся? Хто спакушаецца, каб не гарэў і я?

 

Калі хто знемагае, ці я не знемагаю? Калі хто зазнае згаршэнне, ці я не пакутую?

Калі выпадае хваліцца, дык немаччу маёю хваліцца буду.

 

Калі трэба хваліцца, то буду хваліцца сваёю слабасцю.

Бог і Айцец Усеспадара нашага Езуса Хрыстуса, дабраслаўлёны навекі, ведае, што я ня лгу.

 

Бог і Айцец Пана Езуса, благаслаўлены навекі, ведае, што я не хлушу.

У Дамаску намесьнік караля Арэты пільнаваў места Дамаскэнцаў, каб схапіць мяне;

 

У Дамаску намеснік караля Арэты пільнаваў горад дамаскійцаў, жадаючы мяне схапіць,

але я у кошыку быў праз вакно сьценнае спушчаны і гэтак уцёк зь ягоных рук.

 

але ў кашы мяне спусцілі праз адтуліну ў муры, і я ўцёк ад ягоных рук.