2 да Карынфянаў 6 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла
Мы-ж, як памочнікі, молім вас, каб ласка Божая не надарма́ была прынята вамі.
Як супрацоўнікі, мы заклікаем, каб вы не прымалі дарэмна Божай ласкі.
(Бо сказана: у час прые́мны Я выслухаў цябе́ і ў дзе́нь збаўле́ньня памог табе́ (Ісая 49:8). Вось і цяпе́р час прые́мны, вось цяпе́р дзе́нь збаўле́ньня!)
Бо Ён кажа: «У час спрыяльны Я пачуў цябе і ў дзень збаўлення дапамог табе». Вось цяпер час спрыяльны, вось цяпер дзень збаўлення.
Мы нікому не кладзе́м ніякага спаткне́ньня, каб ня было зьняважа́на служэньне.
Мы нікому ні ў чым не даём спатыкацца, каб не знайшлося заганы ў нашым служэнні,
Але ў-ва ўсім выяўляем сябе́, як служкі Божыя, у вялікай цярплівасьці, у горы, у недастатках, у ўціску,
але ва ўсім выяўляем сябе як слугаў Божых: у вялікай цярплівасці, у турботах, у патрэбе, ва ўціску,
пад ударамі, у вастрогах, у выгнаньні, у працы, у чуваньні, у пастох,
пад ударамі, у вязніцах, у хваляваннях, у працы, у чуванні, у посце,
у чыстасьці, у мудрасьці, у ве́лічы душы, у дабраце́, у Духу Сьвятым, у любві некрывадушнай,
у чыстасці, у пазнанні, у велікадушнасці, у ласкавасці, у Духу Святым, у некрывадушнай любові,
у слове праўды, у сіле Божай, з зброяй праўды ў правай і ў ле́вай руцэ,
у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй справядлівасці ў правай і ў левай руцэ,
праз славу й ганьбу, заганы й пахвалы; нібы ашуканцы, ды справядлівыя,
праз славу і бясслаўе, праз ганьбу і прызнанне. Мы нібы ашуканцы, але праўдзівыя;
як няве́дамыя, але пазнаваныя; як паміраючыя, ды вось жыве́м; як кара́ныя, ды не забіваныя;
нібы невядомыя, але нас пазнаюць; нібы паміраючыя, але вось мы жывём; нібы пакараныя, але не забітыя;
як засмуча́ныя, ды заўсёды вясёлыя; як жабракі, ды многіх збагачаючыя; як нічога ня маючыя, ды ўсім валадаючыя.
нібы засмучаныя, але заўсёды радуемся; нібы ўбогія, але многіх узбагачаем; нібы нічога не маем, але ўсім валодаем.
Вусны нашыя расчыніліся да вас, Карыньцяне, сэрца нашае расшырана.
Вусны нашыя адкрыліся перад вамі, карынцяне, і сэрца нашае сталася шырокім.
Вам ня це́сна ў нас, але ў сэрцах вашых це́сна.
Вам не цесна ў нас, але вашае нутро цеснае.
Дзеля гэткае-ж заплаты (кажу, як дзецям,) пашы́рцеся і вы.
Адплаціце тым жа. Кажу, як дзецям, адкрыйцеся і вы.
Не хадзе́це пад чужым ярмом з няве́рнымі; бо якая лучнасьць праведнасьці з беззаконьнем? Што супольнага ў сьвятла́ ды з це́мраю?
Не хадзіце пад чужым ярмом з няверуючымі! Бо якая лучнасць справядлівасці з беззаконнем? Што агульнага паміж святлом ды цемраю?
Што за згода між Хрыстом і Вэліалам? Ці якая частка ве́рнаму з няве́рным?
Што за згода паміж Хрыстом і Бэліарам? Што яднае веруючага з няверуючым?
Дык якая супольнасьць храму Божаму з ідальскім? Бо вы — храм Бога Жывога, як сказаў Бог: Пасялюся ў іх і хадзіць буду; і буду Богам іхнім, і яны народ Мне́ будуць (Лявіт 25:16).
Што святыня Бога мае агульнага з ідаламі? Мы — святыня жывога Бога, як сказаў Бог: «Пасялюся ў іх і буду хадзіць,і буду іх Богам, а яны будуць Маім народам.
Дзеля гэтага выйдзіце спасярод іх і адлучыцеся, — кажа Госпад, — і не дакранайцеся да нячыстага, і Я прыму вас (Ісая 52:11);
Таму выйдзіце ад іхі адлучыцеся, — кажа Пан, —і не дакранайцеся да нячыстага,і Я прыму вас,
І буду вам за Айца, і вы будзеце Мне́ за сыно́ў і дачо́к, — кажа Госпад Уседзяржыцель (Ерамія 3:19; Осія 1:11).
і буду вам Айцом,а вы будзеце Мне сынамі і дочкамі», —кажа Усемагутны Пан.
