2 да Карынфянаў 6 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла
І працуючы разам [з Ім], мы просім, каб ласка Божая не надарма была атрыманая вамі.
Як супрацоўнікі, мы заклікаем, каб вы не прымалі дарэмна Божай ласкі.
Бо Ён кажа: «У час прыемны Я выслухаў цябе і ў дзень збаўленьня дапамог табе». Вось, цяпер час адпаведны, вось, цяпер дзень збаўленьня!
Бо Ён кажа: «У час спрыяльны Я пачуў цябе і ў дзень збаўлення дапамог табе». Вось цяпер час спрыяльны, вось цяпер дзень збаўлення.
Мы нікому ні ў чым не даем спатыкненьня, каб ня ганілася служэньне,
Мы нікому ні ў чым не даём спатыкацца, каб не знайшлося заганы ў нашым служэнні,
але ў-ва ўсім адрэкамэндоўваем вам сябе, як служыцеляў Божых, у вялікай цярплівасьці, у прыгнётах, у патрэбах, у ўцісках,
але ва ўсім выяўляем сябе як слугаў Божых: у вялікай цярплівасці, у турботах, у патрэбе, ва ўціску,
у зьбіцьці, у вязьніцах, у забурэньнях, у працах, у чуваньнях, у пастах,
пад ударамі, у вязніцах, у хваляваннях, у працы, у чуванні, у посце,
у чысьціні, у веданьні, у доўгацярплівасьці, у ласкавасьці, у Духу Сьвятым, у любові некрывадушнай,
у чыстасці, у пазнанні, у велікадушнасці, у ласкавасці, у Духу Святым, у некрывадушнай любові,
у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй праведнасьці ў правай і ў левай руцэ,
у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй справядлівасці ў правай і ў левай руцэ,
у славе і ганьбе, у ганьбаваньні і пахвале; нібы падманшчыкі, але праўдзівыя,
праз славу і бясслаўе, праз ганьбу і прызнанне. Мы нібы ашуканцы, але праўдзівыя;
як невядомыя, але пазнаваныя; як тыя, што паміраюць, але, вось, мы жывыя; як караныя, але не забіваныя;
нібы невядомыя, але нас пазнаюць; нібы паміраючыя, але вось мы жывём; нібы пакараныя, але не забітыя;
як засмучаныя, але заўсёды радасныя; як убогія, але многіх узбагачаем; як нічога ня маем, але ўсім валодаем.
нібы засмучаныя, але заўсёды радуемся; нібы ўбогія, але многіх узбагачаем; нібы нічога не маем, але ўсім валодаем.
Вусны нашыя расчыніліся да вас, Карыньцяне, сэрца нашае пашырылася.
Вусны нашыя адкрыліся перад вамі, карынцяне, і сэрца нашае сталася шырокім.
Вам ня цесна ў нас, але ў сэрцах вашых цесна.
Вам не цесна ў нас, але вашае нутро цеснае.
Дзеля гэткае ж платы кажу [вам], як дзецям, пашырцеся і вы.
Адплаціце тым жа. Кажу, як дзецям, адкрыйцеся і вы.
Ня будзьце пад чужым ярмом з бязьвернымі, бо якое таварыства праведнасьці і беззаконьня? Якая супольнасьць у сьвятла з цемраю?
Не хадзіце пад чужым ярмом з няверуючымі! Бо якая лучнасць справядлівасці з беззаконнем? Што агульнага паміж святлом ды цемраю?
А якая згода ў Хрыста з Бэліярам? Ці якая частка ў вернага з бязьверным?
Што за згода паміж Хрыстом і Бэліарам? Што яднае веруючага з няверуючым?
Ці якая лучнасьць у бажніцы Божай з ідаламі? Бо вы — бажніца Бога Жывога, як сказаў Бог: «Буду жыць у іх і буду хадзіць з імі; і буду іхнім Богам, і яны будуць Маім народам».
Што святыня Бога мае агульнага з ідаламі? Мы — святыня жывога Бога, як сказаў Бог: «Пасялюся ў іх і буду хадзіць,і буду іх Богам, а яны будуць Маім народам.
Дзеля гэтага: «Выйдзіце спасярод іх і аддзяліцеся, — кажа Госпад, — і не дакранайцеся да нячыстага, і Я прыйму вас».
Таму выйдзіце ад іхі адлучыцеся, — кажа Пан, —і не дакранайцеся да нячыстага,і Я прыму вас,
«І Я буду вам Айцом, і вы будзеце Мне сынамі і дочкамі, — кажа Госпад Усеўладны».
і буду вам Айцом,а вы будзеце Мне сынамі і дочкамі», —кажа Усемагутны Пан.
