2 да Карынфянаў 6 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Праваслаўнай Царквы
Мы-ж, як памочнікі, молім вас, каб ласка Божая не надарма́ была прынята вамі.
Мы ж, як суработнікі Яго, просім вас, каб не марна прынялí вы благадаць Божую.
(Бо сказана: у час прые́мны Я выслухаў цябе́ і ў дзе́нь збаўле́ньня памог табе́ (Ісая 49:8). Вось і цяпе́р час прые́мны, вось цяпе́р дзе́нь збаўле́ньня!)
Бо ска́зана: «у час спрыяльны Я пачуў цябе і ў дзень спасення дапамог табе». Вось цяпер час добраспрыяльны, вось цяпер дзень спасення.
Мы нікому не кладзе́м ніякага спаткне́ньня, каб ня было зьняважа́на служэньне.
Мы нікому ні ў чым не даём нагоды спатыкне́ння, каб не выкліка́ць нараканняў на служэнне,
Але ў-ва ўсім выяўляем сябе́, як служкі Божыя, у вялікай цярплівасьці, у горы, у недастатках, у ўціску,
але ва ўсім праяўляем сябе як служыцелі Божыя: у вялікім цярпенні, у горасцях, у нястачах, у бедах,
пад ударамі, у вастрогах, у выгнаньні, у працы, у чуваньні, у пастох,
пад ударамі, у цямніцах, у сму́тах, у цяжкай працы, у няспа́нні, у паста́х,
у чыстасьці, у мудрасьці, у ве́лічы душы, у дабраце́, у Духу Сьвятым, у любві некрывадушнай,
у чысціні, у разважлівасці, у доўгацярплівасці, у добрасці, у Духу Святым, у любові некрывадушнай,
у слове праўды, у сіле Божай, з зброяй праўды ў правай і ў ле́вай руцэ,
у слове ісціны, у сіле Божай, са зброяю праведнасці ў правай і ў левай руцэ,
праз славу й ганьбу, заганы й пахвалы; нібы ашуканцы, ды справядлівыя,
у славе і ганьбе, пры знявагах і пахвала́х; нас лíчаць ашуканцамі — а мы праўдзівыя,
як няве́дамыя, але пазнаваныя; як паміраючыя, ды вось жыве́м; як кара́ныя, ды не забіваныя;
лічаць невядомымі — а нас ведаюць, лічаць памерлымі — а мы, вось, жывыя; нас караюць — а мы не паміраем;
як засмуча́ныя, ды заўсёды вясёлыя; як жабракі, ды многіх збагачаючыя; як нічога ня маючыя, ды ўсім валадаючыя.
нас засмуча́юць — а мы заўсёды радуемся, мы бедныя — а многіх узбагача́ем; мы нічога не маем — а ўсім валодаем.
Вусны нашыя расчыніліся да вас, Карыньцяне, сэрца нашае расшырана.
Вусны нашы адкрыты да вас, Кары́нфяне, сэрца наша расшы́рана.
Вам ня це́сна ў нас, але ў сэрцах вашых це́сна.
Вам не цесна ў нас, а цесна вам унутры вас.
Дзеля гэткае-ж заплаты (кажу, як дзецям,) пашы́рцеся і вы.
Адкажыце нам узаемнасцю, — як дзецям кажу, — шырока адкрыйцеся і вы.
Не хадзе́це пад чужым ярмом з няве́рнымі; бо якая лучнасьць праведнасьці з беззаконьнем? Што супольнага ў сьвятла́ ды з це́мраю?
Не ўпрагайцеся ў чужое ярмо разам з нявернымі. Бо што супольнага ў праведнасці з беззаконнем? Або што агульнага ў святла з цемраю?
Што за згода між Хрыстом і Вэліалам? Ці якая частка ве́рнаму з няве́рным?
І якая згода паміж Хрыстом і Веліярам? Або які саўдзел вернага з няверным?
Дык якая супольнасьць храму Божаму з ідальскім? Бо вы — храм Бога Жывога, як сказаў Бог: Пасялюся ў іх і хадзіць буду; і буду Богам іхнім, і яны народ Мне́ будуць (Лявіт 25:16).
Якая сумяшчальнасць храма Божага з ідалам? Бо вы — храм Бога Жывога, як сказаў Бог: «усялюся і буду жыць у іх; і буду іх Богам, і яны будуць Маім народам.
Дзеля гэтага выйдзіце спасярод іх і адлучыцеся, — кажа Госпад, — і не дакранайцеся да нячыстага, і Я прыму вас (Ісая 52:11);
Таму выйдзіце з асяроддзя іх і аддзяліцеся, кажа Гасподзь, і не дакранайцеся да нечыстаты́, і Я прыму вас;
І буду вам за Айца, і вы будзеце Мне́ за сыно́ў і дачо́к, — кажа Госпад Уседзяржыцель (Ерамія 3:19; Осія 1:11).
і буду вам Айцом, і вы будзеце Маімі сынамі і дочкамі, кажа Гасподзь Уседзяржыцель».
