(Словы) вуснаў ягоных гладкія, як масла, а сэрца ягонае поўна вайны. Словы ягоныя мякчэйшыя за алей, але адначасна яны — ме́чы аголеныя.
і віно, якое вяселіць сэрца чалавека, і алей, ад якога твар (ягоны) блішчыць, і хлеб, (які) сілкуе сэрца чалавека.
І ён апрануўся пракляцьцем, быццам ягонай адзежай, дык хай яно (пракляцьце) пранікне ў нутро ягонае, як вада, і ў косткі ягоныя, як алей.
(Гэта) быццам каштоўны алей на галаве, які сьцякае на бараду, бараду Агаронавую, які сьцякае на край шаты ягонавай,
Хай б’е мяне справядлівы: гэта (ж ёсьць) міласэрнасьць. І хай ён мяне дакарае: (гэта ёсьць) алей (для) галавы (маёй). А галава мая хай ня ўхіляецца (ад гэтага), сапраўды, але прыхіляецца (да дакору)! І малітва мая хай будзе супраць іхных злачынстваў.
