Але глянь на малітву слугі Свайго і на просьбу яго, СПАДАРУ, Божа мой! пачуй гуканьне а малітву, катораю слуга Твой моліцца перад Табою.
І з астачы яго робе бога, выразанага свайго, падае перад ім, і сьціць, і моліцца да яго, і кажа: «Выбаў мяне, бо ты бог мой».
Спадар жа яму: «Устань а йдзі на вуліцу, званую Простая, і шукай у доме Юдзіным Тарсяніна, імям Саўла, бо вось, ён моліцца,
Церпіць хто ліха з памеж вас? няхай моліцца; вясёлы хто? няхай пяець псальмы.
Каторы муж моліцца альбо праракае з накрытай галавою, сароме галаву сваю.
А кажная жонка, што моліцца альбо праракае праставалосая, сароме галаву сваю; бо гэта тое самое, як калі б яна была пагаліўшыся.
Затым тый, хто гукае моваю, хай моліцца, каб мог зьясьніць.
Бо калі я малюся моваю, дух мой моліцца, але розум мой бясплодны.
