І сказаў: «Я ўзьвяду вас ад уціску ягіпецкага да зямлі Канаанян, Гэцічаў, Аморэяў, Ферэзэяў, Гэвеяў а Евусэяў, да зямлі, што цячэць малаком а мёдам.
І яна даець шмат уроду каралём, хаторых Ты пастававіў над намі за грахі нашы. Яны самадумам пануюць таксама над целамі нашымі й над статкам нашым; а мы ў вялікім уціску.
Ён нават цябе вывеў бы з уціску на прастору, няма сьціску там, і стаўлянае на стол твой было б поўнае туку.
Чаму, СПАДАРУ, стаіш воддаль, хаваешся ў часох уціску?
Ад уціску а ўсілства адкупляе душы іх, і дарагая кроў іхная ў ваччу ягоным.
У дзень уціску свайго я шукаю Спадара; ночы рука мая выцягнена й не апушчаецца; душа мая адмаўляецца ад пацехі.
У дзень уціску свайго я буду гукаць Цябе, бо Ты адкажаш імне.
Вывальні мяне з уціску людзкога, і я буду заховаваць загады Твае.
У справядлівасьці будзеш умацавана; далёка будзеш ад уціску, бо ня будзеш баяцца, і будзеш бяз страху, бо ён не дабліжыцца да цябе.
Дык ведай а разумей: ад выхаду слова аднавіць а збудаваць Ерузалім да Месіі Князя мінець сем тыдняў а шасьцьдзясят два тыдні, і будуць адноўлены а адбудаваны вуліца а мур, нават у часох уціску.
