Ераміін Плач 3 разьдзел
Ераміін Плач
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2012
Я чалавек, які ведае нядолю сваю ад дубца гневу Яго.
Я чалавек, які ведае нядолю сваю ад дубца гневу Яго.
Ён мяне падганяў і завёў у цемру, а не ў святло.
Ён мяне падганяў і завёў у цемру, а не ў святло.
Толькі на мяне ўвесь дзень звяртаў руку Сваю.
Толькі на мяне ўвесь дзень звяртаў руку Сваю.
Вынішчыў скуру маю і цела маё, сцёр косці мае.
Вынішчыў скуру маю і цела маё, сцёр косці мае.
Убудаваў у коле маім і акружыў мяне горыччу і мукай.
Убудаваў у коле маім і акружыў мяне горыччу і мукай.
Памясціў мяне ў цемры, быццам мёртвых, на вечнасць.
Памясціў мяне ў цемры, быццам мёртвых, на вечнасць.
Аббудаваў мяне кругом, каб я не выйшаў, абцяжарыў мае кандалы.
Аббудаваў мяне кругом, каб я не выйшаў, абцяжарыў мае кандалы.
Але і калі б я крычаў і прасіў, зацішыў маю малітву.
Але і калі б я крычаў і прасіў, зацішыў маю малітву.
Чатырохкутнымі камянямі закрыў маю дарогу ды перакрыў сцежкі мае.
Чатырохкутнымі камянямі закрыў маю дарогу ды перакрыў сцежкі мае.
Стаўся Ён для мяне цікуючым мядзведзем і львом у сховішчы.
Стаўся Ён для мяне цікуючым мядзведзем і львом у сховішчы.
Сцежкі мае паблытаў і разбіў мяне, пакінуў мяне адзінокім.
Сцежкі мае паблытаў і разбіў мяне, пакінуў мяне адзінокім.
Напяў лук Свой і паставіў мяне як прыцэл для стрэлаў.
Напяў лук Свой і паставіў мяне як прыцэл для стрэлаў.
Упусціў у ныркі мае стрэлы калчана Свайго.
Упусціў у ныркі мае стрэлы калчана Свайго.
Стаўся я на пасмяянне для ўсяго майго народа ды іх песенькай кплівай паўсядзённай.
Стаўся я на пасмяянне для ўсяго майго народа ды іх песенькай кплівай паўсядзённай.
Ён мяне перапоўніў гаркатою, ап’яніў мяне палыном.
Ён мяне перапоўніў гаркатою, ап’яніў мяне палыном.
Паламаў мне на жвіры зубы мае, пагрузіў мяне ў попел.
Паламаў мне на жвіры зубы мае, пагрузіў мяне ў попел.
І душа мая пазбылася супакою, забыўся я пра добрае.
І душа мая пазбылася супакою, забыўся я пра добрае.
Дык сказаў: «Прапала дастойнасць мая, ды надзея мая ў Госпадзе.
Дык сказаў: «Прапала дастойнасць мая, ды надзея мая ў Госпадзе.
Прыпамяні гора і пілігрымаванне маё — палын і атруту.
Прыпамяні гора і пілігрымаванне маё — палын і атруту.
Памяць памятлівая, і нішчэе ўва мне душа мая.
Памяць памятлівая, і нішчэе ўва мне душа мая.
Гэтак разважаць буду ў сэрцы сваім, дзеля таго буду мець надзею».
Гэтак разважаць буду ў сэрцы сваім, дзеля таго буду мець надзею».
Ласка Госпада, што мы не папрападалі, бо не спынілася Яго літасцівасць.
Ласка Госпада, што мы не папрападалі, бо не спынілася Яго літасцівасць.
Новая кожнай раніцы, вялікая вернасць твая.
Новая кожнай раніцы, вялікая вера твая.
«Частка мая — Госпад, — кажа душа мая, — таму і чакаць буду Яго».
«Частка мая — Госпад, — кажа душа мая, — таму і чакаць буду Яго».
Добры ёсць Госпад для тых, хто спадзяецца на Яго, для душы, што шукае Яго.
Добры ёсць Госпад для тых, хто спадзяецца на Яго, для душы, што шукае Яго.
Добра ёсць моўчкі чакаць збаўлення Госпадава.
Добра ёсць моўчкі чакаць збаўлення Госпадава.
Добра чалавеку, калі б нёс ярмо ад сваёй маладосці.
Добра чалавеку, калі б нёс ярмо ад сваёй маладосці.
Будзе сядзець адзінокі і маўчаць, калі гэта накладзена на яго.
Будзе сядзець адзінокі і маўчаць, калі гэта накладзена на яго.
Хай усуне вусны свае ў попел, калі яшчэ ёсць надзея.
Хай усуне вусны свае ў попел, калі яшчэ ёсць надзея.
Хай таму, хто б’е, падставіць шчаку, каб той напоўніўся ганьбаю.
Хай таму, хто б’е, падставіць шчаку, каб той напоўніўся ганьбаю.
Не адпіхне бо навечна Госпад.
Не адпіхне бо навечна Госпад.
Бо калі нават прынізіў, усё ж пашкадуе паводле мноства міласэрнасці Сваёй.
Бо калі нават прынізіў, усё ж пашкадуе паводле мноства міласэрнасці Сваёй.
Не ад сэрца паніжае Ён і карае сыноў чалавечых.
Не ад сэрца паніжае Ён і карае сыноў чалавечых.
Таптаць пад нагамі сваімі ўсіх палонных зямлі,
Таптаць пад нагамі сваімі ўсіх палонных зямлі,
крывіць права чалавека на віду Найвышэйшага,
крывіць права чалавека на віду Найвышэйшага,
ашукваць чалавека на судзе сваім, — ці ж Госпад гэтага не ведае?
ашукваць чалавека на судзе сваім, — ці ж Госпад гэтага не ведае?
Хто ж ёсць такі, што сказаў — і сталася? Ці ж Госпад не загадаў?
Хто ж ёсць такі, што сказаў — і сталася? Ці ж Госпад не загадаў?
Ці ж з вуснаў Найвышэйшага не выходзяць дабро і зло?
Ці ж з вуснаў Найвышэйшага не выходзяць дабро і зло?
Як можа наракаць чалавек, які жыве, кожны за грахі свае?
Як можа наракаць чалавек, які жыве, кожны за грахі свае?
Прасочым за дарогамі сваімі, разгледзім і навернемся да Госпада.
Прасочым за дарогамі сваімі, разгледзім і навернемся да Госпада.
Падымем сэрцы нашы разам з рукамі да Госпада ў неба.
Падымем сэрцы нашы разам з рукамі да Госпада ў неба.
Мы паводзілі сябе ліха і былі бунтаўнікамі; таму і Ты неперамольны быў.
Мы паводзілі сябе ліха і былі бунтаўнікамі; таму і Ты неперамольны быў.
Адзеўся Ты ў гнеў і караў нас, забіваў, не шкадаваў.
Адзеўся Ты ў гнеў і караў нас, забіваў, не шкадаваў.
Пакрыўся Ты хмараю, каб не дайшло маленне.
Пакрыўся Ты хмараю, каб не дайшло маленне.
Выдаў нас на выкараненне, як агіду спаміж народаў.
Выдаў нас на выкараненне, як агіду спаміж народаў.
Разявілі на нас свае вусны ўсе ворагі нашы.
Разявілі на нас свае вусны ўсе ворагі нашы.
Удзелам нашым сталіся: страх ды яма, знішчэнне ды разруха.
Удзелам нашым сталіся: страх ды яма, знішчэнне ды разруха.
Ручаі слёз выпускае вока маё над знішчэннем дачкі «народа Майго».
Ручаі слёз выпускае вока маё над знішчэннем дачкі «народа Майго».
Вока маё вылівае слёзы, не спыняецца, бо няма супакою.
Вока маё вылівае слёзы, не спыняецца, бо няма супакою.
Пакуль Госпад не зірне і не пабачыць з нябёсаў,
Пакуль Госпад не зірне і не пабачыць з нябёсаў,
вока маё трывожыць душу маю дзеля ўсіх дачок горада майго.
вока маё трывожыць душу маю дзеля ўсіх дачок горада майго.
Палявалі на мяне, як на птушку, надарма ворагі мае.
Палявалі на мяне, як на птушку, надарма ворагі мае.
Губілі ў балоце жыццё маё ды кідалі ў мяне камяні.
Губілі ў балоце жыццё маё ды кідалі ў мяне камяні.
Падымаліся воды над галавою маёй, я сказаў: «Прападаю».
Падымаліся воды над галавою маёй, я сказаў: «Прападаю».
Прызываў я імя Тваё, Госпадзе, з глыбіні ямы.
Прызываў я імя Тваё, Госпадзе, з глыбіні ямы.
Чуў Ты мой крык: «Не адварочвай вуха Свайго ад майго плачу і ўмольванняў».
Чуў Ты мой крык: «Не адварочвай вуха Свайго ад майго плачу і ўмольванняў».
Ты наблізіўся ў той дзень, калі прызываў я Цябе, сказаў Ты: «Не бойся!»
Ты наблізіўся ў той дзень, калі прызываў я Цябе, сказаў Ты: «Не бойся!»
Разбіраў Ты, Госпадзе, справу душы маёй: адкупіў Ты жыццё маё.
Разбіраў Ты, Госпадзе, справу душы маёй: адкупіў Ты жыццё маё.
Бачыш, Госпадзе, гора маё, судзі справядліва мяне.
Бачыш, Госпадзе, гора маё, судзі справядліва мяне.
Ты бачыш усю злосць іх, усе іх намеры адносна мяне.
Ты бачыш усю злосць іх, усе іх намеры адносна мяне.
Ты чуеш знявагі іх, Госпадзе, усе іх намеры адносна мяне.
Ты чуеш знявагі іх, Госпадзе, усе іх намеры адносна мяне.
Вусны цікуючых на мяне і задумкі іх супраць мяне ўвесь дзень.
Вусны цікуючых на мяне і задумкі іх супраць мяне ўвесь дзень.
Зірні на іх сяданні і ўставанні, я — песенька іх.
Зірні на іх сяданні і ўставанні, я — песенька іх.
Адгадзі ім, Госпадзе, па ўчынках рук іх.
Адгадзі ім, Госпадзе, па ўчынках рук іх.
Дай ім закамянеласць сэрца і праклён Твой .
Дай ім закамянеласць сэрца і Тваё пракляцце.
Пераследуй іх у гневе і знішчы іх з-пад нябёс Тваіх, Госпадзе!
Пераследуй іх у гневе і знішчы іх з-пад нябёс Тваіх, Госпадзе!
