Ераміін Плач 5 разьдзел
Ераміін Плач
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2012
«Прыпомні, Госпадзе, што нас напаткала; глянь і прыгледзься да нашай брыдоты.
«Прыпомні, Госпадзе, што нас напаткала; глянь і прыгледзься да нашай брыдоты.
Спадчына наша прыпала чужынцам, чужаземцам — дамы нашы.
Спадчына наша прыпала чужынцам, чужаземцам — дамы нашы.
Сталіся мы сіротамі без бацькі, а маці нашы — быццам удовы.
Сталіся мы сіротамі без бацькі, а маці нашы — быццам удовы.
Ваду сваю за грошы купляем, за сваё дрэва грошы плацім.
Ваду сваю за грошы купляем, за сваё дрэва грошы плацім.
Падганяюць нас з ярмом на шыі, замучаным не даюць супачынку.
Падганяюць нас з ярмом на шыі, замучаным не даюць супачынку.
Да Егіпта выцягвалі мы рукі і да Асірыі, каб наесціся хлеба.
Да Егіпта выцягвалі мы рукі і да Асірыі, каб наесціся хлеба.
Бацькі нашы награшылі, і няма іх, а мы нясём на сабе іх злачыннасць.
Бацькі нашы награшылі, і няма іх, а мы нясём на сабе іх злачыннасць.
Слугі пануюць над намі, і няма нікога, хто б адкупіў з рук іх.
Слугі пануюць над намі, і няма нікога, хто б адкупіў з рук іх.
З небяспекаю для жыцця нашага здабываем хлеб сабе на віду меча ў пустыні.
З небяспекаю для жыцця нашага здабываем хлеб сабе на віду меча ў пустыні.
Наша скура, як печ, разгарэлася ад страшэннага голаду.
Наша скура, як печ, разгарэлася ад страшэннага голаду.
На Сіёне паганілі жанчын, а дзяўчат — па гарадах Юды.
На Сіёне паганілі жанчын, а дзяўчат — па гарадах Юды.
Князі павешаны рукамі іх, і да аблічча старых не мелі пашаны,
Князі павешаны рукамі іх, і да аблічча старых не мелі пашаны,
юнакі жорны насілі, хісталіся хлопчыкі пад бярвеннямі.
юнакі жорны насілі, хісталіся хлопчыкі пад бярвеннямі.
Старэйшыны пакінулі браму, моладзь жа — свае карагоды песенныя.
Старэйшыны пакінулі браму, моладзь жа — свае карагоды песенныя.
Знікла з сэрцаў нашых радасць, у жалобу змяніліся нашы скокі.
Знікла з сэрцаў нашых радасць, у жалобу змяніліся нашы скокі.
З галавы нашай спаў вянец, гора нам, бо мы награшылі!
З галавы нашай спаў вянец, гора нам, бо мы награшылі!
Таму сумным сталася сэрца наша, таму і зацямніліся вочы нашы,
Таму сумным сталася сэрца наша, таму і зацямніліся вочы нашы,
дзеля гары Сіён, бо яна апусцела: лісы шнуруюць па ёй.
дзеля гары Сіён, бо яна апусцела: лісы шнуруюць па ёй.
Але Ты, Госпадзе, трываць будзеш вечна, Твой пасад з пакалення ў пакаленне.
Але Ты, Госпадзе, трываць будзеш вечна, Твой пасад з пакалення ў пакаленне.
Чаму навек хочаш пра нас забыцца, чаму на доўгія дні Ты нас пакідаеш?
Чаму навек хочаш пра нас забыцца, чаму на доўгія дні Ты нас пакідаеш?
Навярні нас, Госпадзе, да Цябе, і мы вернемся, аднаві дні нашы, як ад пачатку.
Навярні нас, Госпадзе, да Цябе, і мы вернемся, аднаві дні нашы, як ад пачатку.
Ці ж назаўсёды нас адпіхаеш? Ці так ужо моцна на нас злуешся?»
Ці ж назаўсёды нас адпіхаеш? Ці так ужо моцна на нас злуешся?»
