Ёва 13 разьдзел

Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Вітаўта Тумаша

 
 

Вось, усё гэта бачыла маё вока і чула маё вуха, і зразумеў я ўсё.
 

Паводле вашага ведання і я ведаю; не ніжэйшы я за вас.
 

Але ж, аднак, я буду прамаўляць да Усемагутнага, і прагну я паразважаць з Богам;
 

а вас буду выкрываць, як завадатараў хлусні, вас усіх — як марных лекараў.
 

Хоць бы вы памаўчалі, каб было гэта вам [залічана] за мудрасць!
 

Дык паслухайце скаргу маю і зважце на дамаганні маіх вуснаў.
 

Няўжо дзеля Бога вы гаворыце няпраўду і дзеля Яго прамаўляеце хітрыя словы?
 

Няўжо вы запабягаеце перад Ім і спрабуеце замест Бога выступаць у судзе?
 

Ці добра, калі Ён вас адкіне? Ці пакпіце вы з Яго, як кпяць з чалавека?
 

Ён вас будзе выкрываць, калі будзеце патаемна глядзець на аблічча.
 

Няўжо веліч Яго не ўсхвалюе вас і павага да Яго не агорне вас?
 

Меркаванні вашы — гэта выслоўі з попелу; браня ваша — браня гліняная.
 

Памаўчыце крыху, каб я гаварыў, і хай што-колечы на мяне прыйдзе.
 

Навошта мне кусаць цела сваё зубамі сваімі і душу сваю трымаць рукамі сваімі?
 

Нават калі Ён заб’е мяне, я буду ўскладаць надзею на Яго; аднак жа сцверджу перад абліччам Яго шляхі мае.
 

І гэта будзе збаўленне маё, бо ніводзін бязбожнік не з’явіцца перад абліччам Яго.
 

Слухайце словы мае і ўспрымайце вушамі сваімі тлумачэнне маё.
 

Вось, наладзіў я суд; ведаю, што мяне знойдуць справядлівым.
 

Хто ёсць, хто б паспрачаўся са мной? Тады я замаўчу і скончу жыццё.
 

Дзвюх толькі рэчаў не рабі мне, і тады я не буду хавацца ад Твайго аблічча:
 

прымі руку Сваю далей ад мяне і жах Твой хай мяне не палохае.
 

Пакліч мяне, і я адкажу Табе; або я буду гаварыць, а Ты мне адкажаш.
 

Якія правіннасці і грахі я маю? Пакажы мне мае ліхадзействы і злачынствы.
 

Чаму Ты хаваеш Сваё аблічча і лічыш мяне ворагам Сваім?
 

Ты сурова абыходзішся з лістком, што сарваны ветрам, і пераследуеш сухую саломінку.
 

Бо Ты пішаш на мяне ўсякія горычы і хочаш апанаваць мяне грахамі маладосці маёй.
 

Ты закаваў у кайданы ногі мае, і пільна сочыш за ўсімі сцежкамі маімі, і прыглядаешся да слядоў ног маіх.
 

І я спарахнею, як бурдзюк і як адзенне, што паточана моллю.