Ёва 37 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Вітаўта Тумаша
Гэтага спалохалася маё сэрца, і зрушылася яно са свайго месца.
Слухайце гук голасу Яго і грымоты, якія выходзяць з Яго вуснаў.
Праз усе нябёсы Ён коціць яго, і бляск яго аж да краю зямлі.
За ім прагрыміць гром, загучыць голасам велічы сваёй; і не затрымае яго, пакуль не будзе пачуты голас Яго.
Будзе грымець дзівосна голасам Сваім Бог, Які чыніць вялікае і непазнавальнае.
Ён загадвае снегу, каб сышоў на зямлю, і дажджам зімовым, і ліўню, каб яны ўзмацняліся.
Ён кладзе пячатку на руку ўсіх людзей, каб кожны ведаў справы свае.
Увойдзе звер у логавішча і будзе жыць у пячоры сваёй.
З поўдня прыйдзе навальніца, а з поўначы — холад.
З подыхам Божым з’яўляецца лёд, і паверхня вады сціскаецца.
Маланка вылятае з хмары, і хмары распускаюць святло сваё;
яны асвятляюць усё наўкола, куды б ні накіравала іх воля Стырнавога, да ўсяго, пра што б ні загадваў Ён ім на абліччы зямнога свету,
ці то на пакаранне зямлі сваёй, ці то з міласэрнасці Ён загадвае, каб яны з’явіліся.
Выслухай гэта, Ёве, і ўстань і паразважай пра Божыя цуды.
Ці ты ведаеш, калі загадаў Бог, каб хмары Яго заяснелі святлом?
Ці зведаў ты вялікія шляхі хмар і пра цуды Таго, Хто ў мудрасці дасканалы?
Ці не цёплае тваё адзенне, калі зямля супачыла ад паўднёвага ветру?
Ты, можа, з Ім расцягнуў нябёсы, надзвычай цвёрдыя, быццам вылітыя з медзі?
Навучы нас, што маем сказаць Яму? Мы ў гэтай цемры не можам выбраць слоў.
Хто раскажа Яму, што я гавару? А калі б і сказаў, чалавек будзе паглынуты.
А цяпер яны не бачаць святла: паветра закрыта хмарамі, але пройдзе вецер і разгоніць іх.
З поўначы прыходзіць залатое надвор’е, а вакол Бога — велічнасць страшлівая.
Спасцігнуць Усемагутнага мы не можам: Ён магутны ў сіле; і ўсё ж такі і суд, і вялікую справядлівасць не прыціскае.
Дзеля таго хай шануюць Яго людзі, бо не паглядзіць Ён на ўсіх тых, што здаюцца сабе мудрымі сэрцам».
