Ёва 13 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Вось, усё гэта бачыла маё вока і чула маё вуха, і зразумеў я ўсё.
Вось, усе бачыла вока мае, слухала вуха мае й зацеміла сабе.
Паводле вашага ведання і я ведаю; не ніжэйшы я за вас.
Колькі ведаеце вы, ведаю таксама я; не зваліўся я ніжэй за вас.
Але ж, аднак, я буду прамаўляць да Усемагутнага, і прагну я паразважаць з Богам;
Але я гукаў бы да Ўсемагучага, і даводзіць Богу жадаю.
а вас буду выкрываць, як завадатараў хлусні, вас усіх — як марных лекараў.
Але вы выдумляеце ману, бескарысныя лекары ўсі вы.
Хоць бы вы памаўчалі, каб было гэта вам [залічана] за мудрасць!
О, каб вы сусім маўчэлі! гэта было б вам за мудрасьць.
Дык паслухайце скаргу маю і зважце на дамаганні маіх вуснаў.
Чуйце ж мае вымаўкі й паслухайце довадаў вуснаў маіх.
Няўжо дзеля Бога вы гаворыце няпраўду і дзеля Яго прамаўляеце хітрыя словы?
Ці вы будзеце гукаць хвальшыва Богу й гукаць манліва Яму?
Няўжо вы запабягаеце перад Ім і спрабуеце замест Бога выступаць у судзе?
Ці вы будзеце падлыгаваць відзеньню Ягонаму, ці будзеце сьперачацца за Бога?
Ці добра, калі Ён вас адкіне? Ці пакпіце вы з Яго, як кпяць з чалавека?
Ці добра будзе, калі Ён прасоча вас? Ці ашукаеце Яго, як ашукуюць чалавека?
Ён вас будзе выкрываць, калі будзеце патаемна глядзець на аблічча.
Ён стродка пакарае вас, дарма што вы патай двудушнічаеце.
Няўжо веліч Яго не ўсхвалюе вас і павага да Яго не агорне вас?
Нягож вялічча Ягонае не лякае вас, і страх Яго не нападае на вас?
Меркаванні вашы — гэта выслоўі з попелу; браня ваша — браня гліняная.
Памяць вашая падобная да попелу; вышыні вашы як вышыні гліняныя.
Памаўчыце крыху, каб я гаварыў, і хай што-колечы на мяне прыйдзе.
Замаўчыце перад імною, і я буду гукаць, што б ня стрэла мяне.
Навошта мне кусаць цела сваё зубамі сваімі і душу сваю трымаць рукамі сваімі?
Нашто імне браць цела свае зубамі сваімі і душу сваю класьці ў даланю сваю?
Нават калі Ён заб’е мяне, я буду ўскладаць надзею на Яго; аднак жа сцверджу перад абліччам Яго шляхі мае.
Вось, Ён забівае мяне, але я буду спадзявацца на Яго; я жадаў бы толькі абараніць дарогі свае перад відам Ягоным!
І гэта будзе збаўленне маё, бо ніводзін бязбожнік не з’явіцца перад абліччам Яго.
Таксама Ён будзе маім спасеньням, бо падлыжнік ня стане да яго.
Слухайце словы мае і ўспрымайце вушамі сваімі тлумачэнне маё.
Слухайце ўважліва словы мае і зьясьненьне мае вушамі сваімі.
Вось, наладзіў я суд; ведаю, што мяне знойдуць справядлівым.
Вось, я пачаў прававацца; ведаю, што будзе праўда мая.
Хто ёсць, хто б паспрачаўся са мной? Тады я замаўчу і скончу жыццё.
Хто будзе сьперачацца з імною? бо тады я змоўк бы й сканаў.
Дзвюх толькі рэчаў не рабі мне, і тады я не буду хавацца ад Твайго аблічча:
Адно дзьвюх рэчаў не рабі з імною, і тады я ня буду хавацца ад відзеньня Твайго:
прымі руку Сваю далей ад мяне і жах Твой хай мяне не палохае.
Аддаль ад мяне даланю Сваю, і жах Твой няхай не калоце мяне.
Пакліч мяне, і я адкажу Табе; або я буду гаварыць, а Ты мне адкажаш.
Тады гукай, і я буду адказаваць; альбо буду гукаць я, а Ты адказуй імне.
Якія правіннасці і грахі я маю? Пакажы мне мае ліхадзействы і злачынствы.
Колькі ў мяне бяспраўя а грахоў? выступ мой а грэх мой пакажы імне.
Чаму Ты хаваеш Сваё аблічча і лічыш мяне ворагам Сваім?
Чаму хаваеш відзеньне Свае і маеш мяне за непрыяцеля Сабе?
Ты сурова абыходзішся з лістком, што сарваны ветрам, і пераследуеш сухую саломінку.
Ці не зарваны ліст Ты страшыш і перасьлядуеш сухое ўмецьце?
Бо Ты пішаш на мяне ўсякія горычы і хочаш апанаваць мяне грахамі маладосці маёй.
Ты пішаш на мяне гарчыню й даеш імне на спадак бяспраўі маладосьці мае.
Ты закаваў у кайданы ногі мае, і пільна сочыш за ўсімі сцежкамі маімі, і прыглядаешся да слядоў ног маіх.
Ставіш у калодкі ногі мае й назіраеш усі сьцежкі мае, — значыш сьляды ног маіх.
І я спарахнею, як бурдзюк і як адзенне, што паточана моллю.
А ён, як гнільлё гніець, як адзецьце, зьедзенае моляй.
