Ёва 9 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
І сказаў Ёў у адказ:
І адказаў Ёў, і сказаў:
«Сапраўды, ведаю, што так ёсць, ды як апраўдаецца чалавек, перад Богам?
«Праўда! ведаю, што так; але як аправіцца чалавек перад Богам?
Калі хто захоча спрачацца з Ім, Ён не адкажа яму і на адно [пытанне] з тысячы.
Калі захоча сьперачацца зь Ім, то не адкажа яму на ні воднае з тысяча.
Ён мудры сэрцам і магутны сілаю; хто супрацівіўся Яму і застаўся цэлым?
Мудры сэрцам і магучы сілаю; хто ўперся супроці Яго і мае дасьпех?
Ён пераносіць горы, і не ведаюць яны, якія пераварочвае Ён у гневе Сваім.
Ён перасувае горы, і не пазнаюць, як Ён пераверне іх у гневе Сваім;
Ён зрушае зямлю з месца свайго, і слупы яе трасуцца.
Ссувае зямлю зь месца яе, і стаўпы яе дрыжаць;
Ён загадвае сонцу, і тое не ўзыходзіць, і замыкае зоркі, быццам пад пячаткай.
Скажа сонцу, — і ня ўзыйдзе, і на гвезды наложа пячаць.
Ён адзін расцягвае нябёсы і крочыць па хвалях марскіх.
Ён адзін расьцягуе нябёсы й ходзе па вышынях мора;
Ён стварае Арктур, і Арыён, і Гіяды, і скрытыя [зоркі] поўдня.
Учыніў Воз, Касцы а Сітцо а пакоі паўдня;
Ён стварае вялікае, і недаследнае, і дзівоснае без ліку.
Чыне вялікае, няскумальнае а чудоснае бязь ліку!
Калі Ён прыйдзе да мяне, я не ўбачу Яго; калі адыдзе, не зразумею.
Вось, Ён пройдзе перад імною, і я не абачу Яго; мінець, і не зацемлю Яго.
Калі Ён раптам схопіць [каго], хто ж Яму перашкодзіць? Або хто можа сказаць: “Што Ты робіш?”
Вось, забірае, і хто забароне Яму? хто скажа Яму: "Што Ты робіш?"
Бог не ўстрымлівае гневу Свайго, і пад ім схіляюцца прыхільнікі Рагаба.
Бог не адхінець гневу Свайго; пад Ім угбаюцца памачнікі Рагаба.
Дык ці ж я такі вялікі, каб адказваць Яму і гаварыць з Ім падабранымі словамі?
І пагатове ці магу я адказаць Яму і выбіраць словы перад Ім?
Бо, нават калі б я быў справядлівы, я не адказваў бы, а толькі ўпрошваў бы суддзю майго.
Хоць бы й мая праўда была, але ня буду адказаваць, але буду маліць Судзьдзю свайго.
І калі б Ён пачуў мяне, які прызывае Яго, не паверу, што Ён выслухаў бы голас мой.
Калі б я гукаў, і Ён адказаў імне, я не паверыў бы, што Ён прыслухаўся да голасу майго,
Бо Ён знішчыць віхурай мяне і павялічыць раны мае нават без прычыны.
Бо Ён у буры мяжджуле мяне і множа раны мае бяз прычыны,
Ён не дазваляе супакоіцца духу майму і напаўняе мяне горыччу.
Не даець імне аддыхнуць, але сыце мяне гарчынёй.
Калі спытаць пра сілу — Ён магутнейшы; калі пра суд — хто ж асудзіў бы Яго?
Калі ходзе празь сілу, Ён магучы; калі справа справядлівасьці, хто пасьветча імне?
Калі захачу сябе апраўдаць, то мае ж вусны асудзяць мяне; калі я буду даказваць, што я бязгрэшны, Ён засведчыць, што я заганны.
Калі я праўлюся, то вусны мае мяне вінуюць; беззаганны я, Ён давядзець, што я крывы;
Нават калі я буду шчыры, гэтага не прызнае душа мая і я асуджу жыццё маё.
Беззаганны я; я ня знаю душы свае, брыджуся жыцьцём сваім.
Усё адно, як я сказаў: і бязгрэшнага, і бязбожнага Ён знішчае.
Адно яно; затым я сказаў: беззаганнага й нягоднага губе Ён.
Калі раптоўна каго біч [смерці] забівае, з бяды бязгрэшных Ён пасмяецца.
Як розка прыносе ўраз сьмерць, Ён із трудненьня нявіннага сьмяецца.
Зямля аддадзена ў рукі бязбожнага, твар суддзяў яе Ён закрывае. Калі не Ён гэта, дык хто?
Зямля аддана ў рукі нягодных; віды судзьдзяў яе Ён крые. Калі ня Ён, дык хто ж?
Дні мае хутчэйшыя за бегуна: уцяклі і не бачылі дабра,
І дні мае шыбшыя за ганца, — бягуць, ня бачаць дабра;
праляцелі, як чаўны трысняговыя, як арол, што ляціць па ежу.
Мінаюць, як караблі з трысьціны, як арол падаючы на жыр.
Калі скажу я: “Забудуся пра смутак свой, змяню аблічча сваё і стану я вясёлы”,
Калі сказаць імне: "Забудуся жальбы свае, пакіну хмарны выгляд свой і ўмацуюся";
дык дрыжу перад усімі пакутамі маімі, ведаючы, што Ты не апраўдаеш мяне.
То баюся ўсіх смуткаў сваіх, бо я ведаю, што Ты не аправіш мяне.
Калі я такі бязбожны, навошта дарма мардуюся?
Я буду прызнаны за віннага, дык чаму я марне гарапашнічаў?
Калі я буду абмыты, быццам снегавой вадою, і ачышчу лугам рукі мае,
Хоць бы я абмыўса сьнежнаю вадою і ачысьціў мылам рукі свае,
то і тады Ты ўвапхнеш мяне ў бруд і будзе брыдзіцца мною адзенне маё.
То й тады Ты занурыш мяне ў яму, і збрыдзяць мяне адзецьці мае;
Бо не чалавеку, які падобны да мяне, буду я адказваць; і не чалавек Ён, з якім я буду спрачацца ў судзе.
Бо Ён ня людзіна, як я, каб адказаць яму, увыйсьці разам на суд.
Няма між намі пасрэдніка, які паклаў бы руку сваю на абодвух.
Няма меж нас пасярэдніка, што палажыў бы руку сваю на абодвых нас.
Хай Ён забярэ ад мяне бізун Свой, і страх Яго хай не палохае мяне.
Хай аддале Ён ад мяне розку Сваю, і страх Ягоны хай не палохае мяне;
І буду я тады гаварыць, і не буду баяцца Яго, бо так я сам не ў сабе.
І тады я буду гукаць і не зьлякаюся Яго, бо я не такі сам у сабе.
