Ёва 5 разьдзел

Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

Дык крычы, калі ёсць той, хто табе адкажа! Да каго са святых звернешся ты?
 
Гукай; ці ёсьць адказуючы табе? і да каго ізь сьвятых ты зьвернешся?

Бо бязглуздага забівае гняўлівасць, а неразумнага губіць зайздрасць.
 
Пэўне злосьць забівае дурнога, і завідасьць губе няцямлівага.

Я бачыў бязглуздага, трывала ўкаранёнага, і пракляў я дом яго ў той жа час.
 
Я бачыў дурнога, што пусьціў карэньне, і неўспадзеўкі пракляў гасподу ягоную.

Далёка будуць сыны яго ад збаўлення, і будуць іх штурхаць у браме, і не будзе таго, хто б выбавіў.
 
Далёкія сынове ягоныя ад спасеньня, і зьбітыя ў браме, і няма ратуючага.

Ураджай яго з’есць галодны, а самога яго ўзброены схопіць, і прагныя вып’юць багацце яго.
 
Жніво ягонае галодны зьядае, і зь церня выбірае яго, і ўсьмяглы жадае багацьця ягонага;

Бо не з пылу бярэцца няшчасце, і не з зямлі вырастае пакута,
 
Бо ня з пылу выходзе бяспраўе, і не ізь зямлі пушчае пагоны мука;

але чалавек спараджае працу, як птушкі ўзнімаюцца ў палёт.
 
Бо чалавек родзіцца на муку, як іскры, ляцець у выш.

З гэтай прычыны я буду прасіць Госпада і ўзнясу прамову сваю да Бога,
 
А я зьвярнуўся б да Бога, і Богу аддаў бы справу сваю,

Які чыніць вялікае, і недаследнае, і дзівоснае без ліку;
 
Каторы чыне рэчы вялікія, няўскуманыя, чудоўныя бязь ліку;

Які дае дождж на аблічча зямлі і абмывае водамі палеткі;
 
Даець дождж на відзеньне зямлі, і пасылае воды на відзеньне палёў;

Які пакорлівых ставіць высока, а тужлівых падтрымлівае выратаваннем;
 
Станове на вышыню тых, што нізка, і гаротных падымае да спасеньня.

Які разбівае намеры ліхадзеяў, каб не змаглі рукі іх выканаць тое, што пачалі;
 
Ён разбурае думкі хітрых, так што рукі іхныя не выпаўняюць прадпрыемства.

Які ловіць мудрых у хітрасці іх і змову нягоднікаў разбівае.
 
Ён лове мудрых у іх собскай хітрыні і рады самадыйнікаў чыне пустымі:

Днём яны забягуць у цемру і, быццам уночы, будуць навобмацак ісці апоўдні.
 
Удзень сустракаюць цемнь і, бы ночы, ходзяць вошчупкам серадня.

Затое Ён выратуе няшчаснага ад меча вуснаў іх і ад рукі пераследніка — беднага;
 
Ён выбаўляе ад мяча, ад вуснаў іхных і беднага — ад рукі дужога.

і будзе спадзяванне няшчаснаму, несправядлівасць жа закрые рот свой.
 
І бывае беднаму надзея, і несправядлівасьць зачыняе вусны свае.

Шчасны чалавек, якога дакарае Бог; дык ушчуваннем Усемагутнага не пагарджай.
 
Вось, шчасьлівы чалавек, каторага зыра Бог; затым караньням Усемагучага ня грэбуй;

Бо Ён раніць і лечыць, Ён б’е, і рукі Яго аздараўляюць.
 
Бо Ён ране, Ён і завязуе; Ён б’ець, ягоныя ж рукі й лечаць.

Ад шасці бед збавіць цябе, і ў сёмы раз не кране цябе няшчасце.
 
Із шасьцёх бедаў Ён вывальне цябе, у сёмай не даткнецца да цябе ліха.

У голад Ён выбавіць цябе ад смерці, а ў час вайны — ад рукі меча.
 
У галадоў выбаве цябе ад сьмерці й на вайне ад рукі мяча.

Усцеражэшся ты ад бізуна языка і не збаішся спусташэння, калі яно прыйдзе.
 
Ад пугі языка ты схаваешся і не зьлякаешся спустошаньня, як яно прыйдзе.

У час спусташэння і голаду будзеш ты смяяцца ды не будзеш баяцца звяроў зямных.
 
Із спустошаньня а з галадові пасьмяешся і зьвяроў земных не зьлякаешся;

Але з камянямі палявымі дамова твая і звяры зямныя будуць да цябе прыязныя.
 
Бо з каменьням палявым змова ў цябе, і зьвяры палявыя ў згодзе з табою.

І ты даведаешся, што палатка твая ў супакоі, і, наведваючы жытло сваё, не дапусціш памылкі.
 
І даведаешся, што будан твой у бясьпечнасьці, і перагледзіш сялібу сваю, і не абмылішся.

І даведаешся таксама, што насенне тваё будзе шматлікае і нашчадкі твае — быццам зелле зямное.
 
І даведаешся, што шмат насеньня твайго, і патомкаў тваіх, як травы земнае.

І ўвойдзеш у магілу ў гадах саспелых, як ставіцца сноп пшаніцы ў час свой.
 
Зыйдзеш да гробу ў глыбокай старасьці, як зыходзе стог збожжа ўпару.

Вось, як мы даследавалі гэта, так і ёсць; паслухай гэта і сам зразумей для сябе».
 
Во гэта мы скумалі; гэта так; паслухай гэтага і ведай сабе».