Ёва 34 разьдзел

Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча

 
 

І, працягваючы далей, сказаў Элію таксама наступнае:
 
І адказаў Елігу, і сказаў:

«Мудрыя, выслухайце словы мае і, адукаваныя, прыхіліце вушы,
 
«Слухайце, мудрыя, словы мае, і, ведаючыя, нахініце вуха да мяне;

бо вуха выпрабоўвае словы, як горла страву на смак распазнае.
 
Бо вуха прабуе словы, а паднябеньне спытуе ежу.

Разбяромся для сябе, што справядлівае, і разгледзім паміж сабою, што лепшае.
 
Выбярыма сабе права, і вызначма мяжсобку, што добрае.

Ёў вось сказаў: “Я справядлівы, а Бог пазбавіў мяне суда.
 
Бо сказаў Ёў: "Мая праўда, але Бог адхінуў суд мой.

У судзе ж маім — падман. Вялікая рана мая, а я без ніякага граху”.
 
Ці маю я маніць праз суд свой? Рана мая невылячальная бяз выступу".

Хто такі чалавек, як Ёў, які п’е знявагу, як ваду,
 
Хто людзіна, як Ёў, што п’ець насьмех, як ваду,

які крочыць разам з тымі, што чыняць несправядлівасць, і ходзіць нават з людзьмі бязбожнымі?
 
І падарожжуе ў таварыстве зь ліхадзеямі, і ходзе зь людзьмі нягоднымі?

Бо ён сказаў: “Няма карысці чалавеку, калі ён чыніць прыязнае Богу”.
 
Бо ён сказаў: "Няма карысьці чалавеку, калі ён мае зычлівасьць у Бога".

Дык паслухайце мяне, людзі разумныя! Будзь далёкі ад Бога, о грэх, і беззаконне — ад Усемагутнага.
 
Дык, людзі разумныя, паслухайце мяне, хай Бог крые, каб у Бога была нягоднасьць, і ў Усемагучага бяспраўе.

Бо за справу чалавека Ён аддасць яму, і паводле шляхоў кожнага верне назад яму.
 
Бо подле ўчынку чалавека Ён адплаце яму, і подле падарожжа людзіны Ён знойдзе яе.

Сапраўды, Бог не чыніць ліха і Усемагутны не парушыць суд.
 
Запраўды, Бог ня чыне нягодна, і Ўсемагучы не перакручуе суду.

Хто даручыў яму зямлю сваю, або хто заснаваў увесь сусвет?
 
Хто паручыў Яму зямлю, і хто ўзлажыў на Яго цэлы сьвет?

Калі б Ён накіраваў да Сябе сэрца яго ды ўзяў да Сябе дух яго і дыханне,
 
Калі б Ён зьвярнуў да Сябе сэрца Свае, забраў да Сябе дух Свой а дых Свой, —

то прапала б адразу кожнае цела, і чалавек перамяніўся б у парахно.
 
Усе цела разам зьнішчэла б, і чалавек абярнуўся б у пыл.

Дык калі маеш ты розум, чуў гэта і ўслухаўся ў голас слоў маіх.
 
Дык, калі ты маеш розун, то слухай гэта і ўважай на голас слова майго.

Няўжо той, хто не любіць праўды, будзе мець уладу? Ці асудзіш ты Найсправядлівейшага,
 
Ці можа ненавіднік суду радзіць каго? і ці можаш вінаваць Магучага-Справядлівага?

Які скажа цару: “Нягоднік!”, Які можа назваць князёў: “Бязбожныя!”,
 
Ці скажаш каралю: "Веляле", і дабрадзеям: "Нягоднікі"?

Які не глядзіць на асобы князёў і не зважае на багатага, калі ён судзіцца з бедным? Бо ўсе яны — справа рук Яго.
 
Ён, Каторы не глядзіць на асобы князёў і ня важа багатага болей чымся беднага, бо ўсі яны — работа рук Ягоных?

Неспадзявана паміраюць яны; і сярод ночы ўзрушацца народы, і яны пройдуць, і моцнага выганяць без цяжкасці.
 
Якга яны паміраюць; і сярод ночы люд узрушыцца, і прамінуць; і магучага забіраюць бяз рукі.

Бо вочы Яго — над дарогамі людзей, і Ён бачыць усе крокі іх.
 
Бо вочы Ягоныя над дарогамі людзіны, і Ён бача ўсі сігні ейныя.

Няма цемры, ані ценю смерці, каб там маглі схавацца тыя, што чыняць несправядлівасць.
 
Нямаш цемні ані сьценю сьмяротнага, ідзе маглі б схавацца ліхадзеі.

Не вызначае Ён больш для чалавека часу, каб той ішоў да Бога на суд.
 
Бо Ён ужо не вымагае ад чалавека, каб ішоў на суд із Богам.

Ён сатрэ магутных без даследавання і замест іх паставіць іншых.
 
Ён крыша магучых без прасокі і ставе іншых на іхнае месца.

Паколькі ведае Ён учынкі іх, то прывядзе ноч, — і быць ім знішчанымі.
 
Дык, пазнаючы іх із работаў іхных, Ён вале іх ночы, і яны крышацца.

Ён паражае іх, як бязбожнікаў, перад вачамі іншых,
 
Як нягоднікаў, Ён тнець іх на ачох глядзеньнікаў,

тых, якія быццам бы знарок адвярнуліся ад Яго і не захацелі разумець усіх шляхоў Яго,
 
Бо яны адступілі ад Яго і ніякіх дарогаў Ягоных не разумелі,

бо ўспрыняў Ён крык няшчаснага і пачуў голас бедных.
 
Каб прывесьці да Яго крык бедных, і крык убогіх каб Ён учуў.

Бо калі Ён будзе ў супакоі, хто асудзіць; а калі Ён схавае аблічча Сваё, хто можа Яго ўбачыць? Будзе гэта для народа і для аднаго чалавека;
 
Як Ён сьцішае, хто можа вінаваць? Як схавае від Свой, хто можа абачыць Яго? Ці будзе гэта народ, ці чалавек, — усе адно,

хай не валадарыць чалавек бязбожны і не будзе ён пасткай для народа.
 
Каб двудушнік не караляваў, каб ня сіляць люд.

Калі хто кажа Богу: “Я змушаны быў учыняць, не буду больш грашыць.
 
Пэўне маюць казаць Богу: "Я зарабіў, ня буду горшаць.

Пакуль мне бачыць, Ты вучы мяне; калі я зрабіў злачынства, болей не буду”.
 
Вонках бачаньня майго Ты ўчы мяне; калі я зрабіў бяспраўе, наперад ня буду рабіць".

Няўжо табе не будзе адплачана за тое, што ты пагарджаў Ім? Ты ж выбіраць будзеш, а не я; і, калі ты ведаеш штосьці — гавары.
 
Ці затым, што Ён ня ўчыніў патвойму, ты гэта ўлегцы маеш, ці ты абіраеш, а ня я? Дык, што ведаеш, кажы.

Людзі разумныя скажуць мне, і мудры чалавек, які паслухае мяне:
 
Людзі разумныя скажуць імне, і муж мудры, каторы слухае мяне, скажа:

“А Ёў неразумна кажа, і словы яго не выяўляюць разважнасці”.
 
"Ёў бязь веданьня гукае, і словы ягоныя неразумныя".

Ва ўсякім разе, хай будзе Ёў правераны да канца, паводле адказаў людзей няцноты.
 
Я зычыў бы, каб выпрабаваны быў Ёў на векі за адказ, як нягодным людзём;

Бо ён дадае да грахоў сваіх злачынства, сярод нас пляскае ў далоні, ды яшчэ больш павялічвае свае прамовы супраць Бога».
 
Бо ён дадаець да свайго грэху выступ, пляскае рукамі сваімі памеж нас і множа словы свае супроці Бога».